به بهانه روز قدس با حجت الاسلام حمیدرضا غریب رضا مدیر موسسه گفت وگوی دینی و کارشناس و پژوهشگر جهان اسلام که مقالات متعددی را تاکنون در زمینه جنبش ها و جریان های اسلامی منتشر کرده درباره این روز و جریان شناسی مقاومت اسلامی در سرزمین فلسطین به گفت وگو نشسته ایم که در ادامه می خوانید.

*وقتی امام خمینی آخرین جمعه ماه رمضان را به نام روز قدس نامگذاری کردند این عملکرد و استراتژی تاثیر مهمی بر مسئله فلسطین و قدس گذاشت و تغییر و تحولات اساسی در این مسئله ایجاد نمود و به نوعی مبارزات مردم فلسطین را وارد دوران تازه ای کرد. از این تغییرات و تاثیر این دیدگاه بر افکار عمومی جهان اسلام برایمان بگویید؟

**اسلامی شدن مبارزه با صهیونیست زاییده تفکر امام بود. امام خمینی با اعلام روز قدس مسئله فلسطین را از یک بحث صرف عربی به موضوعی کاملا اساسی تغییر داد. البته قبل ازاعلام روز قدس توسط ایشان مبارزه اسلام گرایان با اسرائیل در حد شعار و نوشتن مقاله وجود داشت ولی جریان مبارزه با اسرائیل یک جریان عربی و قومی بود ولی پس از پیروزی انقلاب اسلامی امام فضای مبارزه را دینی و اسلامی کرد و مسئله فلسطین را به مهم ترین مسئله معاصر دنیای اسلام تبدیل نمود و هویتی اسلامی و دینی به مبارزات مردم فلسطین بخشید.

امام خیلی صریح و جدی با مسئله مردم فلسطین برخورد کرد و دیدگاه های شفاف و روشن در این مسئله داشت. این که امام می گوید اسرائیل باید از صحنه روزگار محو شود تعارف یا یک ژست سیاسی نیست بلکه او در عمق باورها و ارزش هایش به این مسئله اعتقاد داشت متاسفانه دیدگاه های امام و رهبری در مسئله فلسطین و قدس مغفول واقع شده و کسی باید آن را احیا کند.

امام در مورد فلسطین معتقد بود اگر مبارزه اسلامی باشد مسلمانان حتی با دست خالی هم شکست نمی خورند چنان که شما دیدید در جنگ اعراب و اسرائیل که صبغه قومی- عربی داشت اعراب با کشورهای بزرگی همچون مصر، سوریه و اردن و با امکانات نظامی فراوان در برابر اسرائیل شکست خوردند اما در جنگ سی و سه روزه که جهت مبارزه اسلامی بود تعداد اندکی یعنی نیروهای نظامی حزب ا… با امکانات کم اسرائیل را وادار به شکست کردند.

به اعتقاد من امام افتخارات بی شماری را در زمان حیاتش کسب کرد که اعلام روز قدس و بسیج توده های مردم علیه اسرائیل از افتخارات یگانه دوران حیات او محسوب می شود. این که در یک روز آزادگان جهان به ویژه مسلمانان از مذاهب و ملیت های مختلف حول یک محور مشترک یعنی قدس جمع شوند و قدرت اسلامی شان را نشان دهند برای غرب سنگین و خطرناک است.امام روز قدس را به نماد مبارزه علیه استکبار و بیداری امت اسلام در عصر رکود و نزول تمدن اسلامی تبدیل کرد و این تفکر توانست هواداران بسیاری را نیز در سطح دنیای اسلام پیدا کند بنابراین به اعتقاد من مهم ترین تاثیر اندیشه امام بر افکار عمومی جهان اسلام در مسئله فلسطین تغییر جهت مبارزات، مردم فلسطین از عربی به سوی اسلامی بود که تاثیر این تفکر را ما خیلی خوب روی خود فلسطینی ها و بقیه مسلمانان جهان می بینیم. اعلام روز قدس به نوعی باعث وحدت امت اسلامی نیز شد و این که مسلمانان به ویژه طرفداران انقلاب اسلامی در یک روز حول یک محور جمع شوند عمق نفوذ انقلاب اسلامی را نشان می دهد.

حماس به عنوان یک گروه غیرشیعی تحت تاثیر افکار امام و انقلاب اسلامی قرار می گیرد. خالد مشعل رهبر سیاسی حماس خیلی زیبا این مسئله را ترسیم می کند او قبل جنگ بیست و دو روزه غزه که به ایران آمده و به مرقد امام رفته بود آن جا سخنرانی کرد و گفت: «حماس الابن الروحی الامام خمینی، حماس فرزند معنوی امام خمینی است.»

این صحبت ایشان بازتاب گسترده ای در سطح جهان اسلام به ویژه کشورهای عربی داشت و به خصوص وهابیت به شدت به حماس و شخص خالد مشعل حمله کرد.
*صهیونیست ها و هم پیمانانشان چه واکنشی در برابر این تفکر امام یعنی اسلامی شدن مبارزات مردم فلسطین نشان دادند؟

**آن ها از این موضوع به شدت نگران شدند و به دنبال راه حل بودند و هنوز هم هستند. یکی از مهم ترین واکنش های آن ها به وجود آوردن و حمایت از گروه های تندروی مذهبی مثل القاعده و وهابیت است تا این گروه ها علیه مقاومت اصیل اسلامی بایستند و مقاومت اسلامی را در اذهان عمومی مردم جهان دچار خدشه کنند مثلا غربی ها حماس را به عنوان یک گروه مقاوم اسلامی، گسترش دهنده تشیع و مزدور و نماینده سیاسی و مذهبی ایران در فلسطین معرفی می کنند در حالی که حماس یک گروه از اهل تسنن است اما به وحدت اسلامی اعتقاد دارد و گرایش های تفرقه آمیز ندارد.

به خاطر همین دشمنان ایران و کشورهای عرب منطقه که از نفوذ جمهوری اسلامی هراس دارند جایگاه حماس را تخریب می کنند و به آن ها می گویند شما شیعه شده اید و دارید تشیع را توسعه می دهید.

در مورد جهاد اسلامی هم همین دیدگاه را دارند در حالی که مسئله فلسطین و قدس مسئله ای فراملی و قومی حتی فرااسلامی است و همه آزادگان دنیا حتی اگر مسلمان هم نیستند می توانند حامی مردم فلسطین باشند که در عمل هم ما می بینیم حتی گروه های یهودی و ضدصهیونیستی در این زمینه فعال و حامی مردم فلسطین اند. به نظر من این حربه پیچیده دشمنان اسلام است که جریان های مذهبی را علیه گروه ها و جریان های اسلامی مقاومت تجهیز می کنند.

برای آن ها هم فرقی نمی کند که این جنبش های اسلامی شیعه باشند یا اهل سنت مهم برای آن ها از بین بردن خط مقاومت است آن هم توسط گروه های منحرف که به ظاهر مسلمانند اما در حقیقت به دنبال تفرقه امت اسلام از یکدیگر هستند.
*به خاطر همین است که گروهی مثل حماس در داخل کشور ما به عنوان جریانی با گرایشات و تفکرات وهابی و حتی ناصبی معرفی می شود و برعکس در فلسطین این گروه به عنوان شیعه و مروج اعتقادات شیعی که به نفع جمهوری اسلامی است فعالیت می کند و آرمان های فلسطین برایش اهمیتی ندارد معرفی می شود؟

**دقیقا همین طور است ما معتقدیم حماس نه وهابی بوده و نه شیعه است یک گروه اهل تسنن اعتدال گرا و وحدت گراست. در اصل می توان حماس را شعبه ای از اخوان المسلمین مصر در فلسطین دانست حتی آرم و پرچم این دو شبیه هم است.

اخوان المسلمینی که رهبرانی مثل سیدحسن البنا و سیدقطب دارد که این ها شیعه نبودند ولی گرایشات شیعی داشتند و برخی مبانی فکری به ویژه مبانی مبارزاتی را از شیعه و مکتب عاشورا گرفتند و اصلا هم گرایش به وهابیت ندارند.

اتفاقا وهابی ها به شدت علیه اخوان المسلمین و حماس کار می کنند مثلا گروهی از وهابی ها که در دانشگاه اسلامی مدینه به عنوان مرکز فکری وهابیت فعالیت می کنند و به جریان جامی که در حقیقت رهبر این گروه بوده معروف هستند. به طور جدی علیه گروه ها وجنبش های اسلامی از جمله اخوان و حماس فعالیت می کنند و به دنبال تکفیر این جنبش های معاصر هستند کتاب های مفصلی هم در این زمینه نوشته اند و به جایی رسیده اند که حتی شیعه را مسلمان هم حساب نمی کنند و روی جنبش های شیعی مثل حزب ا… لبنان یا شخصیت های تاثیرگذاری مثل امام خمینی هم خیلی جدی کار کردند و آن ها را مورد هجمه قرار می دهند. از آن طرف متاسفانه در داخل کشور ما مثلا در زمان جنگ ۲۲ روزه غزه این تفکر ترویج می شد که فلسطینی ها و حماس ناصبی هستند که به تعبیر مقام معظم رهبری این شبهات ویروسی بود که در ذهن مردم انداختند و من در مقاله ای در همان ایام نوشتم که مقاومت در بین پتک و سنان است.

از یک طرف در ایران این ها به عنوان ناصبی معرفی می شوند از آن طرف در فلسطین به عنوان رافضی و شیعه معرفی می شوند دلیل اصلی اش را هم گفتم این ها می خواهند مقاومت را که در برابر اسرائیل ایستاده با حربه مذهبی از میدان به در کنند و به لحاظ جایگاه مذهبی تضعیف نمایند. حالا در ایران به دلیل حساسیت بحث شیعه و سنی روی این موضوع مانور می دهند در بقیه کشورهای اسلامی و مناطق با حساسیت ها و حربه های دیگر مقاومت را تخریب می کنند. در حالی که همه می دانند مردم فلسطین به طور عموم و گروه هایی مثل حماس و مقاومت به طور خاص محب اهل بیت هستند و دیدگاه های اصیل اسلامی دارندو با همین نگرش با دست خالی مقاومت می کنند و در خط مقدم مبارزه جبهه اسلام و صهیونیست ایستاده اند.

آقای نضال فرحات که خانواده اش چندین شهید در راه فلسطین تقدیم کردند و مادر او به عنوان نماد مادران شهید فلسطین مطرح است در وصیت نامه اش تعبیر زیبایی به کار می برد و می گوید: این دوران دوران امام مهدی است و من از هم اکنون تا زمانی که ایشان ظهور کنند با او بیعت می کنم.

شهید فرحات مخترع موشک های قسام حماس است که در جنگ ۲۲ روزه غزه از این موشک ها خیلی سمت اسرائیل پرتاب شد. ایشان چنین دیدگاهی در مورد مبارزه دارد اصلا در میان مبارزان فلسطینی بیعت با امام مهدی خیلی جدی مطرح است.یادم هست زمان حج در بعثه مقام معظم رهبری در مدینه یکی از رهبران دینی فلسطین را دیدم که روحانی بود و به گفته خودش بر گروه های جهادی فلسطین هم تاثیر داشت. آدم تحصیل کرده و فرهیخته ای هم بود ایشان به من گفت:من می روم در مساجد فلسطین و برای سربازی امام مهدی از مجاهدان بیعت می گیرم امروز با اسرائیل می جنگیم تا در آینده سرباز مهدی باشیم. می بینید که چه نگاه عمیقی نسبت به اهل بیت در میان فلسطینی ها وجود دارد و آن ها واقعا ارادتمند اهل بیت هستند.

*مبانی فکری انقلاب اسلامی و اندیشه های ناب اسلامی و شیعی چقدر در اصلاح الگوی مبارزه و تقویت نگرش مقاومت و شهادت طلبی در میان مردم فلسطین و گروه های مقاومت تاثیرگذار بوده است؟

**به اعتقاد خیلی ها امام خمینی روح مبارزه و جهادی را که از مکتب عاشورا و نهضت کربلا الهام گرفته بود از انحصار تشیع خارج و آن را به کل دنیای اسلام تزریق کرد. به تعبیری عاشورا و قیام امام حسین را او به عنوان الگوی مقاومت در عصر معاصر معرفی کرد. امروزه حرکت های استشهادی در فلسطین و شهادت طلبی و مقاومت عده کمی با دست خالی در مقابل امکانات و تجهیزات فوق پیشرفته اسرائیل با نفرات بسیار و روح جهاد و مقاومت از نهضت عاشورا وام گرفته شده و این به خوبی در مقاومت مردم فلسطین، لبنان، یمن و… قابل مشاهده است.

دشمنان اسلام هم خوب آن را درک کرده اند به نظر من هنر رهبران بزرگی مثل امام خمینی در عصر حاضر توسعه تفکر و گرایش استشهادی امام حسین(ع) و الگوی مبارزه و جهاد از شیعه به میان سایر مسلمانان است.

امام عاشورا وتفکر آن را از دایره شیعه توسعه داد و به کل دنیای اسلام صادر کرد. در کنار تشیع اعتقادی جریانی به نام تشیع سیاسی به وجود آورد که امروزه درسطح جهان این مکتب سیاسی خیلی جدی است و خیلی از مسلمانان جهان آن را الگو و سرمشق خود قرار داده اند.

گروه هایی مثل حزب العمل و اخوان المسلمین در مصر، الحوثی در یمن، جهاد اسلامی و حماس در فلسطین، حزب ا… در لبنان و … این الگو را در عمل پیدا می کنند در حقیقت این گروه ها آرمان و عزتشان را در پیروی از تفکرات اصیل و ناب اسلامی دیده اند و احساس کرده اند که این تفکرات می تواند ما را از بن بست فعلی که دنیای اسلام در آن گرفتار شده خارج کند که نتایج درخشان اعتقاد به این تفکر هم اکنون نیز قابل مشاهده است.

به خاطر همین است که اولین گروه هایی که بعد از پیروزی انقلاب به ایران آمدند و این پیروزی را به امام تبریک گفتند همین گروه های مبارزه بودند مثلا اخوان المسلمین از مصر به ایران آمد و با امام بیعت کرد چون اهداف آن ها شباهت شدیدی با امام و انقلاب اسلامی داشت. تفکرات موسسان و رهبران این گروه ها نیز خیلی به تشیع به ویژه تشیع سیاسی نزدیک است.

مقام معظم رهبری چند کتاب از سید قطب، یکی از رهبران اخوان المسلمین ترجمه کرده اند شما وقتی به این کتاب ها نگاه می کنید تقارب فکری زیادی بین آن ها و انقلاب اسلامی و اندیشه های امام و رهبری مشاهده می کنید. گروه های فلسطینی مثل حماس و جهاد که تکلیفشان معلوم است. آن ها از بدو تاسیس تحت تاثیر اندیشه های امام و انقلاب بودند اشاره کردم حتی به عنوان نمایندگان ایران در فلسطین معرفی می شوند گرچه آن ها مستقل اند و اهداف خودشان را پیگیری می کنند.
* جهاد اسلامی، حماس و جبهه فتح به عنوان گروه های فلسطینی به لحاظ عقیدتی و سیاسی چه تفاوت هایی با هم دارند و نسبت فکری شان با انقلاب اسلامی چگونه است؟

** به لحاظ عملکرد سیاسی حماس و جهاد اسلامی تفاوتی با هم ندارند و هر دو به لحاظ سیاسی و عقیدتی به جمهوری اسلامی نزدیک اند. گرچه تقارب جهاد اسلامی بیشتر است. موسس این جنبش شهید فتحی شقاقی است که به لحاظ فکری به شدت تحت تاثیر انقلاب اسلامی و شیفته امام خمینی بود و به نوعی تحت تاثیر تفکر عاشورا و امام حسین(ع) قرار داشت. فتحی شقاقی را باید یکی از احیاگران جهاد اسلامی در فلسطین دانست که معتقد بود مبارزه و جهاد باید صبغه اسلامی داشته باشد.

او درعمل در عرصه سیاست از اندیشه های امام خمینی تبعیت می کرد و به وحدت شیعه و سنی شدیدا اعتقاد داشت. ایشان در کتابی با عنوان شیعه و سنی غوغای ساختگی، این موضوع را به زیبایی تحلیل می کند و یادآور می شود که دشمنان اسلام چه طور از این موضوع به نفع خودشان سوء استفاده کردند.

در مقایسه با جهاد اسلامی، حماس قدرت سیاسی بیشتری دارد و توانسته دولت تشکیل بدهد چون گروه قدیمی تر و پرنفوذتری است گرچه هر دو در فلسطین محبوبیت بالایی دارند.

اما سابقه مبارزات مسلحانه جبهه فتح بیشتر از بقیه گروه هاست ولی آن ها گرایش های کمونیستی و قومی گرایی عربی دارند و تا امروز هم اندیشه های سکولار در آن ها غلبه داشته در حال حاضر هم که مقاومت را کنارگذاشته و به عنوان یک مرحله تاریخی به آن نگاه می کنند و به گفت وگو و سازش روی آورده اند.
* امام خمینی موضع و رفتار سیاسی دنیای اسلام در مسئله فلسطین را از سازش و عقب نشینی و انزوا به مقاومت و ایستادگی تبدیل کرد و به نوعی دیدگاه مقاومت را در برابر جبهه سازش قرار داد هم اکنون موضع گیری های داخلی دنیای اسلام در مسئله فلسطین چگونه است؟

** من تعبیر شما را تایید می کنم که حاکمان امت اسلام در مسئله فلسطین به سازش و عقب نشینی رسیده بودند کشورهایی مثل مصر، اردن، عربستان و گروه هایی مثل فتح به سازش روی آوردند و هنوز هم در این جبهه قرار دارند بقیه گروه ها هم به رغم مخالفت با سازش در انزوا به مبارزات خودشان ادامه می دادند تا این که امام ایستادگی و مقاومت را به عنوان تنها گزینه پیش روی ملت فلسطین مطرح و به همه اثبات کرد که فقط با مبارزه می توان با خطر صهیونیست به مقابله برخاست تقابل این دو دیدگاه در حال حاضر در اوج خود قرار دارد. در خط مقاومت گروه های فلسطین مثل جهاد اسلامی و حماس و گروه های سیاسی غیر فلسطینی مثل حزب ا… و اخوان المسلمین و کشورهایی مثل ایران و سوریه قرار دارند در مقابل در جبهه سازش که مصر سردمدار آن است عربستان، اردن و گروهی مثل جبهه فتح قرار دارد که سلاح مبارزه را کنار گذاشته و به گفت وگو و سازش روی آورده اند اما خط مقاومت تاثیرگذارتر عمل می کند و مانع نقشه های آمریکا و صهیونیست است. قبل از جنگ سی وسه روزه لبنان و بیست و دو روزه غزه دشمنان نقشه جدید خاورمیانه را اعلام کردند که جدیدترین نقشه ای محسوب می شد که توسط موسسات پژوهشی اسرائیل و آمریکا طراحی شده بود و براساس آن کشورهای منطقه طبق گرایش های قومیتی و مذهبی شان تقسیم بندی می شدند مثلا بلوچستان ایران با بلوچستان پاکستان یک کشور می شد یا آذری زبان های شمال غرب ایران با ترکیه کنونی یک کشور را تشکیل می دادند و …

اجرای نقشه خاورمیانه جدید عملا با حمله به افغانستان و عراق شروع شده بود ولی با شکست اسرائیل در لبنان و بعد هم غزه این نقشه شکست خورد.
* برخی در داخل معتقدند گروه هایی مثل حماس و جهاد اسلامی یا حزب ا… که جمهوری اسلامی از آن ها حمایت می کند در اصل مدافعان ایران هستند و ما خاکریز نبرد با آمریکا و اسرائیل را به خارج از مرزهای جغرافیایی مان منتقل کردیم پس ما خیلی هم دنبال حمایت از قدس و فلسطین نیستیم. در اصل داریم از این مسئله به نفع خودمان بهره برداری سیاسی می کنیم؟

** ولی این مسئله دو سویه است اگر کسی بصیرت سیاسی داشته باشد درک می کند که حمایت ما از گروه هایی که شما اسم بردید صددرصد تامین کننده منافع ملی ماست به تعبیری ایران یک کمربند امنیتی دور گلوی اسرائیل بسته است که یک سر آن در دست جنبش های مقاومت اسلامی در فلسطین و یک سر آن در دست حزب ا… در لبنان قرار دارد. که هر گاه اسرائیل بخواهد پایش را از گلیمش درازتر کند ایران به راحتی می تواند دو سوی این کمربند را بکشد و اسرائیل را خفه کند به خاطر همین است که در دنیای سیاست همه می دانند تهدید کردن ایران از سوی اسرائیل مسئله ساده و شدنی نیست که اسرائیل هر وقت هوس کرد به تاسیسات هسته ای ایران حمله کند. این مسئله پیچیده تر از این حرف هاست. بنابراین بله این حمایت ها منافع ملی ما را تامین می کند و کسی هم منکر آن نیست. از این منظر اگر کسی در داخل نگاه دینی هم به فلسطین و قدس نداشته باشد و صرفا ملی گرا باشد باید مدافع قدس و فلسطین باشد.

اما از سویی این دفاع و حمایت به نفع کل دنیای اسلام است و منافع امت اسلام به ویژه لبنان و فلسطین را تامین می کند.موضع گیری امام و جمهوری اسلامی درباره قدس موجب بیداری جهان اسلام شد و تفکر مقاومت در همه دنیا گسترش یافت. امروزه مثلا در نیجریه به خاطر وجود فردی به نام شیخ زکزاکی که تحت تاثیر اندیشه های امام و انقلاب قرار گرفته چند میلیون مسلمان شیعه در آن کشور وجود دارد. یا در اندونزی و بقیه کشورهای اسلامی اندیشه های امام طرفداران فراوانی دارد. بنابراین با این دیدگاه توازن قوا در عرصه بین المللی به هم خورده از سویی مردم فلسطین چشم امیدشان به حمایت مردم ایران است.

بنابراین تعامل دو سویه ای صورت گرفته که به نفع کل جهان اسلام و مردم فلسطین است و همه هم متوجه این معادله شده اند اما من باز تاکید می کنم ما با یک نگرش اسلامی وارد مسئله فلسطین شده ایم و حتی اگر این حمایت به نفع ما هم نبود باز مطمئن باشید امام دست از حمایت از مردم فلسطین برنمی داشت چون او سر مصالح اسلام و مسلمین هرگز کوتاه نمی آمد و معامله نمی کرد. پیامبر خدا صلی ا… علیه و آله: کسی که جهاد نکرده یا آرزوی جهاد نداشته باشد و بمیرد به نوعی نفاق مرده است. بنابراین ما قبل از این که نگاه سیاسی به مسئله فلسطین داشته باشیم دیدگاه و نگرش عقیدتی نسبت به این موضوع داریم.
* انگار جهان اسلام به ویژه مردم فلسطین در حال حاضر برای رهایی خود راهی جز مقاومت و ایستادگی و شهادت در مقابلش نمی بیند. این تفکر اسلامی و رویکرد جدید در عرصه مقاومت چه بازتابی در سطح جهان اسلام داشته است؟

** مهم ترینش این بوده که دشمنان به دنبال ایجاد گروه های جهادی انحرافی در جهان اسلام برآمده اند که القاعده نمونه آن است. این یک واقعیت است که در حال حاضر بستر جهاد و مبارزه خواهی به ویژه مبارزه مسلحانه در بین جوانان مسلمان به شدت آماده است و دشمن برای به انحراف کشاندن آن تلاش می کند که گاهی هم موفق شده این که غرب از بیداری اسلام نیز احساس خطر می کند موضوع روشنی است که خود غربی ها هم به آن اعتراف می کنند.

برنارد لوییس پیر خاورشناس غرب در کتابش می گوید: اگر اسلام گرایی و بیداری امت اسلام همین روند را طی کند در صد سال آینده اروپا جزئی از دنیای اسلام خواهد شد. می بینید که این مسئله چطور باعث به هم خوردن معادلات سیاسی و فکری غرب شده و آن ها را وادار به واکنش کرده به همین دلیل گروه های تندرویی مثل القاعده به عنوان یک گروه اسلامی به وجود می آورند و به بهانه سرکوب آن ها به افغانستان لشکرکشی می کنند یا صدام را تقویت می کنند بعد به بهانه او و سلاح های کشتار جمعی به عراق هجوم می برند و در مدت کوتاهی دو کشور اسلامی را اشغال می کنند.

از سویی الگوی مقاومت ناب اسلامی را در سطح جهان تخریب می کنند البته که دنیای اسلام هم در این زمینه مرتکب اشتباهاتی شده است حتی خود ما.

مثلا ما در دوره ای بحث تنش زدایی و گفت وگوی تمدن ها و اعتمادسازی را مطرح و پیگیری کردیم و متاسفانه فرصت های طلایی بسیاری را در سطح جهان از دست دادیم که این موضوع عقب نشینی ما از مواضع مان را نشان داد. در حالی که وقتی ما ادبیات امام خمینی در مسئله فلسطین را با ادبیاتی که در آن دوره مطرح شده مقایسه می کنیم این فاصله را کاملا درک می کنیم. امام در پیامشان به مناسبت روز قدس عمق نگاه استکبار ستیزشان را نشان می دهند حتی روز قدس را به فلسطین محدود نمی کنند و می گویند: روز قدس روز همه مستضعفان جهان است. اما متاسفانه عده ای به دنبال اعتمادسازی بودند در حالی که این ثابت شده که هر چه ما در مقابل دشمن کوتاه بیاییم او چند گام به جلو می آید چون آن ها اصولا به دنبال اعتماد و روابط صادقانه نیستند بلکه به دنبال تضعیف ما هستند متاسفانه هنوز هم عده ای این بحث ها را در داخل مطرح می کنند.
* شعار نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران که سال گذشته توسط عده ای در روز قدس مطرح شد با اندیشه های امام در مسئله فلسطین چه نسبتی دارد؟

** هیچ! این شعار در روز مقدسی که نمادی از مقاومت و مبارزه است مطرح شد و خنجری بر قلب فلسطینی ها و همه آزادگان دنیا بود و در روحیه آن ها تاثیر منفی داشت گرچه آن ها این افراد و جریانات را از مردم ایران تفکیک می کنند اما بازهم تاثیر منفی خود را داشت.

امام در مسائل مسلمانان به ویژه بحث فلسطین بسیار حساس بود و هرگز اهل تعارف و اهمال نبود امام خیلی محکم و قاطع اعلام کرد: ما سر مصالح مسلمین با کسی معامله نمی کنیم. اندیشه های امام در مسئله فلسطین خیلی روشن و شفاف و غیر قابل اغماض است.
* شخصیت ها و رهبران مبارز فلسطینی در برابر روز قدس سال گذشته در ایران چه واکنشی داشتند؟

** به عنوان نمونه آقای فهمی هویدی نویسنده و روزنامه نگار مصری که به شدت به انقلاب اسلامی علاقه مند است و مسائل ایران را پیگیری و تحلیل می کند یک روز قبل از روز قدس مقاله ای به زبان عربی با عنوان «الاصلاحیون کشفوا اوراقهم» یعنی اصلاح طلبان برگ های خود را رو کردند نوشته بود. او قبل از این که عده ای در روز قدس بیایند و این شعار را مطرح کنند براساس فراخوانی که جنبش سبز داده بود و شعارهایی که مطرح کرده بود این پیش بینی را می کند که کسانی روز قدس در ایران به خیابان ها می آیند و شعارهای منحرفی را مطرح می کنند و هویت و حقیقت آن ها را رو می کند یا شخصیتی مثل حسنین هیکل روزنامه نگار مشهور مصری که با وجود هشتاد و اندی سال تحلیل های خیلی دقیق و به روزی در شبکه های عربی مثل الجزیره قطر درباره ایران دارد او در مصاحبه های مفصل خود که در مورد حوادث پس از انتخابات ایران انجام می دهد خیلی جدی در مورد برنامه ریزی غربی ها برای ایجاد یک فتنه و آشوب در ایران هشدار می دهد و بر ضرورت حمایت ایران از مقاومت اسلامی فلسطین تاکید می کند.

یا من به موضع گیری احمد جبرئیل رهبر مبارز جبهه خلق برای آزادی فلسطین اشاره کنم. ایشان پیرمرد است ولی بسیار پرشور و حماسی حرف می زند او چند ماه پیش در نشستی که در سوریه برگزار شد خاطره زیبایی از امام درباره فلسطین نقل کرد. او گفت: من حدود سال ۴۸ زمانی که خیلی جوان و به دنبال مبارزه با اسرائیل بودم هرچه تلاش کردم و هر جا رفتم تا از علماء اهل سنت فتوایی در راستای حمایت از مبارزان فلسطینی بگیرم تا براساس فتوای آن ها مبارزات ما دینی و کشته های ما شهید محسوب شوند به نتیجه ای نرسیدم من همچنان ناامید در عراق به دنبال علمایی می گشتم که جواز استفاده از وجوهات شرعی را به مبارزان فلسطینی بدهند اما کسی را پیدا نکردم نا امید به دنبال بازگشت بودم که کسی به من گفت نزد یکی از علمای شیعه که در نجف زندگی می کند برو او حتما در این زمینه فتوای مناسبی دارد و جواز استفاده از وجوهات شرعی را به تو می دهد. اسم او را پرسیدم که آن شخص گفت اسمش روح ا… موسوی الخمینی است. من به نجف رفتم امام خمینی را ملاقات کردم و ایشان بدون هیچ پیش شرطی و بسیار باز در این زمینه عمل کردند و جواب تفصیلی دادند که استفاده از وجوهات شرعی برای مبارزان فلسطینی هیچ اشکالی ندارد و مسائل مهمی در مورد لزوم مبارزه با اسرائیل را مطرح کردند. از آنجا بود که من دلداده امام خمینی شدم.
* حوادث روز قدس سال گذشته در بقیه کشورهای اسلامی چه بازتابی داشته است؟

** البته تمرکز من در این قضیه روی کشورهای عربی بوده اما طبق رصدی که انجام دادم متوجه شدم قلب امت اسلامی از این موضوع جریحه دار شد به هر حال ما در دنیای شیشه ای زندگی می کنیم که هیچ چیز مخفی نمی ماند و حوادث تلخ پارسال در جهان عرب و غیرعرب بازتاب گسترده ای داشت وقتی کشور غیراسلامی مثل ونزوئلا روابطش را با اسرائیل قطع می کند که وقتی هوگو چاوز این عمل را انجام داد مردم کشورهای عربی به کنایه به رهبران خودشان می گفتند چاوز رهبر عربی ماست.یا در اروپا و آمریکا که لابی های صهیونیستی به شدت فعال است در حمایت از غزه تظاهرات گسترده برگزار می شود آن وقت ننگ است که در کشور ما عده ای این شعار را مطرح کنند.
* رسانه های عربی منطقه به ویژه الجزیره و العربیه در برابر روز قدس سال گذشته در ایران چه واکنشی نشان دادند؟

** رسانه های عربی روی ایران حساسیت زیادی دارند برخی شبکه ها مثل العربیه به سردبیری عبدالرحمان راشد که به شدت شخصیت ضدایرانی دارد و بحث ایران هراسی و شیعه هراسی را مطرح می کند این حوادث را با دقت پیگیری می کرد و میزگردهای متعددی در مورد حوادث پس از انتخابات و روز قدس در این شبکه برگزار شد و مسائل ایران در کانون توجه این شبکه قرار گرفت.

در رسانه های مکتوب مثل الشرق الاوسط که باز سردبیرش عبدالرحمان راشد است تلاش شد که این طور در ذهن مخاطبان القا شود که ایران از مسئله فلسطین به نفع خود بهره برداری سیاسی می کند. به طور کلی تبلیغات سیاسی رسانه ای، عربی علیه ما بود گرچه به دلیل انتساب این رسانه ها به دولت عموم مردم چندان با آن ها همراه نیستند البته شبکه هایی مثل الجزیره قطر در این زمینه معتدل تر عمل کردند.

با بررسی سابقه تاریخی اقدامات یهود و به خصوص صهیونیست‌ها، می‌توان متوجه شد که صهیونیسم جهانی بر دو پایه پول (اقتصاد) و رسانه (کنترل و مهندسی افکار عمومی) تکیه کرده است، ستون‌هایی که صهیونیست‌ها با استفاده از قدرت و هم‌افزایی و پشتیبانی آنها، استیلای خود را در نقاط مختلف جهان به صورت سخت‌افزاری و نرم‌افزاری بست و گسترش می‌دهد.

آن‌چه در ذیل می‌آید، بررسی اجمالی این موضوع است که ما چگونه ناخواسته به صهیونیسم کمک می‌کنیم و در ادامه، چگونه می‌توانیم نقش کمتری در چرخه‌ی مالی و رسانه‌ای صهیونیسم جهانی داشته باشیم.^(۱)

چند سالی است که موضوع تحریم کالاهای صهیونیستی توسط نهادها و ارگان‌های دولتی و غیر دولتی و همچنین مصرف کنندگان داخلی، در بین فعالین فرهنگی انقلاب اسلامی و گروه‌های دانشجویی و طلاب عدالتخواه، به عنوان یک مطالبه جدی درآمده است و تا امروز نیز فراز و نشیب‌های زیادی را پشت سر گذاشته است.

البته باید گفت این موضوع، پیش از این توسط مجموعه‌های اسلامی خارج از کشور مورد توجه قرار گرفته و تعدادی از مراکز فرهنگی – اسلامی خارجی تجربیات و فعالیت‌های عملی بیشتری نسبت به فعالین داخلی دارند.^(۲)

در این میان سوالات و شبهاتی وجود دارد که پاسخ‌گویی به آنها، می‌تواند راه‌گشای فعالیت‌های آتی، در زمینه تحریم این کالاها باشد. در ذیل برخی سوالاتی که در این رابطه وجود داشته و بسیاری از علاقمندان به این موضوع را درگیر خود نموده است به صورت مختصر بررسی می‌شود.

منظور از کالاهای صهیونیستی چیست؟
در پاسخ این سوال حتما این مقاله خوانده شود که تمام حالت‌ها را بررسی کرده است: شرکت حامی صهیونیسم یعنی چه؟ 

تعریف این کالاها را باید از دو منظر نگاه کرد:
۱- کالاهای تولید شده در خاک سرزمین‌های اشغالی که البته این کالاها هیچگاه به صورت رسمی و از موادی قانونی وارد کشور نشده و نمی‌شوند، بلکه بیشتر به صورت قاچاق و از طریق برخی کشورهای هماسیه، مانند کشورهای عرب حوزه خلیج فارس و در مقیاس محدود وارد ایران می‌گردند.
علامت شناسایی این کالاها (اگر به صورت مشخص منشأ آنها معلوم نباشد) با بررسی بارکد مندرج بر روی کالا قابل تشخیص است. بارکدی که برای کالاهایی با منشأ اسرائیلی تعریف شده، با عدد ۷۲۹ شروع می‌شود که در سمت چپ زیر بارکد قرار دارد و به راحتی می‌توان با دیدن این کد، از منشأ تولید کالا مطلع گردید [برای اطلاعات بیشتر کلیک کنید].

۲- از منظر دیگر، کالاها و خدمات صهیونیستی صرفاً آنهایی نیستند که در محدوده‌ی جغرافیایی سرزمین‌های اشغالی تولید می‌شوند، بلکه کلیه‌ی کالاها و خدماتی هستند که توسط شرکت‌های وابسته به کارتل‌ها و سرمایه‌گذاران صهیونیستی، در قالب شرکت‌های بزرگ چند ملیتی و حتی ثبت شده در کشورهای ثالث تولید و توزیع شده و تمام یا بخشی از سود آنها، در راستای منافع صهیونیسم جهانی و رژیم غاصب اسرائیل هزینه می‌گردد.
به عنوان نمونه شرکت نستله (Nestle) یکی از شرکت‌های بزرگ چند ملیتی بوده که در کشور سوئیس ثبت گردیده است اما بخش اعظم سهام آن در خاورمیانه متعلق به سرمایه‌داران صهیونست بوده و دفتر مرکزی این شرکت نیز، مبالغ کلانی را به دولت نامشروع اسرائیل به صورت بلاعوض کمک نموده است، مانند کمک ۱۴٫۶ میلیون دلاری به صندوق غرامت هولوکاست در سال ۲۰۰۰٫
به منظور آشنایی بیشتر با فعالیت‌های این شرکت اینجا را ببینید.

کالاها و خدمات صهیونیستی به چند دسته تقسیم می‌شوند؟ 
این کالاها بر اساس نوع کارکرد و اهمیت اقتصادی، فنی و… به چهار دسته تقیم می‌شوند:
۱- کالاهای لوکس و تجملاتی.
۲- کالاهای ضروری.
۳- کالاهای استراتژیک.
۴- خدمات فرهنگی - رسانه‌ای.

۱- کالاهای لوکس و تجملاتی
این دسته از کالاها به محصولاتی گفته می‌شود که تولید، خرید و مصرف آن‌ها بیشتر جنبه تجملاتی داشته و از نشانه‌های بارز مصرف‌گرایی افراطی می‌باشد. کالاهایی که نه تنها مصرف نکردن آن‌ها تغییرات بنیادینی را در رفاه و سبک و روش زندگی مردم ایجاد نمی‌کند، حتی عدم مصرف برخی آنها نیز در سلامت جسمی مصرف کنندگانش تأثیر بسیار زیادی دارد.
کالاهای این دسته عموماً شامل محصولات خوراکی، آرایشی و پوشاک می باشد که در ذیل به نمونه‌های از آن اشاره می‌شود‌.

محصولات شرکت کوکاکولا: Coca-Cola ،Coca-Cola Zero ،Sprite ،Fanta و…
محصولات شرکت نستله: coffee mate ،Nescafé، Libby’s ،Milkmaid ،Nesquik ،Maggi ،KitKat و…
و محصولات دیگری مانند: PEPSI ،Sara Lee ،L’OREAL ،McDonald’s ،Timberland، GAP، BOSS و…

راه‌کارهایی برای تحریم کالاهای لوکس و تجملاتی
پیشنهاد اول: این کالاها به راحتی می‌توان از سبد خرید خانواده خذف نمود. زیرا مصرف برخی از آنها نه تنها مفید نیست، بلکه مضر بودن آنها توسط علم پزشکی نیز ثابت شده است (مانند نوشابه‌های گازدار و مواد آرایشی صنعتی).
پیشنهاد دوم: اگر به هر دلیل مایل به مصرف این کالاها هستیم، از کالاهایی با برندها و مارک‌های جایگزین که در بازار موجود است استفاده کنیم.

۲- کالاهای ضروری
منظور از کالاهای ضروری، کالاهایی هستند که به صورت عام جنبه مصارف تجملاتی نداشته و از ضروریات زندگی امروز محسوب می‌شوند و امکان حذف آنها از زندگی نیست.
این کالاها بیشتر شامل لوازم خانگی و محصولات الکترونیکی مانند: لوازم آشپزخانه، گوشی‌های تلفن همراه، چاپگر و… می‌باشد.

برخی از این شرکت‌ها عبارتند از: HP ،Motrola ،Apple، Siemens ،Nokia و…

راه‌کار پیشنهادی برای تحریم کالاهای ضروری
راه‌کار کوتاه مدت: جایگزینی محصولات مشابه که در بازار نیز موجود می‌باشند.
راه‌کار میان مدت: با توجه به این‌که تکنولوژی به کار رفته در اکثر این محصولات در اختیار برخی کشورهای اسلامی قرار دارد، امکان ایجاد یک کنسرسیون اقتصادی – صنعتی بین کشورهای اسلامی، برای تولید محصولات مورد نیاز دور از ذهن نخواهد بود.

۳- کالاهای استراتژیک
منظور از کالاهای استراتژیک، کالاهایی است که به دلیل تکنولوژی بالای به کار رفته در آنها (High-tec) تولید آنها به صورت انحصاری بوده و فقط در دست یک یا چند شرکت است و حتی کشورهایی مانند چین که در زمینه کپی‌برداری کالاهای غیر بومی پیشرو هستند نیز، نتوانسته‌اند این محصولات را تولید کنند. بیشتر کالاهای این دسته در حوزه تکنولوژی کامپیوتر و مخابرات می‌باشد.
امروزه به دلیل وابستگی شئون مختلف فعالیت‌های اقتصادی، فرهنگی، سیاسی، اجتماعی و حتی فردی به این کالاها، حذف آنها از زندگی غیر ممکن است.
برخی از این شرکت‌ها عبارتند از: Intel ،IBM تولید کننده کامپیوتر و پردازنده‌های کامپیوتری.

راه‌کار میان مدت: در حال حاضر امکان حذف این کالاها وجود ندارد و فقط در برخی موارد می‌توان از تولیدات برخی شرکت‌ها مانند AMD استفاده نمود.
راه‌کار بلند مدت: دولت‌های جهان اسلام باید با پشتیبانی مالی و معنوی محققان و دانشمندان خود و به کارگیری علوم روز و همکاری با محققان و دانشمندان دیگر کشورها، زمینه‌های به دست آوردن تکنولوژی‌های پیشرفته را هموار کرده تا در آینده‌ای نزدیک بتوانند گام‌هایی را برای بومی‌سازی تولیدات مورد نیاز خود در حوزه‌ی فن‌آوری‌های پیشرفته برداشته و انحصار تولید این دسته از کالاها را بشکنند.

۴- خدمات فرهنگی – رسانه‌ای
امروزه هژمونی رسانه‌ای صهیونیسم و مدیریت افکار عمومی و وارونه نشان دادن حقایق بین‌المللی برکسی پوشیده نیست و با نگاهی به صاحبان رسانه‌های مطرح دنیا، نفوذ سرطان‌گونه صهیونیسم در آنها قابل مشاهده است.
به عنوان نمونه می توان به کارتل رسانه‌ای که مالکیت آن را یک صهیونیست با سابقه با نام رابرت مرداک بر عهده دارد اشاره کرد (برای آشنایی بیشتر با رابرت مرداک اینجا را ببینید).
صهیونیست‌ها با مدیریت رسانه‌ها اقدام به خط دهی رسانه‌ای و حتی فرهنگ‌سازی کرده و وقایع را بر اساس نیاز خود باز تعریف می‌کنند.
برخی از موسسات فرهنگی – رسانه‌ای صهیونیستی عبارتند از: Walt Disney، Sky TV Network، National Geographical، ۲۰th Century، Fox News و…

راه‌کار پیشنهادی: کشورهای جهان اسلام باید اقدام به تأسیس خبرگزاری‌های بین‌المللی، شبکه‌های ماهواره ای خبری، سینمایی، مستند و… با مدیریت مستقل از منابع خبری صهیونیستی نموده و با استفاده از به روزترین ابزار و روش‌های فنی و هنری، انحصار رسانه‌ای را بشکنند.
برای نمونه راه‌اندازی شبکه خبری بین‌المللی انگلیسی زبان PressTV و اقبال مخاطبان خارجی و موفقیت و گسترش روزافزون آن نشان از خلاء موجود در بین مردم کشورهای دنیا برای شنیدن اخبار از منابع دیگر می‌باشد.

در پایان یادآوری این نکته ضروریست که نقش هریک از ما در حداقل کردن نفوذ اقتصادی و رسانه‌ای صهیونیسم، مهم و ضروریست و نباید فکر کنیم که خریدن یک کالای به ظاهر کم قیمت و یا کوچک، تأثیری در جریان ضربه زدن به پایه‌های استیلای صهیونیسم جهانی ندارد که برعکس، می‌تواند قدمی بلند به سوی این مهم باشد.

۱- آشنایی با برخی کالاهای وابسته به اقتصاد صهیونیسم در ایران.
۲- www.inminds.com

اما حرف‌های جناب وزیر چند نکته‌ی مهم را می‌رساند. اول اینکه ایشان اصلا از ماجراهای این سال‌ها خبر ندارد. دوم اینکه حتی همین اسناد دانشجویی درباره‌ی نستله را نخوانده است. سوم این که هیچ یک از بیانیه‌های جریانات دانشجویی را در این باره نخوانده است!!

یادم هست از همان تجمع جلوی مجلس، جلوی نستله و … همواره به نکته توجه و تاکید داشته‌ایم که کالای حامی صهیونیسم فقط کالای با آرم Made in Israel نیست. در همان صحبت جلوی مجلس گفتیم که حامی صهیونیسم بودن یک شرکت ربطی به سهام‌دارهایش ندارد. به عملکرد آن شرکت و مراوداتش با دولت صهیونیستی و نظام صهیونیستی بین اللملل دارد. این یکی از حرف‌هایی بوده‌است که تقریبا در قریب به اتفاق بیانیه‌های تحلیلی جنبش دانشجویی به آن اشاره شده است. و آقای وزیر زحمت خواندن یکی دو مورد از آنها را نکشیده است! (نمونه: سال ۸۷، بسیج دانشجویی امیرکبیر، ۷ خوان مبارزه با کالاهای صهیونیستی – سال ۸۹، جنبش عدالتخواه دانشجویی )

از مورد خاص نستله و شواهد حیرت برانگیز حمایت از صهیونیست‌ها نیز می‌گذرم که این مقاله به خوبی توضیح داده است. حتی از این هم می‌گذرم که بعد از تجمع سال ۸۵ مدیر روابط عمومی شرکت اصلی در سویس در مصاحبه با بی بی سی، با حالت وقیحانه و توهین آمیز و بدون تکذیب ادعاهای ما، تنها هشدار داده بود که تحریم باعث بیکار شدن کارگران خودتان می‌شود!! گمان کرده است اینجا هنوز زمان شاه است که این‌ها بخواهند با تهدید و زورگویی کارشان را پیش ببرند!

اما در این متن بیشتر می‌خواهم نگاهی بیندازم به این که چگونه یک شرکت حامی صهیونیسم می‌شود؟ یا ما بر چه اساسی می‌توانیم یک شرکت را صهیونیستی بدانیم؟ چه معیاری هست؟

اولین واقعیت درباره این موضوع این است که همه‌ی شرکت‌ها در یک سطح نیستند. بعضی‌ها تماما، از الف تا ی، صهیونیستی‌اند، بعضی کمتر و بعضی هم اصلا. لذا باید چند دسته را مورد توجه قرار داد. اما به قطع همه‌ی این دسته‌ها «حامی صهیونیسم» هستند در حد خود.

الف) دسته‌ای از شرکت‌ها هستند که در خاک سرزمین‌های اشغالی، با سرمایه و اراده‌ی اشغالگران قدس ایجاد شده‌اند برای حل نیاز‌های صهیونیست‌ها. که این قبیل مراکز می‌تواند از کارخانه‌های نظامی باشد تا کارخانه‌های نجاری و فولاد و غذایی.

ب) شرکت‌هایی بزرگ و فرا ملیتی که سهامی خاص هستند. و  سهام‌داران آن از صهیونیست‌های جدی هستند که منافع و خدمات این شرکت‌ها را برای اهداف صهیونیسم به کار می‌گیرند. شرکت‌های نفتی مانند شل و یا رسانه‌ای چون شبکه‌های رابرت مرداک. چنین شرکت‌هایی ارتباط ایدئولوژیک شدید با صهیونیسم بین الملل دارند.

پ) شرکت‌هایی هستند که فارغ از محل اصلی شرکت، هیئت مدیره و مدیران اصلی آن و صهیونیست بودن یا نبودن‌ آنها، در راستای منافع صهیونیسم کار می‌کنند. شرکت‌هایی که با کمک‌های اقتصادی به اسرائیل (اعم از ایجاد شعبه و سرمایه‌گذاری در مناطق صهیونیست نشین، کمک‌های سالانه اقتصادی و …) ، باعث رشد اقتصادی و لاجرم ایجاد امید به زندگی در سرزمین‌های اشغالی برای صهیونیست‌های کثیف هستند. شرکت‌های بزرگی که در اسرائیل سرمایه‌گذاری کرده و تامین شغل می‌کنند از این دسته‌اند.

ت) شرکت‌هایی که دست به تامین نیازهای استراتژیکی جنایتکاران صهیونیسم می‌کنند به صورت خاص در این عرصه قرار می‌گیرند. شرکت‌هایی که تسلیحات نظامی، امنیتی، مخابراتی و … می‌کنند و زیرساخت‌های اساسی برای این رژیم فراهم می‌آورند. به عنوان نمونه شرکت موتورولا که اقدام به تجهیز امکانات مخابراتی ارتش اسرائیل می‌کند.

ث) شرکت‌هایی که از طرف مبادی رسمی رژیم صهیونیستی از آنان تقدیر و تشکر می‌شود. و مشمول دریافت جوایز نقدی، غیرنقدی، معافیت‌های مالیاتی، و کمک‌های بلاعوض این رژیم می‌شوند.

ج) شرکت‌هایی که اقدام به حمایت مالی از برنامه‌ها، کنگره‌ها، مراسمات سیاسی، فرهنگی، اجتماعی، اقتصادی برگزار شده توسط رژیم صهیونیستی و صهیونیست‌های قطعی، می‌کنند.

چ) شرکت‌هایی که به طرق مختلف دست به تایید و حمایت از دروغ تاریخی هولوکاست می‌زنند. به خصوص شرکت‌هایی که به صندوق هولوکاست کمک مالی می‌کنند. ماجرای هولوکاست در طول این سالیان دراز یکی از منابع مهم مالی رژیم صهیونیستی است.

ح) شرکت‌هایی که اقدام به مشارکت و خرید و فروش سهام به رژیم صهیونیستی یا شرکتها و موسسات مستقر در مناطق صهیونیست نشین سرزمین‌های اشغالی و شعبه‌های آن در سراسر جهان می‌کنند. این نکته در همه‌ی زمینه‌های فرهنگی، اقتصادی، سیاسی، نظامی و … و این شامل خدمات مشاوره‌ای هم می‌شود.

درباره دسته بندی فوق باید به این نکته توجه داشت که سطوح وابستگی برخی به صهیونیسم مانند ح کمتر است. و بعضی شرکت‌ها که چند مورد از این موارد را دارا می‌باشند، بسیار زیاد است.

نکته‌ی مهم دیگر آن است که شعب این شرکت‌ها نیز چون به شرکت اصلی سود می‌رسانند شامل این تعاریف می‌شوند.

حال در مواجه با شرکت‌ها باید به این دسته بندی‌ها توجه داشت. آنهایی که در چند مورد قرار می‌گیرند با شرکتی که مثلا فقط در دسته ح قرار می‌گیرد قطعا متفاوت است.

پس از کلیتی درباره دسته‌بندی نوع مراودات یک شرکت با صهیونیسم، باید به بهانه‌ای واهی برای گریز از عمل در میان مسئولین امر اشاره کنم. از آنجا که حقیر از سال ۸۵ به صورت مستقیم و در حلقه‌ی اول درگیر مسائل تحریم بوده‌ام، برایم بسیار جای تاسف است که مسئولین مرتبط حرفهایی را طرح می‌کنند که هیچ یک از حرفهای مدعیان نبوده است. مهمترینش همین بحث سهام‌داری آن است. در طول این سالیان هیچ کس مدعی نشده همه سهامداران نستله –به عنوان نمونه- صهیونیست هستند. واقعا هیچ کس چنین ادعایی نکرده است. اما آقایان از کجا چنین ادعای مضحکی را طرح و بعد نقد می‌کنند؟ این شیوه که به مغالطه‌ی پهلوان پنبه مشهور است، بسیار ابتدایی است. چه اساسا مگر سهام‌داران یک شرکت سهامی عام را می‌توان بررسی کرد؟ مهمتر از سهام‌دارن، نوع عملکرد و مراودات این شرکت و امثال آن با صهیونیسم است، که مشخص است. چیزی که حتی خود مسئولین شرکت تکذیب نکرده‌اند.

به هر حال در این یادداشت تنها به بررسی مفهوم «حامی صهیونیست» بودن یک شرکت پرداختم. در باب تحریم حامیان صهیونیسم نکات مهم دیگری هم هست که در مجالی دیگر به آن خواهم پرداخت. ان شاء الله…

بیانات رهبر انقلاب در چهارمین کنفرانس حمایت از ملت فلسطین

بسم الله الرّحمن الرّحیم
به شما میهمانان گرامی، علماء و متفکران و سیاستمداران و مجاهدان که در چهارمین گردهمائی برای دفاع از فلسطین به جمهوری اسلامی ایران آمده‌اید خوشامد می‌گویم.
در فاصله‌ی این اجلاس با اجلاس قبلی که در روزهای ۱۵ تا ۱۷ ربیع‌الاول سال ۱۴۲۷ هجری قمری در تهران تشکیل شد حوادث مهم و تعیین‌کننده‌ای اتفاق افتاده است که افق آینده را در قضیه‌ی فلسطین روشنتر و وظائف ما را درباره‌ی این مسأله‌ی همچنان اصلیِ دنیای اسلام آشکارتر می‌سازد.

از جمله‌ی این حوادث مهم، شکست شگفت‌آور نظامی و سیاسی اسرائیل در برابر مقاومت اسلامی در جنگ ۳۳ روزه‌ی لبنان در سال ۱۴۲۷ هجری‌قمری و ناکامی خفت‌‌آور رژیم صهیونیستی در جنگ ۲۲ روزه‌ی جنایتکارانه‌اش با مردم و دولت قانونی فلسطین در غزه است.

اکنون رژیم غاصب که چند دهه با ارتش و تسلیحات خود و با پشتیبانی نظامی و سیاسی امریکا، چهره‌ئی مهیب و شکست‌ناپذیر نشان می‌داد، دو بار از نیروهای مقاومت که با اتکاء به خدا و مردم، بیش از اتکاء به سلاح و تجهیزات می‌جنگیدند، شکست‌خورده و با وجود تمرینها و آماده‌سازیهای نظامی و سازمانهای عریض و طویل اطلاعاتی و حمایت بیدریغ امریکا و بعضی دولتهای غربی و همدستی برخی منافقان جهان اسلام، انحلال، و شیب تند سقوط، و عدم کفایت خود در برابر موج نیرومند بیداری اسلامی را ظاهر ساخته است.

از سوئی دیگر جنایاتی که در حادثه تاریخی غزه از مجرمان صهیونیست سر زد؛ کشتار وسیع مردم غیرنظامی، ویران کردن خانه‌های بیدفاع، سوراخ کردن سینه‌ی کودکان شیرخوار، بمباران دبستان و مسجد، به‌کارگیری بمبهای فسفری و برخی سلاحهای ممنوع دیگر، بستن راه غذا و دارو و سوخت و دیگر نیازهای اولیه‌ی مردم در مدتی نزدیک به دو سال، و بسی جنایات دیگر، ثابت کرد که غریزه‌ی وحشیگری و جنایت در سران دولت جعلی صهیونیست، با دهه‌های آغازین فاجعه‌ی فلسطین هیچ تفاوتی نیافته و همان سیاست و همان خویِ درندگی و بی‌رحمی که فاجعه‌های دیر یاسین و صبرا و شتیلا را پدید آورد، امروز هم بعینه بر ذهن و دل ظلمانی این طاغوتهای زمان حاکم است که البته امروز با بهره‌گیری از پیشرفت فناوری، دائره‌ی جنایت بسی گسترده‌تر و فاجعه‌بارتر میباشد.

چه آنان که با توهم شکست‌ناپذیری رژیم صهیونیست، شعار «واقع‌بینی» سر داده دست سازش و تسلیم در برابر غاصبان دراز کردند، و چه کسانی که به خیال باطل خود، نسل دوم و سوّم سیاستمداران صهیونیست را مبرّا از جنایات نسل اوّل دانسته، امید همزیستی سالم در کنار آنان را در دل پروراندند، اکنون باید به خطای خود پی برده باشند. اولاً: با موج بیداری امت مسلمان و بالیدن نهال مقاومت اسلامی، آن هیبت دروغین فرو ریخته و نشانه‌های ناتوانی و درماندگی در رژیم غاصب آشکار گشته است، و ثانیاً خوی تجاوزگری و بی‌شرمی از جنایت در گردانندگان آن رژیم همان است که در دهه‌های اوّل بود و هرگاه بتوانند یا گمان ببرند که میتوانند، از هیچ جنایتی رویگردان نیستند.

اکنون ۶۰ سال از اشغال فلسطین میگذرد. در این مدت همه‌ی ابزارهای قدرت مادی در خدمت غاصبان قرار گرفته است؛ از پول و سلاح و فناوری، تا تلاشهای سیاسی و دیپلماسی، و تا شبکه‌ی عظیم امپراتوری خبری و اطلاع‌رسانی.
به‌رغم این تلاش شیطانی گسترده و حیرت‌آور، غاصبان و حامیان آنان نه تنها نتوانسته‌اند مسأله‌ی مشروعیت رژیم صهیونیستی را حل کنند، بلکه این مسأله با گذشت زمان بغرنج‌تر هم شده است.
عدم تحمل رسانه‌های غربی و صهیونیستی و دولتهای حامی صهیونیزم در برابرِ حتی طرح سؤال و تحقیق درباره هولوکاست که بهانه‌ی غصب فلسطین بود، یکی از نشانه‌های این تزلزل و ابهام است. اکنون وضع رژیم صهیونیستی از همیشه‌ی تاریخ سیاه خود در افکار عمومی جهان بدتر و پرسش از دلیل پیدایش آن جدّیتر است. اعتراض بی‌سابقه و خودجوش جهانی از شرق آسیا تا امریکای لاتین علیه آن رژیم و تظاهرات مردمی در ۱۲۰ کشور جهان و از جمله در اروپا و در انگلیس که خاستگاه اصلیِ این شجره‌ی خبیثه بود، و دفاع آنان از مقاومت اسلامی غزه و از مقاومت اسلامی لبنان در جنگ ۳۳ روزه، نشان میدهد که یک مقاومت جهانی علیه صهیونیزم پدید آمده که در ۶۰ سال گذشته هرگز تا این حد، جدی و حجیم نبوده است. میتوان گفت مقاومت اسلامی لبنان و فلسطین توانسته است وجدان جهانی را بیدار کند.

این درس بزرگی است، هم برای دشمنان امت اسلامی که خواسته‌اند با زور و سرکوب، دولتی و ملتی جعلی و فرمایشی بسازند و با مرور زمان، آن را به واقعیتی انکارناپذیر تبدیل کرده و چنین تحمیل ظالمانه‌ئی را در جهان اسلام، عادی‌سازی کنند. و هم برای امت اسلامی و بویژه جوانان غیور و وجدانهای بیدار آن، تا بدانند که مجاهدت در راه بازگرداندن حق پایمال‌شده، هرگز ضایع نمیشود و وعده‌ی خداوند راست است که فرمود:

أُذِنَ لِلَّذِینَ یُقاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَ إِنَّ اللَّهَ عَلى نَصْرِهِمْ لَقَدِیرٌ. الَّذِینَ أُخْرِجُوا مِنْ دِیارِهِمْ بِغَیْرِ حَقٍّ إِلاَّ أَنْ یَقُولُوا رَبُّنَا اللَّهُ وَ لَوْ لا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَهُدِّمَتْ صَوامِعُ وَ بِیَعٌ وَ صَلَواتٌ وَ مَساجِدُ یُذْکَرُ فِیهَا اسْمُ اللَّهِ کَثِیراً وَ لَیَنْصُرَنَّ اللَّهُ مَنْ یَنْصُرُهُ إِنَّ اللَّهَ لَقَوِیٌّ عَزِیزٌ.

و قال تعالی: إِنَّ اللَّهَ لا یُخْلِفُ الْمِیعادَ، و قال عزوجل: وَ لَنْ یُخْلِفَ اللَّهُ وَعْدَهُ، و قال: وَعْدَ اللَّهِ لا یُخْلِفُ اللَّهُ وَعْدَهُ وَ لکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لا یَعْلَمُونَ، و قال عز من قائل: فَلا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ مُخْلِفَ وَعْدِهِ رُسُلَهُ إِنَّ اللَّهَ عَزِیزٌ ذُو انتِقامٍ و کدام وعده از این وعده الهی صریحتر که فرمود: وَعَدَ اللَّهُ الَّذِینَ آمَنُوا مِنْکُمْ وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ لَیَسْتَخْلِفَنَّهُمْ فِی الْأَرْضِ کَمَا اسْتَخْلَفَ الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ وَ لَیُمَکِّنَنَّ لَهُمْ دِینَهُمُ الَّذِی ارْتَضى لَهُمْ وَ لَیُبَدِّلَنَّهُمْ مِنْ بَعْدِ خَوْفِهِمْ أَمْناً یَعْبُدُونَنِی لا یُشْرِکُونَ بِی شَیْئاً وَ مَنْ کَفَرَ بَعْدَ ذلِکَ فَأُولئِکَ هُمُ الْفاسِقُونَ.

مغالطه‌ی بزرگی که در قضیه‌ی فلسطین بر ذهن برخی از دست‌اندرکاران چنگ انداخته این است که کشوری بنام اسرائیل یک واقعیت شصت ساله است و باید با آن کنار آمد. من نمیدانم اینها چرا از واقعیتهای دیگری که در برابر چشم آنان است درس نمیگیرند؟ مگر کشورهای بالکان و قفقاز و آسیای جنوب غربی پس از هشتاد سال بی‌هویتی و تبدیل به بخشهائی از شوروی سابق، بار دیگر هویت اصلی خود را باز نیافتند؟

چرا فلسطین که پاره‌ی تن جهان اسلام است نتواند بار دیگر هویت اسلامی و عربی خود را بازیابد؟ و چرا جوانان فلسطینی که در شمار باهوشترین و مقاومترین جوانان عربند نتوانند اراده‌ی خود را بر این واقعیتِ ظالمانه فائق گردانند؟

مغالطه‌ی بزرگ دیگر آن است که گفته شود تنها راه نجات ملت فلسطین، مذاکره است! مذاکره با کی؟ با رژیم غاصب و زورگو و گمراهی که جز به زور، به هیچ اصل دیگری معتقد نیست؟ آنان که به این بازیچه و فریب خود را دلخوش کردند چه به دست آوردند؟ آنچه آنها به عنوان حکومت خودگردان از صهیونیستها گرفتند، با صرفنظر از ماهیت تحقیرآمیز و اهانتبار آن، اولاً با هزینه‌ی سنگینِ اعتراف به مالکیت رژیم غاصب بر تقریباً سراسر فلسطین تمام شد، ثانیاً همان حکومت نیم‌بند و دروغین را هم با بهانه‌های واهی در مواردی زیر پای خود لگد کوب کردند؛ محاصره‌ی یاسر عرفات در ساختمان مدیریتش در رام‌الله و انواع تحقیر و تذلیل او حادثه‌ای نیست که فراموش شود.

ثالثاً: چه در زمان عرفات و چه بویژه پس از او با مسئولان حکومت خودگردان مانند رؤسای کلانتریهای خود رفتار کردند که وظیفه‌شان تعقیب و دستگیری مجاهدان فلسطینی و محاصره‌ی اطلاعاتی و پلیسی آنهاست، و بدینصورت تخم کینه را در میانه‌ی گروههای فلسطینی پاشیدند و آنها را به جان یکدیگر انداختند.

و رابعاً: همان اندازه دستاورد ضعیف هم فقط ببرکت جهاد مجاهدان و مقاومت غیور مردان و زنان تسلیم‌ناپذیر بود. اگر انتقاضه‌ها رخ نمیداد صهیونیستها با وجود تنازل پی‌درپی رؤسای سنتی فلسطین در برابر آنها، همین اندازه را هم هرگز به آنان نمیدادند.

یا مذاکره با امریکا و انگلیس که بزرگترین گناه را در ایجاد و حمایت از این غده‌ی سرطانی مرتکب شده‌اند، و خود پیش از آنکه میانجی باشند طرف دعوایند. دولت آمریکا هیچگاه حمایت بی‌قید و شرط خود از رژیم صهیونیست و حتی از جنایت‌های آشکار آن از قبیل ماجرای اخیر غزه را متوقف نکرده است.
حتی رئیس‌جمهور جدید آمریکا هم که با شعار تغییر در سیاستهای دولت بوش بر سر کار آمده است، از تعهد بی‌قید و شرط به امنیت اسرائیل دم میزند، یعنی دفاع از تروریسم دولتی، دفاع از ظلم و زورگوئی، دفاع از قتل عام صدها مرد و زن و کودک فلسطینی در ۲۲ روز، این یعنی همان کژراهه‌ی دوران بوش و نه چیزی کمتر.
مذاکره با مجامع وابسته به سازمان ملل هم یک رویکرد عقیم دیگر است. سازمان ملل شاید در کمتر نمونه‌ئی همچون مسأله‌ی فلسطین، مورد آزمونِ افشاگر و رسواکننده قرار گرفته باشد.

شورای امنیت، یک روز اشغال فلسطین به وسیله‌ی گروههای تروریست جرّار را سریعاً به رسمیت شناخت و نقشی اساسی را در پیدایش و تداوم این ظلم تاریخی بازی کرد، و پس از آن چندین دهه همواره در برابر نسل‌کشی‌ها، آواره‌سازیها، جنایتهای جنگی و انواع جرائم گوناگون دیگر آن رژیم، سکوت رضایت‌آمیز کرد، و حتی هنگامی ‌که مجمع عمومی رأی به نژادپرست‌بودن صهیونیسم داد، نه تنها با آن همراهی نکرد، که در عمل ۱۸۰ درجه با آن فاصله گرفت. کشورهای زورگوی عالم که برخوردار از عضویت دائم در شورای امنیت‌اند از این مجمع جهانی همچون ابزار استفاده میکنند.

نتیجه آنکه نه تنها این شورا به کار امنیت در جهان کمکی نمیکند بلکه هرجا که قرار است مفاهیمی همچون حقوق‌بشر یا دموکراسی و امثال آن، وسیله‌‌ی زیاده‌طلبی و سلطه‌ی بیشتر آنان گردد،‌به کمک ایشان می‌شتابد و بر کارهای نامشروع آنان پوششی از فریب و دروغ می‌افکند.

نجات فلسطین با دریوزگی از سازمان ملل یا از قدرتهای مسلّط و به طریق اولی از رژیم غاصب به دست نمیآید، راه نجات فقط ایستادگی و مقاومت است، با توحید کلمه‌ی فلسطینیان و کلمه‌ی توحید که ذخیره‌ی بی‌پایان حرکت جهادی است.

ارکان این مقاومت،‌از سوئی گروههای مجاهد فلسطینی و آحاد مردم مؤمن و مقاوم فلسطین در داخل و خارج آن کشورند؛ و از سوئی دیگر، دولتها و ملتهای مسلمان در سراسر جهان، بویژه عالمان دینی و روشنفکران و نخبگان سیاسی و دانشگاهیان. اگر این دو رکن مستحکم در جای خود قرار گیرند، بیشک وجدانهای بیدار و دلها و اندیشه‌هائی که افسون تبلیغات امپراتوری خبری استکبار و صهیونیزم، آنها را مسخ نکرده،‌در هر نقطه‌ی عالَم به یاری ذیحق و مظلوم خواهند شتافت و دستگاه استکبار را در برابر طوفانی از اندیشه و احساس و عمل قرار خواهند داد.

نمونه‌ی این حقیقت را در طول روزهای اخیر مقاومت پرشکوه غزه همه دیدیم. گریه‌ی رئیس غربی یک سازمان خدماتی بین‌المللی در برابر دوربین رسانه‌ها، اظهارات همدردانه فعالان سازمانهای بشردوستانه، تظاهرات بزرگ و صمیمی مردم در قلب پایتخت‌های اروپائی و شهرهای امریکا، اقدام شجاعانه‌ی رؤسای چنددولت در امریکای لاتین، همه و همه نشانه‌ی آن است که دنیای غیرمسلمان نیز هنوز به دست نیروهای شرآفرین و فسادآفرین ـ که نام قرآنی آنها شیطان است ـ به طور کامل تسخیر نشده و هنوز میدان برای جولان حقیقت،‌باز است.
آری،‌مقاومت و صبر مجاهدان و مردم فلسطین و حمایت وکمک همه‌جانبه به آنان از سراسر کشورهای اسلامی خواهد توانست طلسم شیطانی غصب فلسطین را بشکند. انرژی عظیم امت اسلامی میتواند مشکلات جهان اسلام و از جمله، مشکل حاد و فوری فلسطین را حل کند.

اکنون خطاب من به شما برادران و خواهران مسلمان است در سراسر جهان و نیز به همه‌ی وجدانهای بیدار از هر کشور و ملت. همت کنید و طلسم مصونیت جنایتکاران صهیونیست را بشکنید. سران سیاسی و نظامی رژیم غاصب را که در فاجعه‌ی غزه نقش‌آفرین بودند به پای میز محاکمه بکشانید و به مجازاتی که عدل و عقل حکم میکند برسانید. این اولین قدمی است که باید برداشته شود. سران سیاسی و نظامی رژیم غاصب باید محاکمه شوند. اگر جنایتکار مجازات شود، راه جنایت برای آنان که انگیزه و جنون آن را دارند ناهموار خواهد شد. آزاد گذاشتن عاملان جنایتهای بزرگ، خود عامل و مشوق جنایتهای دیگر است. اگر امت اسلامی پس از جنگ ۳۳ روزه‌ی لبنان و آن‌فاجعه‌آفرینی‌های دهشتناک، مجازات صهیونیستهای فاجعه‌آفرین را بجدّ مطالبه میکرد، اگر این مطالبه‌ی بحق پس از به خاک و خون کشیدن کاروانهای عروسی در افغانستان و پس از جنایات بلک‌واتر در عراق و پس از رسوائیهای سربازان امریکائی در ابوغریب و غیر آن صورت میگرفت، امروز ما شاهد کربلای غزه نمی‌بودیم.

ما دولتها و ملتهای مسلمان در آن قضایا وظیفه‌ئی را که قانون عقل و عدل بدان حکم میکرد انجام ندادیم و نتیجه آن چیزی است که امروز شاهد آنیم.
جای تأسف عمیق است که برخی از دولتها و سیاستمداران جهانی، از مقولات اخلاقی و قضاوت وجدانی بشری، سخت بیگانه‌اند. برای آنها قتل‌عامِ بیش‌از ۱۳۵۰نفر و زخمی کردن حدود ۵۵۰۰ نفر مردم بی‌‌سلاح و بسیاری کودک در ظرف ۲۲ روز در غزه، هیچ حساسیتی برنمی‌انگیزد؛ قاتلان و مجرمان نه تنها مجازات نمی‌شوند، که پاداش هم میگیرند. امنیت رژیم سفاک یک امر قدسی که باید در هر حال از آن دفاع کرد به شمار میآید و طرف مظلوم، چه دولتی که با رأی قاطع مردم بر سر کار آمده و چه مردمی که آن دولت را بر سر کار آورده‌اند،‌متهم و محکوم میشوند. این است حکم دیوان سیاستی که با اخلاق و وجدان و فضیلت، نسبتی ندارد و آبش با آن به یک جو نمیرود. این دولتها هنگامی که نفرت عمیق افکار عمومی را از خود مشاهده میکنند، بی آنکه علت آشکار آن را ببینند، به سراغ باز هم سیاست‌ورزی میروند و این چرخه‌ی معیوب همچنان ادامه می‌یابد.
برادران و خواهران عزیز در همه‌ی جهان اسلام! از تجربه‌ها درس بگیریم.
امت بزرگ ما امروز به برکت بیداری اسلامی، دارای قدرت عظیمی است. کلید حل مشکلات فراوان کشورهای اسلامی، در دست همت و یکپارچگی این مجموعه‌ی شگرف است، و مسأله‌ی فلسطین، فوری‌ترین مسأله‌ی جهان اسلام است.

گاهی شنیده میشود که کسانی میگویند: فلسطین یک مسأله‌ی عربی است. این سخن به چه معنی است؟ اگر مقصود آن است که عرب، احساسات خویشاوندانه‌تری دارد و مایل است خدمت و مجاهدت بیشتری تقدیم کند،‌این چیز پسندیده‌ئی است و ما به آن تبریک میگوئیم. ولی اگر معنی این سخن آن است که سران برخی کشورهای عربی به ندای یا للمسلمین مردم فلسطین کمترین توجهی نکنند و در قضیه‌ی مهمی مانند فاجعه‌ی غزه با دشمن غاصب و ظالم همکاری کنند و بر سر دیگران که ندای وظیفه، آرامشان نمیگذارد فریاد بکشند که شما چرا به غزه کمک میکنید، در این صورت هیچ مسلمانی و هیچ عربی غیور و با وجدانی این سخن را نمی‌پذیرد و گوینده‌ی آن را از سرزنش و تقبیح معاف نمی‌سازد. این همان منطق اخزم است که پدر خود را کتک میزد و اگر کسی دخالت میکرد بر سر او فریاد میکشید؛ پس از او هم پسرش آن پدر بزرگ را به باد مشت و کتک میگرفت و این در زبان عربی مَثَل شد که: انَّ بَنیَّ رمّلونی بالدّم شِنشِنةٌ اَعرِفُها من اَخزَم
کمک همه جانبه به مردم فلسطین و حمایت کامل از آنان واجب کفائی بر همه‌‌ی مسلمانان است. دولتهائی که به جمهوری اسلامی ایران و برخی دیگر از کشورهای مسلمان بخاطر کمک به فلسطین خرده میگیرند، خود متحمل این کمک و حمایت شوند تا تکلیف اسلامی از دیگران ساقط شود،‌و اگر همت و توان و شجاعت آن را ندارند، بهتر است به جای خرده‌گیری و کارشکنی، قدرشناسِ اقدامات مسئولانه و شجاعانه‌ی دیگران باشند.

حضار محترم! شما که در این گردهمائی حضور یافته اید، در مسئله‌ی فلسطین صاحبنظر و اندیشه‌ورید. وظیفه‌ی تاریخی امروز ما تکرار سخنان و تئوریهای ناتوانِ گذشته نیست، بلکه ارائه‌ی راهکاری است که فلسطین را از زیر ستم رژیم صهیونیستی آزاد کند. پیشنهاد ما یک راهکار کاملاً منطبق بر مردمسالاری است که میتواند منطق مشترک همه‌ی افکار جهانی باشد. آن پیشنهاد این است که همه‌ی صاحبان حق در سرزمین فلسطین اعم از مسلمان و مسیحی و یهودی در یک همه‌پرسی، ساختار نظام خود را انتخاب کنند و همه‌ی فلسطینی هائی که سالها مشقت‌آوارگی را تحمل کرده اند نیز در این همه‌‌پرسی شرکت کنند.

دنیای غرب باید بداند که نپذیرفتن این راه حل نشانه‌ی پایبند نبودن به دموکراسی است که پیوسته از آن دم میزنند و این آزمون افشاگر دیگری بر علیه آنان خواهد شد.
آزمون قبلی آنان نیز در فلسطین بود که نتیجه‌ی انتخابات کرانه‌ی باختری و غزه را که روی کارآمدن دولت حماس بود نخواستند بپذیرند. کسانی که دموکراسی را تا جائی می پذیرند که نتائج آن مطلوب آنان باشد، جنگ‌طلب و ماجراجویند و اگر از صلح دم میزنند جز دروغ و فریب نیست.

اکنون مسأله‌ی بازسازی غزه یکی از فوری‌ترین مسائل فلسطین است، دولت حماس که منتخب اکثریت قاطع فلسطینیان است و حماسه‌ی مقاومتش در ناکام گذاشتن رژیم صهیونیستی، درخشانترین نقطه در تاریخ صد ساله‌ی اخیر فلسطین است، باید مرکز همه‌ی فعالیتهای مربوط به بازسازی قرار گیرد. شایسته است که برادران مصری راه کمک‌ها را باز کنند و بگذارند که کشورها و ملتهای مسلمان به وظیفه‌ی خود در این مهم عمل کنند.

در پایان یاد شهیدان جنگ ۲۲ روزه را که با خون خود غزه‌ی فلسطین را به عزت اسلام و عرب مبدل کردند گرامی میدارم و برای آنان طلب مغفرت و رحمت میکنم. و نیز به همه‌ی شهیدان فلسطین و لبنان و عراق و افغانستان و همه‌ی شهیدان اسلام و به روح مطهّر امام راحل عظیم الشأن درود میفرستم.
از خداوند متعال عزت اسلام و مسلمین و نزدیکی هر چه بیشتر ملتهای مسلمان به یکدیگر و بیداری روزافزون دنیای اسلام را مسألت میکنم.
والسلام علیکم و رحمة‌الله و برکاته

این مقام بلند پایه نظامی گفته است ما منتظریم تا بیینیم واکنش دولت و ارتش پاکستان در مورد این قضیه چه خواهد بود، البته در کشور در این مورد بین اقشار مختلف مردم و احزاب نگرانی‌ها و حساسیت‌های زیادی مشاهده می‌شود. همچنین قاضی “حسین احمد” رئیس سابق جماعت اسلامی پاکستان نیز اظهار داشته: نباید اجازه داد یک سفارت تبدیل به یک قلعه شود!

“مولانا فضل الرحمن” نیز در اعتراض به عملکرد‌های خودسرانه آمریکائی‌ها شرکت بلک واتر را تاجران مرگ نامید. در این رابطه “حافظ حسین احمد” اظهار امیدواری کرده است که “مولانا فضل الرحمن” بر این گفته خود پایبند بماند تا اگر سفارت آمریکا در پاکستان بخواهد به یک پنتاگون کوچک در این کشور مسلمان تبدیل شود به عنوان اعتراض از دولت کناره گیری کند.

پرفسور “منور حسین” هم با اعتراض به عملکرد آمریکا در این خصوص گفت: آمریکائی‌ها زمین‌ها را در اسلام‌آباد با قیمت نازل خریداری کرده تا در آنجا برای سربازان و مأمورین آمریکائی و کارکنان شرکت شبه نظامی و بدنام بلک‌واتر محل اسکان احداث کنند! ایشان همچنین گفته که یک گوانتاناموی جدید در پاکستان به وسیله آمریکایی‌ها در حال ساخته شدن است و کنسولگری آمریکا در کراچی هم به یک قلعه تبدیل می‌شود!

وی ادامه داد: حال سئوال این است که یک کشور بیگانه چگونه در پایتخت کشور دیگر به نام سفارت یک مجتمع به اندازه یک شهر احداث می‌کند؟ آن هم در عصر پیشرفت تکنولوژی و دردست داشتن امکانات مدرن که بتواند با آن برای هر هدفی فعالیت کنند؟! و این در حالی است که آمریکائی‌ها طبق روال عادی نقشه ‌های ساختمانی خود را به مسئولان شهری اسلام آباد ارائه نمی‌دهند. واقعیت این است که آنها در کشور ما هیچ‌کاری را طبق قوانین و مقررات انجام نمی‌دهند. لذا آنان هر طور که بخواهند ساختمان به اصطلاح سفارت می‌سازند. نگرانی‌ها و حساسیت‌ها آنگاه بیشتر می‌شود که محل احداث این مجتمع نزدیکی آن به تأسیسات هسته‌ای پاکستان در “کموته” است!

طبق اطلاع منابع آگاه زمینی که برای توسعه سفارت آمریکا در اسلام‌آباد تدارک دیده شده حدود ۱۰ هکتار می‌باشد! البته این مساحت برای احداث یک شهر کوچک مناسب است نه یک سفارتخانه!

مساحتی به این بزرگی می‌تواند برای هر برنامه و هدف درست و ناردستی مورد استفاده قرار بگیرد. درست است که کمک‌های آمریکا به پاکستان افزایش یافته و برای این کار پرسنل بیشتری باید به کار گرفته شود، ولی تمام این‌ کارها در مساحتی خیلی کمتر می‌تواند به خوبی انجام شود.

اما واقعیت این است که تاریخ آمریکا نشان می‌دهد که این کشور کارنامه بزرگی از سرنگونی دولت‌ها و حکومت‌ها و سرکار آوردن حکومت‌های همسوی خود را دارد و تا کنون دولت‌های زیادی در جهان سوم به وسیله آمریکائی‌ها سرنگون شده‌اند لذا نگرانی در این زمینه یک امر ضروری است.

متأسفانه به نظر می‌رسد که حزب حاکم در پاکستان نسبت به وقایع در حال شکل‌گیری حساسیت چندانی ندارد بلکه آنها فقط این است که تفاهم‌شان با آمریکا بر سر «این آر او» پیمانی که طبق آن تمام سران حزب‌های سیاسی پاکستان عفو شده و به کشور برگردند، باقی بماند، و دیگر برای آنان مهم نیست که بر سر کشور چه بلایی بیاید. همچنین حزب مسلم لیگ شاخه “نواز شریف” هم به خاطر حفظ حکومت خود در ایالت پنجاب حاضر است هر کاری انجام دهد. حزب‌های سیاسی کوچک دیگری هم هستند که تأثیر زیادی در این امور ندارند.

در کشور‌های پیشرفته در چنین وضعیتی یک شهروند عادی می‌گوید: «من با نماینده خود در پارلمان صحبت می‌کنم» ، ولی در پاکستان اوضاع خیلی متفاوت است. نمایندگان پارلمان با سفارش خود آنان افراد نالایق را به پست‌های مهم می‌گمارند و به دنبال درست کردن مارک جعلی هستند،‌آنها چه کار با سفارت آمریکا دارند!

بنابراین این سیلاب‌ها هم روی زندگی عادی مردم پاکستان تاثیر گذاشته و موجب آوارگی و جابه‌جایی جمعیت آنها شده و هم زیرساخت‌های اصلی کشور را تحت تاثیر قرار داده است. بنابراین می‌توان گفت ، توسعه این کشور را کاملا تحت تاثیر قرار داده و آینده آن را با ابهام روبه‌رو کرده است و از لحاظ اقتصادی و از نظر سیاسی تاثیرات و تغییرات بسیاری را موجب شده است.

در این میان دولت پاکستان با انتقادات شدید مردم روبه‌رو است و نمی‌تواند به درستی به اوضاع مردم آسیب‌دیده رسیدگی کند و حقیقت این است که دنیا هم خیلی به این وضعیت پاکستان حساسیت لازم را نشان نداده است. دبیرکل سازمان ملل در موج اول سیلاب‌ها به پاکستان آمد و از سازمان ملل درخواست ۵۰۰ میلیون دلار کرد اما حقیقت اینجاست که کشورهای دنیا نه غربی‌ها و نه کشورهای اسلامی، آن طوری که شایسته و مورد نیاز مردم پاکستان است، به این موضوع رسیدگی نکردند.

این واقعیت تلخی است که مردم پاکستان با آن روبه‌رو شده‌اند اما ارتش پاکستان در این میان تا حدودی فعال‌تر از مابقی سازمان‌ها نشان داده و عمل کرده است و با توجه به اینکه نیرو و امکانات بیشتری در اختیار دارد، نسبت به دولت فعال‌تر برخورد کرده است. البته باید گفت که ارتش هم در این میان محاسبات سیاسی خاص خود را در نظر دارد. اینگونه نیست که صرفا از طریق برداشت‌های انسان‌دوستانه خود به مردم سیل‌زده کمک می‌کند. ارتش درصدد است با استفاده از این فرصت اعتباری را که در برخورد با نیروهای اسلامی از دست داده بود، دوباره بازسازی و احیا کند. این یکی از محاسبات سیاسی است که قطع نظر از اینکه احساسات بشردوستانه را عامل موثر این تحرکات بدانیم یا خیر، از سوی ارتش مورد نظر قرار گرفته است.

دولت در این میان تمام تلاش خود را انجام داده و از تمام امکاناتی که در اختیار داشته برای کمک به مردم استفاده کرده است اما باید در نظر گرفت که اکنون ۲۰ میلیون نفر از جمعیت این کشور نیاز فوری به غذا، اسکان، چادر، دارو، آب و… دارند، بسیار طبیعی است که دولت نتواند به این نیازها پاسخ دهد و انتظارات مردم بسیار بیشتر از توان دولت باشد. این واقعیتی است که در تحلیل این فاجعه نباید نادیده گرفت. در هر حال به نظر می‌رسد که هم ارتش، هم دولت، هم احزاب سیاسی و هم گروه‌های رادیکال مانند طالبان یا با تفکرات طالبان در حال استفاده از این حادثه هستند. وضعیت به گونه‌ای است که گروه‌های رادیکال تهدید کرده‌اند که امدادگران خارجی نباید به پاکستان وارد شوند و اگر در این امور دخالت کنند مورد حمله واقع خواهند شد. بنابراین سیلاب اخیر علاوه بر تخریب‌ها و خسارات مادی که به پاکستان وارد آورده به لحاظ سیاسی هم مسائل خاصی را برای این کشور پدید آورده است. در بین کمک‌های بین‌المللی، آمریکا بیشترین امدادرسانی را به پاکستان انجام داده است اما باید گفت که تردیدی نیست که در مقابل، انتظارات و محاسبات سیاسی خود را نیز در نظر گرفته است.

آمریکا‌یی‌ها ارتش پاکستان را یاری می‌کنند و امکاناتی مانند هلیکوپتر، مواد غذایی، آب، دارو و… را در اختیار آنها قرار می‌دهند تا این مواد از طریق ارتش میان مردم توزیع شود. این مساله بسیار مهم است زیرا حتی آمریکایی‌ها هم معتقدند که اعتبار ارتش در میان مردم از بین رفته و باید این اعتبار را بازسازی کنند تا بعدها بتوانند از این ارتش علیه گروه‌های رادیکال استفاده یا مقاصد دیگر خود را عملی کنند، ضمن اینکه حمایت یا تایید مردم را نیز در پی داشته باشند. حقیقت این است که طالبان پس از ارتش بیشترین کمک‌ها را به سیل‌زدگان انجام داده و هنوز هم این کمک‌ها ادامه دارد. در مناطقی که اصلا امکان دسترسی به آنها برای دولت و ارتش وجود ندارد طالبان حضور پیدا کرده است. روستاهایی که در میان کوه‌ها و دره‌ها قرار گرفته و دسترسی به آنها بسیار دشوار است را طالبان پوشش داده و با کمک‌هایی که رسانده توانسته محبوبیت عمومی نیز برای خود کسب کند. در مراحل اولیه سیل می‌توان گفت که طالبان در کمک‌رسانی حتی از ارتشی‌ها هم گوی سبقت را ربودند اما امکاناتی که در اختیار دارند، قابل مقایسه با ارتش نیست. طالبان هم در این میان تلاش می‌کند تا با استفاده از این موقعیت افکار عمومی را به سوی خود جلب کند و در این میان با حملاتی که به گروه‌های امدادرسان انجام می‌دهند، سعی می‌کنند تا ابتکار عمل را از سایرین سلب کنند تا این موقعیت فقط در دستان طالبان برای کمک و امدادرسانی باقی بماند. اما حقیقت این است که این روند چندان به طول نخواهد انجامید زیرا امکانات لازم را برای ادامه این روند در اختیار ندارند و این ارتش و آمریکایی‌ها هستند که در این عرصه خواهند توانست ابتکار عمل را دردست داشته باشند.

پیرمحمد ملازهی، وطن امروز

سه شنبه ۱۹ مرداد فرصت ارائه فهرست به روز شده شرکت های صهیمونیستی به اتمام می‌رسد. سخنان تامل برانگیز معاون پارلمانی رئیس جمهور حاکی از آن بود که مانند ۲۱ سال گذشته از اولین قانون تحریم کالاهای صهیوینسیتی قرار نیست هیچ اتفاقی در این حوزه بیفتد و سود بردن دشمنان جهان اسلام و ملت ایران از مناسبات اقتصادی کشور و تضعیف تولید داخلی به خاطر حضور آزادانه ی شرکت های صهیوینستی در کشور تدوام خواهد داشت.

سالهاست که جریان‌های دانشجویی و مردمی فعالیت‌های زیاد و متنوعی را در مبارزه و تحریم کالاهای حامی صهیونیست‌ها را آغاز کرده‌اند. و با پشتکار فراوان در جای جای کشور آن را پی می‌گیرند. فعالیت‌هایی که بخش‌های زیادی‌شان به رسانه‌ها نیز کشیده شده است. اما متاسفانه این حرکات مسئولین را بر آن نداشته است تا دست به اقدام جدی علیه این شرکت‌ها بزنند. ۱۹ خرداد ۱۳۸۹ تبصره‌هایی به قانون حمایت از انقلاب اسلامی مردم فلسطین اضافه شد تا کمیته‌ای ظرف مدت دو ماه لیست اسامی این شرکت‌ها را تهیه و به روز کند.

جنبش عدالتخواه دانشجویی بعد از ده ها بیانیه، تجمع و جلسه با دستگاه های ذی ربط، بار دیگر برخی نکات را به مسئولین ذی ربط، جهت اتمام حجت نهایی، تذکر می‌دهد.

۱- از شیوه‌های ثابت و تکراری برای فرار از انجام وظیفه توسط مسئولین، رو آوردن به مباحث لفظ شناختی درباره معنای “صهوینیست بودن یک شرکت” است. و جای شرمندگی دارد که عده‌ای با کم‌مایه کردن این معنا آن را تنها به کالاهایی با آرم made in israel و دارای بارکد اسراییل خلاصه می‌کنند. و یا دسته‌ی دیگری چنین طرح می‌کنند که بایستی همه‌ی سهامدارانش صهیونیست باشد! این ساده‌لوحی‌ها و خام‌اندیشی‌ها آن چنان عجب برانگیز است که گویا حضرات اصلا از مناسبات دنیا و اتفاقات آن خبر ندارند. که اگر قرار بود به تعریف آنها بسنده شود تقریبا هیچ شرکتی در جهان صهیونیستی نمی‌ماند!

این در حالی است که در قوانین حمایت از انقلاب اسلامی مردم فلسطین مصوب ۶۹ و قانون ماده واحده اسلامی مصوب ۱۳۷۰ مجلس شورای اسلامی به این موضوع پرداخته شده‌است و اگر به دور از ایراد‌گیری‌های بنی‌اسرائیلی و عمل گریزانه بخواهیم آنها را فهم کنیم و سعی در دور زدن قانون و مسکوت گذاشتنش نداشته باشیم، می‌توان خیلی کارها را پیش برد.

چه این که شرکتی مانند موتورولا که در لیست ارائه شده وزارت خارجه (همان لیست اتحادیه عرب) نیز موجود است و مقام معظم رهبری اخیرا در فتوایی کوبنده در پاسخ به استفتا در مورد شرکت صهیوینستی موتورولا راه بهانه جویی مسئولین عملگریز را بستند، نیز مورد اقدام عملی مسئولین امر قرار نگرفته است؟

این انتظار جدی دانشجویان و مردم از نمایندگان مجلس نیز به جد وجود دارد که از حجم شعارها کاسته و در حد وظیفه خود برای مبارزه با صهیونیسم بین‌الملل فعالیت کنند. آیا نمایندگان محترم نمی‌توانند با ارائه‌ی طرحی این مشکل معنایی را در قانونی حل کنند تا دیگر بهانه‌ای برای گریزندگان از مسئولیت باقی نماند؟ اگر اشکال از ندانستن نمایندگان است، دانشجویان حاضرند راه های حقوقی بستن گریزگاه های مسئولین عملگریز را به نمایندگان ملت ارائه دهند.

سوال دیگر این جاست که چرا نمایندگان مردم در خانه ملت به وظیفه نظارتی خویش در مورد عملکرد مسئولین ذی ربط در قوه مجریه و قضاییه عمل نمی نمایند؟

۲- مسئولین نمی دانند یا نمی توانند یا نمی خواهند بدانند و بتوانند؟ ندانستن مسئولین گرچه توجیه ندارد، اما مستندات و اطلاعات جنبش دانشجویی می تواند دست خالی آنها را پر کند. چه تنها با یک تحقیق دانشجویی ساده مستندات کافی از حمایت بعضی شرکت‌ها از صهیونیست‌ها به دست آمده است که حتی توسط خود شرکت‌ها تکذیب نشده است! اگر فشار اصحاب ثروت باعث نتوانستن مسئولین شده، جنبش دانشجویی را از خودشان بدانند و با پشتوانه مطالبه گری های امت حزب الله به پیش بروند. اما با نخواستن چه باید کرد؟

به نظر می رسد گره اصلی در مبارزه با جریان اقتصادی حامی صهیونیسم را نه در نبودن مدرک و اطلاع که در انگیزه‌های دیگر مسئولین باید جستجو کرد. برخی مسئولین اهمیت کار را نفهمیده‌اند و بعضی دل در دستورهای استعماری نهادهای بین‌المللی و عضویت در سازمان تجارت جهانی خوش کرده اند، و البته برخی‌ها نیز منافعی در وجود این شرکت‌ها دارند، که در صورت تداوم عمل گریزی فعالین تحریم کالهای صهیونیستی مجبور به باز کردن زوایای پنهان این امر خواهند بود.

۳- عده‌ای از مسئولین در مواجهه با خواست‌های دانشجویی و مردمی تنها به نصیحت روی می‌آورند که باید آگاه سازی مردمی صورت بگیرد! البته حرف درستی است و جنبش دانشجویی آگاه سازی مردمی و گفتمان سازی را همیشه سرلوحه کار خود قرار داده است و هنوز و همیشه باید این روند مردمی ادامه یابد. اما این نباید بهانه‌ای برای مسئولین جهت انجام ندادن وظایف قانونی خود باشد. نباید بهانه‌ای برای فرار از مسئولیت برای آنها باشد. نباید تنها به توصیه‌هایی که انسان را به یاد فعالیت‌های انجمن حجتیه در میارزه با شرکت های بهایی و واردات گوشت یخی قبل از انقلاب می‌اندازد، بسنده کرد. جمهوری اسلامی و مسئولین موظف هستند به جد وارد میدان شده و وظیفه دینی و انسانی خود را انجام دهد. چه در غیر این صورت اینکه تبلیغ‌های مردمی صورت بگیرد بعد در صدا و سیما و در بیلبوردهای سطح شهر تبلیغات همین نوع کالاها پخش شود، جز ضایع کردن زحمات و بردن آبروی جمهوری اسلامی حاصل دیگری ندارد. سوال اصلی مردم در مواجهه با دانشجویان و فعالان تحریم، این است که اگر این موارد، واقعا صهیونیستی است چرا دولت اسلامی اجازه ورود آن ها را به کشور می دهد؟ مگر نه این است که تفاوت نعمت وجود نظام اسلامی در ایران با طواغیت حاکم بر جهان اسلام و ابر قدرت ها باید دخالت مستقیم نهادهای حاکمیتی برای حل معضلات این چنینی باشد؟

۴- اگر قرار است به صورت اساسی برای این معضل فکری کرد تا پس از این نیز بتوان با جدیت ماجرای شرکت‌های صهیونیستی را پی گرفت، جنبش عدالتخواه دانشجویی پیشنهاد می‌کند که کمیته‌ای برای بررسی کالاهای صهیونیستی به صورت دائم در دبیرخانه‌ی کنفرانس قدس، مجمع تشکل های حامی ملت فلسطین یا در جمعیت دفاع از ملت فلسطین شکل بگیرد. کمیته‌ای که مرجع نهایی برای تصمیم‌گیری درباره کالاهای حامی صهیونیست‌ها باشد و ضمانت اجرایی و حقوقی برای پی گیری آن موجود باشد. کمیته‌ای که باید حتما شاخه‌ی مردمی و دانشجویی از متخصین این عرصه داشته باشد تا در مصلحت‌سنجی‌های مسئولین به بوته‌ی فراموشی سپرده نشود.جنبش عدالتخواه دانشجویی حاضر است بر اساس تجربیات سایر کشورهای اسلامی و در نظر گرفتن ملاحاظات خاص سیاسی و اقتصادی کشور، ساز و کار مناسب را در صورت وجود انگیزه واقعی در مسئولین امر ارائه دهد.
۵- جنبش عدالتخواه دانشجویی به عنوان یکی از پیشگامان تحریم کالاهای صهیوینیستی و به عنوان بخشی از جریان دانشجویی از کمیته‌ای که باید امروز لیست این شرکت‌ها را ارائه دهد، توقع جدی‌ داریم این انتظارات برآورده شود.
گام اول آن است که مانند لیست قبلی تنها به کپی از لیست قدیمی اتحادیه عرب بسنده نکنند. بسیار جای شرمندگی است که جمهوری اسلامی با این عظمت حتی از لیست جدید اتحادیه عرب هم استفاده نکند! و تنها یک کپی قدیمی را تحویل مجلس بدهد. این کمیته باید واقعیت‌های جهانی را ببیند. مستندات شرکت‌های صهیونیستی را ببینید و یک لیست واقع بینانه ارائه دهد. و بدانند که جریان دانشجویی با توجه بسیار این مسئله را پیگیری خواهد کرد تا خدای‌ناکرده با کاغذپاره‌های بی‌خاصیت حاشیه امن برای شرکت‌های صهیونیستی ایجاد نشود. و تنها حکومت اسلامی دنیا که تنها حامی واقعی ملت فلسطین است، مورد تمسخر بین المللی به خاطر حضور ارکان اقتصادی دشمنان جهان اسلام و جمهوری اسلامی و مستکبرین و کفار حربی قرار نگیرد.

دوم آنکه این لیست به صورت عمومی منتشر بشود تا همه بتوانند بر اساس آن از مسئولین مطالبه‌ی جدی داشته و در راه حذف آنها با مشارکت مردم بتوان حرکات خوبی سامان داد.

سوم اقدام حقیقی نهادهای مسئول مبنی بر قطع دست این غده ی سرطانی از اقتصاد کشور مبنی بر وظایف مشخص شده در قوانین گذشته.

چهارم اینکه از ظرفیتهای فرهنگی این قوانین برای بازخوانی و نشر آرمانهای جهانی انقلاب اسلامی و ترویج روحیه استکبار ستیزی در جامعه غفلت نکرده و فقط به عنوان رفع تکلیف قانونی به این کار بسنده نکنند.

در پایان جنبش عدالتخواه دانشجویی آماده است تا بسته پیش نهادی خود را برای روند اصلاح این مسئله ضمن در نظر رفتن ملاحظات اقتصادی و سیاسی تقدیم مسئولین امر کند. بدیهی است در صورت عدم تغییر رفتار مسئولین ذی ربط و پاسخ گویی در روزهای آینده فعالان تحریم، فرزندان روح الله، چشم بیدار ملت و سربازان ولایت فقیه، ساکت نخواهند شکست و مطالبه بیست و یک ساله وارد فاز جدیدی خواهد شد.

به امید ظهور عدالت گستر گیتی
جنبش عدالتخواه دانشجویی

بیت المقدس؛ مسافری از ایران

با اعلام موجودیت اسرائیل در سال ۱۳۲۷، همگام با دیگر کشورهای اسلامی در ایران نیز تظاهرات و اعتراضات شروع شد؛  تنها شش روز پس از این اعلام موجودیت، در حالی که حکومت پهلوی عکس العملی نشان نداده بود؛ جمعیت کثیری در مسجد سلطانی تهران به دعوت جمعیت فداییان اسلام و آیت الله کاشانی جمع شدند که پس از بیانیه آیت الله کاشانی و شهیدنواب صفوی تا ساعت ۹ شب تظاهراتی ضد صهیونیستی در خیابان های تهران برگزار کردند و سوار بر اتوبوس در خیابان های تهران شعار می دادند.
فردای تظاهرات مراکزی برای ثبت نام داوطلبین جهاد علیه اسرائیل دایر می شود که قریب به پنج هزار نفر از طریق آنها ثبت نام می کنند؛ و جمعیت فداییان اسلام در ادامه حرکت بیانیه ای خطاب به دولت نوشته و خواستار همکاری دولت وقت برای اعزام نیروها می شود. در این بیانیه می خوانیم

«خونهای پاک فدائیان اسلام در حمایت از برادران فلسطین می جوشد. پنج هزار نفر از فدائیان رشید اسلام عازم کمک به برادران فلسطینی هستند و با کمال شتاب از دولت ایران اجازه حرکت به سوی فلسطین را می خواهند و منتظر پاسخ سریع دولت می باشند».

هر چند شهید نواب تمام تلاش خود برای تحت فشار قرار دادن خود، حتی با گفتگو با ابراهیم حکیمی نخست وزیر وقت، به کار می بندد اما در نهایت دولت با این طرح همکاری نمی کند؛ و با توجه به حجم فعالیت امکان انجام آن بدون همکاری دولت منتفی می شود.
اما هنگامی که در آذرماه سال ۳۲ قرار بر برگزاری اجلاس مؤتمر الاسلامی در بیت المقدس شرقی می شود، «جمعیت انقاذ فلسطین» و «مکتب الاسرار المعراج» از نواب برای شرکت در اجلاس دعوت می کنند؛ مشورت نواب با علما منجر به تکلیف شرعی از جانب علما و خصوصا آیت الله صدرالدین صدر بر عهده نواب می شود که در این اجلاس شرکت کند.
هزینه سفر از طریق فروش فیش هایی از طرف جمعیت تامین می شود، و عبدالحسین واحدی مرد شماره دو جمعیت در شوری که در مسجد محمدیه سرچشمه برگزار می شود اهیمت و ابعاد سفر را برای اعضا شرح می دهد؛ و حدود هشت هزار تومان از طریق فروش فیش ها جمع اوری می شود؛ نواب ۱۱ آذر به سوی عراق راهی شده و فردایش به بیروت رفته و خود را به شرق بیت المقدس می رساند.
هر چند اجلاس مؤتمر که با حضور سران ممالک اسلامی همچون همسایگان فلسطین، اندیشمندان و علمای اسلامی برگزار می شد، اما فضای ناسیونالیسم عربی همچنان بر آن حکم فرما بود؛ این چنین است که نواب هنگام که پشت تریبون می رود تا به عربی سخنرانی کند می گوید

«گر افتخار به عربیت باشد من فرزند بهترین مرد عرب هستم. اگر پیغمبر را از عرب بگیرند، عرب هیچ ندارد. شخصیت عرب به پیامبر اسلام است و من فرزند اویم. همان خداوند که فرمود: [إنا خلقناکم من ذکر و انثی و جعلناکم شعوباًو قبائلاً لتعارفوا إن اکرمکم عندالله اتقیکم (حجرات،۱۳)]. حمله به سرزمین اسلامی فلسطین چه سرزمین عرب و چه غیر عرب ، حمله به سرزمین اسلام است.»

مفتی اعظم سوریه که پس از انقلاب اسلامی در سفری به ایران درباره نواب می گوید

«بعد از قرن اول هجری، شهیدی به عظمت نواب صفوی وجود ندارد.»؛ از آن اجلاس روایت می کند که «پس از اجلاس نواب با هفتاد نفر برای بازدید بخش اشغالی قدس رفته بود یکباره عبایش را کناری انداخت و به حاضران گفت که باید برویم و درآن مسجدی که در منطقه اشغالی واقع است نماز بخوانیم و هر کس آماده شهادت است با ما بیاید. درحالیکه همه ترسیده بودند ، او حرکت کرد و دیگران نیز با وجود آنکه سربازان اسرائیل دستها را بر روی ماشه گذاشته بودند به دنبال وی به راه افتادند و نماز را به امامت وی خواندند. نواب در جواب احمد سوکارنو رئیس جمهور وقت اندونزی که پس از بازدید، از نواب پرسیده بود که چرا چنین کاری کردی و نزدیک بود ما را به کشتن دهی؟ گفته بود: بردم تا شهیدتان کنم تا ملتهای مسلمان با کشته شدن نمایندگانشان، بیدار شوند.»

بزرگان جهان اسلام، همچون مرحوم سیدقطب رهبر جنبش اخوان المسلمین مصر، روایات جالبی از این سفر نواب دارند؛ در همین اجلاس است که نواب برای مبارزه با اسرائیل پیشنهاد تشکیل «سازمان انقلاب اسلامی بین المللی» را می دهد تا جنبش ها و دولت های اسلامی به طور واحد علیه اسرائیل عمل کنند؛ اما با شهادت نواب و سرکوب فداییان اسلام، هم این طرح و هم تلاش برای ایفای نقش ایران در مسئله فلسطین تا مدت ها به حاشیه می رود.

بر بام سفارت اسرائیل

در حالی که هنوز ده سال از شهادت نواب صفوی نگذشته است؛ تبلیغات فداییان اسلام و علما علیه اسرائیل تاثیر عمیق خود را بر مردم گذاشته است؛ آنچنا که ژنرال مایرامیت رویس اداره اطلاعات ارتش اسرائیل که اردیبهشت ۱۳۴۱ برای دیدار با مقامات ارتش، نخست وزیر، کفیل وزارت خارجه و وزیر کشاورزی به ایران می آید، در بازگشت به اسرائیل طی گزارشی به بن گورین و گلدمایر توصیه می کند که با توجه به منفور بودن اسرائیل در میان مردم ایران، با توجه به آینده ارتباطات فراتر از هیأت حاکمه برقرا شود. یک سال بعد امام خمینی در خطابه معروف سال ۴۲ به ارتباط شاه و اسرائیل اعتراض می کند. همزمان با اوج گیری نهضت مردمی، محکوم کردن روابط شاه و اسرائیل از محورهای اعتراضات مردمی است؛ آنچنان که به گزارش مطلبی از روزنامه معاریو در سال ۵۲، به نقل از خبرنگار فیگارو، که نمایندگی ایران در تل آویو در گزارش خود برای وزارت خارجه آن را نقل می کند، می نویسد «خبرنگار مزبور از تظاهرات و ابراز مخالفت‌هایی که به نزدیکی بین ایران و اسرائیل می‌شود و نیز شعارهای «شاه یهودی است» یا جعل نام خانوادگی پهلوی به «پاپالوی» گزارشهایی می‌دهد»؛ این گزارش روایت از وضعیتی است که در تظاهرات ها شعارهای «قم، تبریز، فلسطین» و «امروز ایران، فردا فلسطین» شنیده می شود.

در عین حال همزمان با اوج گیری انقلاب، خطبای انقلاب همچون آیت الله مطهری، دکتر شریعتی و آیت الله سعیدی و سایرین به موضوع فلسطین توجه بیشتری می کنند، که مشهورترین آن سخنرانی مرحوم مطهری درباره شبهه ضد شیعه بودن فلسطینیان است؛ در همین ایام اس که حجت الاسلام هاشمی رفسنجانی نیز به دلیل ترجمه کتابی درباره فلسطین به زندان می افتد. شدت یافتن نهضت، و گسترش عملکرد گروه های مسلح به دفاتر نمایندگی اسرائیل و منافع اسرائیل نیز می رسد؛ دفتر هماپیمایی العال اسرائیلی با آنکه دوبار مورد حمله قرار می گیرد تا آخرین روزها به تخلیه ۱۵۰۰ خانواده اسرائیلی و مهاجرت یهودیان ادامه می دهد.
سازمان آزادیبخش فلسطین از پیش از پیروزی ارتباط خود با انقلابیون را تقویت می کند؛ این ارتباط که از زمان تماس چریک های ایرانی چون چمران با سازمان و حمایت امام موسی صدر از فلسطینیان ساکن لبنان شروع می شود، با ارتباطات تشکیلاتی و آموزشی با ساف ادامه پیدا می کند؛ در حالی که عمده ارتباط ساف با گروه های سوسیالیستی از گروه های مسلح تا نهضت است، یاسر عرفات، دبیرکل ساف که به ارتباط با رهبری انقلاب اهمیت می دهد، در پی شهادت حاج آقا مصطفی خمینی پیام تسلیتی برای امام می فرستد که ایشان نیز طی تلگرافی به این پیام پاسخ می دهند. همچنین امام از سال ۱۳۴۷ اجازه هزینه وجوهات برای کمک به سازمان فتح، شاخه نظامی ساف (سازمان آزادی بخش فلسطین)، را صادر می کند.
همین روابط پیوسته و نزدیک است که موجب می شود تنها یک هفت پس از پیروزی انقلاب، یاسر عرفات در ایران حاضر شود؛ ایران که با پیروزی انقلاب از اسرائیلی های با مقام رسمی خواسته کشور را ترک کنند؛ دفاتر تجاری و سیاسی اسرائیلی چون دفتر آژانس یهود و سفارتخانه را می بندد؛ در ۳۰ بهمن ۵۷ با ورود عرفات و با حضور یادگار امام سفارت فلسطین را در محل قبلی سفارت اسرائیل افتتاح می کند. عرفات در این سفر به نواب صفوی، قهرمان ملی و فعال در عرصه فلسطین اشاره می کند و می گوید: «

هنگامی که دانشجو بودم و در مصر درس می خواندم یک روز شهید نواب صفوی به دانشگاه آمد و سخنرانی کرد. پس از پایان سخنرانی نزد او رفتم و خودم را معرفی کردم . او به من گفت: (تو پسر علی هستی ، اما ملتت دراسارت به سر می برد. تو سید حسنی هستی . تو باید دین جدت را یاری دهی. تو باید ملت فلسطین را از چنگال اسرائیل نجات دهی، آن وقت اینجا نشسته ای درس می خوانی که چه؟) این سخنان نواب صفوی مرا تکان داد و روحیه انقلابی در من پدید آورد و از آن پس درس و مشق را رها کردم و به کار نهضت پرداختم.»

خروج ناگهانی ایران از ائتلاف با اسرائیل و آمریکا در عین ضربه سنگین به اسرائیل معادلات منطقه ای را به شدت تغییر می دهد؛ قطع صادرات نفت و مبادلات اقتصادی بیشترین ضربه را به اسرائیل وارد می کند که اصلی ترین منبع تامین نفت آن ایران است؛ به همین دلیل است که سخنگوی رژیم صهیونیستی با پیروزی انقلاب اعتراف می کند که «قطع روابط سیاسی و اقتصادی میان ایران و اسرائیل زیان های فراوانی به اقتصادی این دولت وارد کرده است»؛ از سوی دیگر با خروج ایران از ائتلاف، آمریکا فشار بیشتری برای پیمان صلح میان اسرائیل و مصر (که تا پیش از مرگ ناصر از اصلی ترین تهدیدات اسرائیل است) وارد می کند و حتی از مصر می خواهد به اسرائیل اجازه استخراج نفت سینا را بدهد.
اما همین اتفاق و صلح کمپ دیوید به پیچیدگی اوضاع و تحریک گروه های اسلامی چون اخوان المسلمین و جهاد اسلامی مصر می انجامد که اوج آن به هلاکت رساند انورسادات به دست خالد اسلامبولی است که مورد تکریم انقلاب ایران قرار می گیرد و به تیرگی بیشتر روابط مصر و ایران انقلابی می انجامد.

خونی تازه در رگ ها

هرچند طولی نکشید که اختلاف منش و اختلافات سیاسی بین انقلاب تازه پیروز و ساف فاصله انداخت ولی روزهای در انتظار نوید بخش وقایع بزرگتری بود؛ در حالی که عرفات به دلیل عدم استقبال ایران از میانجی گری ساف در قضایای گروگان گیری (که می توانست موجب رسمیت یابی ساف شود؛ ولی رهبری انقلاب از هر گونه مصالحه ای سرباز می زد.)، و همچنین در جنگ با عراق موجب دلگیری عرفات شده بود؛ با حمله عراق به اسرائیل و هم چنین حمایت مالی خاص از ساف توسط صدام حسین، ساف به این رژیم نزدیک شد که موجب منزوی شدن در بین جوامع اسلامی و خصوصا دوری از ایران شد؛ موقعیتی که با سقوط صدام تیر خلاص را به ساف زد؛ اما همچنان تا پس از پایان هزاره سفارت فلسطین در اختیار ساف بود و همچنین عرفات به عنوان یک نیروی ملی از افزایش اختلافات بین گروه های فلسطینی جلوگیری می کرد.
یک سال از پیروزی انقلاب نگذشته بود که با حمله موشکی اسرائیل ۱۶ مرداد ۱۳۵۸ به جنوب لبنان که محل استقرار فلسطینی های مبارز و همچنین بی خانمانان بود، امام خمینی، رهبری انقلاب اسلامی، در اقدامی همچون احیای مراسم برائت از مشرکین، آخرین جمعه ماه رمضان را به عنوان روز قدس نام گذاری کرد.
اخوان المسلمین و فرزندان انشعابی آن در اکثر موقعیت ها موتلف و حامی انقلابیون ایرانی بوده است؛ در حالی که همزمان با امام خمینی، سید قطب در مصر و مودودی در پاکستان نظریاتی درباره تشکیل حکومت اسلامی مطرح می کنند؛ امام خمینی موفق ترین فرد از این جمع در اجرای نظریات خود است و از این جهت است که مورد توجه قرار می گیرد.
در حالی که اخوان المسلمین اولین جریان اسلامی است که به انقلاب اسلامی واکنش نشان داده و از آن حمایت می کند؛ اولین گروه جهادی معارض با اسرائیل که متاثر از انقلاب اسلامی است نیز از بطن همین جریان بر می خیزد؛ اخوانیون که از زمان شهید نواب صفوی در اتحاد استراتژیک با انقلابیون ایران قرار می گیرند در مراحل مختلف تاریخی انشعابات متعددی پیدا می کنند که عوامل آن عموما تاکتیکی هستند؛ مهم ترین این گروه ها الجهاد، یا جهاد اسلامی مصر است که بر اثر کم شدن پویای و تحرک اخوان تشکیل می شود و برخلاف اخوان فعالیت جهادی خود در عرصه جهادی شدت می بخشد؛ نقطه اوج فعالیت الجهاد، ۶ اکتبر ۸۱، یا ۱۴ مهر ۱۳۶۰ و ترور انور سادات توسط شهید خالد اسلامبولی و در اعتراض به صلح کمپ دیوید است؛ بخشی از نیروهای الجهاد خصوصا پس از پیروزی انقلاب اسلامی به شدت به اندیشه های انقلابیون ایرانی روی می آورند آنچنان که پس از دستگیری توسط نیروهای امنیتی مصری یادداشت هایی از کتاب «حکومت اسلامی» امام خمینی (ره)، خلاصه دست نویسی درباره انقلاب ایران و هم چنین کتب دکتر شهید علی شریعتی از آنها ضبط می شود. در همین موقعیت ایدئولوژیک است که در ۱۹۸۰ اولین گروه جهادی معارض با اسرائیل که متاثر از انقلاب اسلامی تشکیل می شود جهاد اسلامی فلسطین است؛ این گروه انشعابی از الجهاد و اخوان المسلمین مصر است که توسط فتحی عبدالعزیز شقاقی، بشیر موسی و شیخ عبدالعزیز عوده (استاد علوم سیاسی دانشگاه اسلامی غزه) پایه گذاری می شود. فتحی شقاقی اولین دبیرکل جهاد اسلامی می شود؛ اما وی در اکتبر ۲۰۰۶ توسط موساد به شهادت می رسد، و پس از وی ریاست سازمان به رمضان عبدالله شلح دانشجوی دکتری اقتصاد دانشگاه دوراهام رسید، که در دانشگاه زقازیق مصر با شقاقی آشنا و در فرایند تشکیل جهاد شرکت داشته است. اما با خروج نیروهای متمایل به ایران الجهاد مصر مسیر دیگری را می پیماید آنچنان که ایمن الظواهری، سخنگوی زندانیان الجهاد در پی بازداشت های پس از ترور انور سادات، رهبری سازمان را از سال ۱۹۹۱ به دست می گیرد؛ که پس از آزادی از زندان، از مصر به افغانستان می رود، در سال ۲۰۰۱ ادغام رسمی سازمان با القاعده را اعلام می کند و پس از بن لادن، نفر دوم تشکیلات القاعده می گردد.
تاثیر پذیری از انقلاب اسلامی در جهاد اسلامی فلسطین فراتر از مطالعه موازی اندیشه در الجهاد اتفاق می افتد؛ شقاقی در حالی به تشکیل جهاد اسلامی مبادرت می ورزد که در مارس ۱۹۷۹ و سال پیروزی انقلاب، کتاب «خمینی، راه حل و جایگزین اسلامی» را در مصر منتشر می کند که توسط مقامات مصری توقیف و نویسنده برای سه ماه بازداشت می شود. در حالی که عوده دیگر موسس جهاد در جایی می گوید

«انقلاب خمینی مهم ترین و جدید ترین تلاش در بیدار سازی اسلامی برای اتحاد ملت های مسلمان بود. … ایران تنها کشوری بود که واقعاً بر روی مسئله فلسطین متمرکز شد.»؛

این سازمان علی رغم اهل سنت بودن الگوی مبارزه خود را انقلاب اسلامی قرار داده است، و اصل ولایت فقیه را نیز می پذیرد؛ گرایشی که موجب می شود توسط مخالفین به شیعی بودن متهم شود. این سازمان که برخلاف همپیمان اسلام گرای خود حماس تمایلی به همکاری و شرکت در ساختار دولت موقت و خودگردان ندارد، تشکیل یک حکومت اسلامی در فلسطین را دنبال می کند که بر اساس نظریات امام خمینی و سازمان الجهاد مصر طراحی شده است. جهاد اسلامی را مبلغ اولین عملیات های استشهادی اسلام گرایان می دانند؛ عملیات هایی که به سبکی دیگر توسط حزب الله ادامه داده شد؛ و ساختار تشکیلاتی مشابه حزب اللهی به صورت هسته های کوچک و مستقل مقاومت دارد؛ شاخه نظامی جهاد که تحت عنوان گردان ها الاقصی فعالیت می کند، اولین عملیات خود، «حائط المبکاء» را در سال ۱۳۶۵ در بیت المقدس انجام داد که منجر به کشته و زخمی شدن هشتاد نفر از نیروهای صهیونیستی شد؛ سه تن از نیروهای جهاد که در این عملیات دستیگر شدند در دادگاه فریاد می زدند «زنده با مقاومت؛ زنده باد خمینی».
مهمترین عملیات شهادت طلبانه مسلحانه جهاد نیز توسط گروه طارق و ناصر حسن در ۱۹۸۶ به نام عملیات باب المغاربه در کرانه باختری انجام شد، که نشان از نفوذ جهاد فراتر از غزه و در کرانه باختری داشت؛ و یک سال بعد تظاهرات عظیم بیت المقدس را در اعتراض به کشتار حجاج ایرانی برگزار کرد؛ سال ۱۹۸۷ برای فلسطین و جهاد دوره سرنوشت سازی است، دوره ای که جهاد موجب فوران قیام فلسطین و تولد گروه جدید حماس از اخوان المسلمین می شود.

برادر در مقابل برادر

مارس، ۱۹۸۴، بیروت، لبنان؛ دوسال پس از شروع مقاومت بدون عنوان شیعیان

در همین ایام، در حالی که گروه های لبنانی خصوصا با حذف امام موسی صدر از صحنه سیاسی لبنان دچار اختلاف و درگیری خصوصا درباره حضور فلسطینیان در لبنان شدند. همین موقعیت مقدمه شروع جنگ داخلی می شود که با حمله فرصت طلبانه اسرائیل در ۱۹۸۲ به اوج خود می رسد. با اشغال لبنان و دولت دست نشانده جُمیّل مستقر می شود؛ نسل کشی اردوگاه صبرا و شتیلا توسط مسیحیان فالانژ لبنان و با پوشش ارتش اسرائیل در همین ایام اتفاق می افتد؛ و عدم حضور امام صدر موجب اختلاف در بین معارضین شیعه می شود که در نهایت مدیریت وقت جنبش امل و محرومین، نبی برّی به پیمان نامه با جُمیّل و معامله بر سر حضور فلسطینیان مبارز تَن می دهد. همین اقدام موجب انشعاب گروه های متعددی چون امل اسلامی از امل می شود. از سوی دیگر سپاه ایران که به تازگی از آزادسازی خرمشهر فارغ شده است با تعهدی که از سوریه برای حمله به اسرائیل می گیرد بخشی از نیروهای خود را به سمت سوریه و آمادگی برای اخراج اسرائیل از لبنان گسیل می کند؛ که در همان ابتدا با بدقولی دولت وقت سوریه مواجه می شود؛ و رهبری انقلاب در اقدامی هوشمندانه سپاه را از درگیری مستقیم برحذر می دارد و آنها را به تربیت نیروهای لبنانی موظف می کند. نیروهایی که بسیاری از آنها برای تجربه یک نبرد واقعی پس از آموزش توسط نیروهای سپاه پاسداران در اردوگاه های نظامی سوری برای حضور در دفاع مقدس علیه عراق در میادین نبرد جنوب غرب ایران حاضر می شدند. در همین موقعیت و با محوریت جمهوری اسلامی، شورای مرکزی اولیه حزب الله از نمایندگان گروه های الدعوه، انشعابیون امل، نیروهای لبنانی سازمان فتح، مقاومت مومنه و باقی نیروهای هماهنگ با انقلاب اسلامی تشکیل می شود؛  شیخ صبحی طفیلی، شیخ راغب حرب، شیخ عبدالکریم عبید، سید حسین موسوی، سید حسن نصرالله، سید ابراهیم امین السید، شیخ حسین الکورانی، شیخ نعیم قاسم، شیخ محمد یزبک، حسین خلیل، محمد رعد، و محمد فنیش از امل و الدعوه وارد مرکزیت حزب می شوند؛ و نیروهایی چون شهدا عماد مغنیه و ابوحسن سلامه مسئولان امنیتی-نظامی حزب که در خلا گروه های جهادی عضو فتح شده بودند، و از حزب کمونیست عبدالهادی حماده وارد حزب می شوند.
حزب تا سالها ذیل عنوان پنهانی جبهه مقاومت لبنان علیه اسرائیل فعالیت می کند تا مورد شناسایی قرار نگیرد؛ از مهم ترین عملیات هایی که در این دوره به حزب الله نسبت داده می شود، دو حمله شهادت طلبانه به مراکز نظامی نیروهای آمریکایی و فرانسوی است که موجب کشته شدن حدود سیصد و هفتاد نفر در هر کدام از عملیات ها می شود؛ این نیروها که برای تغییر توازن قوا در جنگ داخلی به نفع همپیمانان اسرائیل وارد خاک لبنان شده بودند با این عملیات ها مجبور به خروج از لبنان شدند. حزب الله در سال های اولیه تشکیل خود دچار تلاطم های متعددی می شود؛ از درگیری نظامی با نیروهای مانده در جنبش امل خصوصا بر سر حمایت از فلسطینیان، تا اختلاف درباره دبیرکلی صبحی طفیلی اولین دبیرکل حزب که بعدها تبدیل به مخالفین حزب الله در عرصه سیاسی می شود. صبحی طفیلی که از نزدیکان جریان آیت الله منتظری در ایران و خصوصا مهدی هاشمی داماد ایشان است، اولویت حزب را تشکیل حکومت اسلامی تبیین می کند که خصوصا با موقعیت حضور اسرائیل و تنوع قومی و عقیدتی در لبنان مورد انتقاد باقی اعضای مرکزیت قرار می گیرد؛ خروج طفیلی که نزدیک زمانی با حاشیه رفتن آیت الله منتظری دارد، پس از مدتی موجب قرار گرفتن وی در مقابل مقاومت می شود به طوری که در فتنه های پس از آزاد سازی جنوب، در فضای سیاسی جریان طفیلی به اتحاد همگام با غرب می پیوندد؛ و با سابقه خاستگاه خود در ایران به مخالفت با جمهوری اسلامی می پردازد و سرنوشتی همچون دوستان خود در ایران پیدا می کند.
پس از صبحی طفیلی، عباس موسوی رهبری حزب را در دست می گیرد که در سال ۱۹۹۲ با حمله موشکی هلیکوپتر اسرائیلی به خودرو حامل وی، همسر و فرزند خردسالش به شهادت می رسد؛ و سیدحسن نصرالله به رهبری حزب می رسد، هشت سال پس از شهادت موسوی، با مقاومت حزب الله و خصوصا روش های جنگ روانی حزب که با تاسیس شبکه تلویزیونی المنار و پخش درگیری ها و صحنه های شکست نیروهای اسرائیلی به اوج خود می رسد، اسرائیل مجبور به عقب نشینی از لبنان می شود. همین عقب نشینی یک طرفه و شکسته شدن هیمنه اسرائیل است که بعدها موجب جنگ ۳۳ روز و طولانی ترین نبرد تاریخ اسرائیل می شود. پس از عقب نشینی اسرائیل بود که همزمان با نهاد سازی در جنوب، حزب الله به این نتیجه رسید که در فضای سیاسی نیزو نقش مستقیم ایفا کند؛ حضور کاندیداهای حزب در انتخابات مجلس، و وارد کردن وزیر در هیئت دولت اقداماتی است که خصوصا با موقعیت پس از شکست اسرائیل و تلاش امپریالیسم جهت محدود کردن مقاومت از طریق همپیمانان داخلی لازم به نظر می رسید.

انتفاضه اسلامی

سال ۱۹۸۷، خصوصا متاثر از کشتار ۴۰۰ نفر از حجاج ایرانی، سالی ملتهب برای جهان اسلام بود؛ پس از تظاهرات در بیت المقدس در حمایت از ایران، در دهم اوت ۱۹۸۷، هسته ای از جهاد اسلامی به یک گشتی صهیونیست در غزه حمله می کند و طی آن فرمانده پلیس نظامی اسرائیل «ویکنو آرگون» را به هلاکت می رساند؛ در این عملیات که به «نبرد شجاعیه» مشهور می گردد، چهارتن از رزمندگان به نام های جمل، خلیل، حلس و قریقع به شهادت می رسند؛ پس از این حادثه تظاهرات وسیعی با مشاکرت نیروهای مردمی و سازمان های اسلامی برگزار می شود که مقدمه انتفاضه اول می گردد. در ۸ دسامبر، برای انتقام از کشته شدن فرمانده نظامی، یک کامیون اسرائیلی به صف کارگران فلسطینی حمله کرده و چهار نفر را به شهادت رسانده و نه نفر را مجروح می کند؛ این واقعه که جامعه فلسطینی را به شدت ملتهب می کند فلسطینیان را به خیابان ریخته و هسته اول انتفاضه شکل می گیرد.
متاثر از همین قیام است که اعضای فلسطینی اخوان المسلمین، همچون شیخ احمد یاسین، عبدالعزیز رنتیسی و محمد طه، شاخه فلسطینی آن را با عنوان حماس پایه گذاری می کنند که گردان شعید عزالدین قسام نیز شاخه نظامی آن را تشکیل می دهند. حماس که خصوصای با تاکید بر ناسیونالیسم در کنار اسلام گرایی و زیرساخت های اولیه رشد بهتری در بین جامعه فلسطینی پیدا می کند؛ و علاوه بر عملیات های استشهادی با تشکیل گروه های مسلح، موشک های سه گانه اختصاصی قسام و خصوصا موقعیت استثنایی استفاده از شهید یحیی عیاش که به تنهایی مسئول کشته و مجروح شدن ۵۰۰ صهیونیست است، موقعیت برتری در عرصه مقاومت پیدا می کند. حماس و موتلفش جهاد اسلامی تجربه لبنان ۲۰۰۰ را تکرار می کنند و با افزایش هزینه حضور، در سال ۲۰۰۵ موجب خروج یک طرفه اسرائیل از غزه می شوند. همین پیروزی خاص پس از سال ها در مقاومت فلسطین است که برتری راهبرد مقاومت بر مذاکره را نمایان می کنند؛ و به عنوان موقعیتی طلایی موجب پیروزی حماس در اولین حضور سیاسی خود در سال ۲۰۰۶ پیروز انتخابات بشود؛ پیروزی که به دلیل فشار ساف و محدود کردن جناح پیروز موجب درگیری بین دوگروه تقسیم فلسطین آزاد به غزه تحت سیطره حماست و کرانه تحت اختیار ساف و اسرائیل می شود.

مقاومت و انقلاب خمینی

همچنان خمینی در یادشان هست. فوریه ۱۹۹۳، مرجعیون، لبنان، آواره ای فلسطینی در حال گوش دادن به رادیو.

روایتی که از سال های پس از انقلاب خصوصا در موقعیت که با خروج امام صدر مقاومت لبنان به سمت مصالحه و عقب نشینی از مواضع می رود، سوریه منزوی می شود، مصر پسا ناصر به عادی سازی روابط با اسرائیل می رود و جنبش فلسطینی با اخراج از لبنان در محدودیت قرار گرفته است اهمیت ظهور خمینی کبیر و انقلاب وی را نمایان می سازد؛ از سویی نفوذ اندیشه ها و شوری که وی در جوامع اسلامی بر می انگیزد همزمان با غالب کشورهای اسلامی چون افغانستان، پاکستان عراق، یمن و … فلسطین و لبنان را نیز احیا می کند؛ احیایی که مقدمات تشکیل گروه های اسلام گرای نوید می دهد؛ و از سویی دیگر با خروج ایران از بلوک همپیمان آمریکا و اسرائیل سخت ترین ضربه را به موقعیت سیاسی و اقتصادی اسرائیل وارد می کند.

فتحی شقاقی، دبیرکل شهید جهاد اسلامی در این باره می گوید: «هیچ چیز به اندازه انقلاب امام خمینی (ره) نتوانست ملت فلسطین را به هیجان آورد و احساسات آنها را برانگیزد و امید را در دل هایشان زنده کند. با پیروزی انقلاب اسلامی ما به خود آمدیم و در یافتیم که امریکا و اسراییل نیز قابل شکست هستند . ما فهمیدیم که با الهام از دین اسلام، می توانیم معجزه کنیم. از این رو ملت مجاهدما در فلسطین، به انقلاب اسلامی و جمهوری اسلامی به دیده تقدیر می نگرند و امام خمینی (ره) را از رهبران جاوید تاریخ اسلام می دانند»

منبع: مسیح یاراحمدی، وبلاگ جنگی که بود، جنگی که هست

جوانان انقلابی بارها تهدید کرده اند که اگر این روند ادامه یابد، منتظر مسئولان نخواهند ماند.

نستله یک شرکت اسرائیلی است.
(نستله بانی گلوله‌های اسرائیل)

نستله یک کمپانی تغذیه‌ای بین‌المللی است که در سال ۱۸۶۶ میلادی در سوئیس تاسیس شده و اکنون در ۱۰۰ کشور جهان (از جمله ایران و اسرائیل) ۳۵۰ کارخانه دارد. نستله ایران در تاریخ ۹/۹/۲۰۰۱ موفق به اخذ مجوز هیئت وزیران (در دولت اصلاحات) شد و شروع به سرمایه گذاری در ایران کرد.

شرکت نستله (سوئیس) مالک ۱/۵۰% سرمایه‌گذاری تغذیه اسرائیل است.

درسال ۲۰۰۰ این شرکت میلیون‌ها دلار را برای راه اندازی مرکز Ranad در فلسطین اشغالی سرمایه‌گذاری کرد. در ۱۹۹۸ پیتر برابک نماینده نستله جایزه صهیونیستی جوبیلی را از دست بنیامین نتانیاهو دریافت کرد. این بزرگترین کمک مالی است که رژیم صهیونیستی به شرکت‌ها و شخصیت‌های حامی خود اختصاص داده است. شرکت‌هایی که در فلسطین اشغالی بیشترین سرمایه‌گذاری و روابط اقتصادی را با رژیم داشته باشند.

نستله سرمایه‌گذاری در سرزمین‌های اشغالی را با خرید ۱۰%‌ از سهام شرکت تغذیه اسرائیل (Osem) آغاز کرد.

دو سال بعد این سهم مالکیت را به ۱/۵۰% افزایش داد. در ژانویه ۲۰۰۲ طی قرادادی، مشمول معافیت مالیاتی دولت غاصب اسرائیل قرار گرفت.

شرکت اصلی نستله اکنون درسرزمین‌های اشغالی در شهرک سدیروت است. شهرکی که در شمال غزه ساخته شده است و اکنون مسکن ۲۳۰۰۰ نفر یهودی از کشورهای مغرب، ‌اتیوبی و کشورهای شوروی سابق است. نیمی از آن‌ها ظرف ۱۰ سال اخیر به این منطقه مهاجرت کرده اند. نستله در شهرک سدیروت شرکتی به مساحت ۷۰۰ مترمربع احداث کرده و قرار است مرکز تحقیقاتی با زیربنای ۱۷۰۰ مترمربع در همانجا تاسیس نماید. نستله در سال ۲۰۰۰ ،‌ ۲۰ میلیون دلار به صندوق غرامت هولوکاست واریز کرده است. این شرکت همچنین ۲۴% از کمک سالانه ۶/۵ میلیون دلاری رژیم صهیونیستی به شرکت‌های اقتصادی را دریافت می‌کند.( پاداش خوش خدمتی)

به طور کلی این شرکت در مناطق اشغالی ۴۰۰۰ پرسنل داشته و در مناطق مختلف اسرائیل ۱۱ شعبه دارد که همگی در مناطق اشغال شده قرار دارد.

کمک به انتقال مهاجران یهودی به اسرائیل از دیگر کمک‌های نستله به اسرائیل است. نکته قابل توجه این است که تنها مسلمانان نیستند که نستله را بایکوت کرده اند بلکه UNISON بزرگترین اتحادیه انگلستان و یک گروه مسیحی به نام Christian Aid کالاهای شرکت نستله را به خاطر جنایات اسرائیل، تحریم کرده‌اند.

مارکها و محصولات نستله در جهان:
Nescafe, Tasteres Choice, Hills Bros, Cerealac, Nido, Fitness & Fruit,
Appleminis, Cheerios, Chocapic Cornflakes (in some countries), Shreddies,
Golden Grahams, Trix, Perrier, Poland Spring, Deer Park, Calistoga,
Sohat, Vittel, Pure Life, Carnation, Libby’s, Nesquik, Maggi, Buitoni ,
Milkybar, KitKat, Quality Street, Smarties, Oreos, After Eight, Lion,
Aero, Polo, Toll House Morsels, Crunch, L’Oreal, Alcon Eyecare, Goobers,
Mint Royal, Nerds, Oh Henry!, Rowntree, Rolo, Del Monte Real Fruit Bar,
Minute Maid, Petit Gervals, Contadina, Alpo, Purina, Tidy Cats, Meow Mix,
Mighty Dog, Friskies, Felix, Stouffers

یک نکته‌ی مهم درباره این فاجعه اینست که چرا جامعه جهانی و به ویژه جهان اسلام نتوانسته در مواجهه با سیل پاکستان بر این فاجعه فائق آید و مانع گسترش ابعاد آن شود؟

شاید صورت روشن‌تر این سئوال این باشد که جامعه جهانی نتوانسته بر این سیل فائق آید و یا نخواسته؟

اینکه سازمان کنفرانس اسلامی بعد از گذشت دو هفته از آغاز فاجعه به فکر تشکیل جلسه افتاد و اکنون که نزدیک به یکماه است مردم سیل زده پاکستان در آوارگی بسر می‌برند و با مرگ دست و پنجه نرم می‌کنند هنوز معجزه‌ای از این سازمان عریض و طویل ندیده اند، و اینکه سازمان ملل تاکنون فقط توانسته نیمی از بودجه‌ای که خود تشخیص داده باید به سیل زدگان پاکستانی اختصاص دهد را جمع‌آوری کرده ولی هنوز هیچ مرهمی بر زخم‌های آنان نگذاشته، و اینکه کمک‌های کشورهای اسلامی به سیل زدگان پاکستانی بقدری ناچیز و همراه با تأخیر بوده که نمی‌تواند اقدام موثری در مقابله با این فاجعه محسوب شود، اینها همه نشان می‌دهند وجدان جامعه جهانی و حتی جهان اسلام آنگونه که باید و شاید بیدار نیست و این فاجعه بالاتر از فاجعه سیل پاکستان است.

اگر فرض کنیم همه خواستند به سیل زدگان پاکستانی کمک کنند و به موقع نیز اقدام کردند ولی نتوانستند، باز هم باید بپذیریم که برای بشر امروز این یک فاجعه بزرگ است، بزرگتر از فاجعه سیل پاکستان. بشر امروز ادعا می‌کند بر قله علم و صنعت و پیشرفت ایستاده و کرات آسمانی را در تسخیر خود دارد، با اینحال نمی‌تواند با یک رویداد زمینی مقابله کند و آنرا بموقع مهار نماید.

نکته دوم اینست که اگر بپذیریم بشر ا مروز از مقابله با رویدادی همچون سیل پاکستان عاجز است، باید این ناتوانی را به حساب اشتغال بی حد و حصر آنها به درگیری‌های سیاسی و جنگ قدرت بگذاریم، واقعیتی که فرصت و قدرت و مجال فکر کردن به مصائب مردم را از آنها گرفته و حتی عوارض جنگ قدرت و درگیری‌های سیاسی آنها را بلای جان مردم کرده است. امروز، راه مردم در سراسر جهان از راه دولت‌ها جداست و درست به همین دلیل است که مشکلات فکری، اخلاقی، فرهنگی و معیشتی مردم هر روز بیشتر می‌شود و البته فاصله میان مردم با دولت‌ها نیز درحال افزایش است. در چنین وضعیتی، طبیعی است که واقعه‌ای همچون سیل پاکستان هرچه بخواهد بر سر مردم بیاورد و دولت‌ها حتی اگر بخواهند هم نتوانند کاری کنند و دست ملت‌ها هم از همه جا کوتاه است.

و سومین نکته اینست که وقایعی از قبیل سیل پاکستان، آتش سوزی جنگل‌های روسیه و ترکیه، سونامی جنوب شرق آسیا، سیل چین، آلودگی خلیج مکزیک و سیل‌های اروپا و آمریکا در سالهای اخیر، همگی نشان از عجز بشر در برابر حوادث طبیعی دارند.

مردم همواره حوادث را می‌بینند ولی بسیاری از آنان به خود زحمت نمی‌دهند درباره آنچه مشاهده می‌کنند لحظه‌ای درنگ نمایند و به عمق بروند و درس‌های لازم را از آنچه می‌بینند بگیرند. حتی عده‌ای در اثر بی توجهی به فعل و انفعالات طبیعی جهان، از خدا گلایه می‌کنند که چرا اجازه می‌دهد چنین حوادثی رخ دهند و زندگی بسیاری از مردم را دستخوش نابسامانی کنند!

آنها توجه ندارند که عالم طبیعت، مجموعه‌ای از پدیده هاست که از ترکیب آنها همه چیز امکان پیدا می‌کنند راه تکامل را بپیمایند و به نقطه مطلوب برسند. گرما، سرما، برف، باران، رطوبت، خشکی، حادثه، آرامش، طوفان، نسیم، گل، خار، علم، جهل، مهربانی، خشونت، لطافت، شور، شیرین، کویر، گلستان، صحرا، کوه، پستی، بلندی و سایر امور متضاد هستند که جهان طبیعت را شکل می‌دهند و به بستری برای ادامه حیات تبدیل می‌کنند. سیل و زلزله و سایر حوادث طبیعی نیز بخش‌هائی از همین مجموعه هستند و آنچه مهم است اینست که انسان که همه چیز برای او و به منظور تکامل او آفریده شده‌اند بتواند از امکانات بی انتهائی که در اختیار دارد بهره برداری مناسب نماید و بر حوادث فائق آید.

امروز، در قرن پیشرفت شگرف علم و صنعت و در دوران چیرگی بشر بر طبیعت و نزدیک کردن اعجاب آور مکان‌ها به یکدیگر و از میان برداشتن فاصله‌ها و صرفه جوئی در زمان با بهره گیری از علم ارتباطات و تسخیر کرات آسمانی و در اختیار داشتن امکانات بی نظیر نظامی با قدرت تخریب بسیار بالا، هنوز همین بشر در برابر قهر طبیعت، که بخشی از فعل و انفعالات جهان هستی است، عاجز و درمانده است. گاهی دست‌ها را بطور کامل به علامت تسلیم محض در برابر طبیعت بالا می‌برد و گاهی با تحمل تلفات و خسارات بالا تا حدودی به ترمیم خسارات موفق میشود.

این، نشانه ضعف انسان در برابر طبیعت است. این ضعف، به افراد معمولی که امکاناتی و قدرتی در اختیار ندارند محدود نمی‌شود بلکه همه‌ی قدرتمندان و صاحب منصبان و حاکمان و دولتمردان و صاحبان مال و منال را نیز در بر می‌گیرد. مفهوم روشن این واقعیت اینست که انسان امروز با انسان هزاران سال قبل تفاوتی نکرده و همانگونه که فرعون و نمرود در برابر قدرت دیگری احساس عجز و درماندگی می‌کردند، قدرتمندان و حاکمان امروز نیز همانقدر عاجز و درمانده‌اند هر چند امروزی‌ها امکاناتی در اختیار دارند که نمرود و فرعون هرگز تصورش را هم نمی‌کردند.

آیا همین واقعیت‌ها نباید قدرتمندان را به تفکر وادارد و به آنها بفهماند که باید از زیاده خواهی‌ها و سلطه طلبی‌ها که محصول خود بزرگ بینی و بی توجهی به ضعف‌های واقعی انسان است دست بردارند و پا را از گلیم خود بیرون نگذارند؟ ما اکثر العبر واقل الاعتبار!

روزنامه جمهوری اسلامی، به نقل از سایت اسلام تایمز