“سمیرسامی قنطار” در ۲۰ جولای ۱۹۶۲ در روستای دروزی نشین “عیبه” از توابع استان “جبل” لبنان متولد شد.

او در تاریخ ۲۲ آوریل ۱۹۷۹ در حالی که تنها شانزده سال داشت به همراه سه تن از اعضای گروه فلسطینی “جبهه خلق برای آزادی فلسطین”(به رهبری «جرج حبش») به نام های ”عبدالمجید اصلان”، “مهنا الموید” و “احمد الابرص” با قایق خود را به سواحل شهرصهیونیست نشین ”نهاریا” در شمال فلسطین اشغالی رسانده و با حمله به یک ماشین پلیس صهیونیستی راننده آن را کشته و سپس به محل اقامت صهیونیستی به نام “هاران” هجوم بردند و او را به همراه یکی از بستگانش ربودند و به ساحل بازگشتند.

در همین زمان با نیروهای پلیس مواجه و با آنان درگیر شدند .قنطار پیش از دستگیری، گروگان های خود را از بین برد.این عملیات از سوی “جبهه خلق برای آزادی فلسطین” به عملیات “جمال عبدالناصر” (رییس جمهور ناسیونالیست مصر) نام گرفت.

طی این عملیات دو تن از همراهان قنطار یعنی «اصلان» و «موید» کشته شدند اما او و «احمد ابرص» توسط پلیس رژیم صهیونیستی بازداشت شدند.

سمیر قنطار در تاریخ ۲۸ ژانویه ۱۹۸۵ توسط یک هیئت قضایی صهیونیستی به پنج بار حبس ابد و علاوه بر آن ۴۷ سال حبس محکوم شد.

قنطار اکنون در زندان “هداریم” در فلسطین اشغالی است و «ابرص» نیز در ۲۱ می ۱۹۸۵ در چارچوب یک عملیات تبادل ارا میان اسراییل و «سازمان جبهه خلق برای آزادی فلسطین-فرماندهی کل»(به رهبری احمد جبریل)آزاد شد.

رژیم صهیونیستی تاکنون آزادسازی «سمیر قنطار» را منوط به دادن اطلاعاتی در مورد خلبان مفقود صهیونیست ”رون آراد” کرده است.

قنطار در زندان توانست به شکل دانشجوی مکاتبه ای در دانشگاه «تل آویو» مشغول به تحصیل شود و در سپتامبر ۱۹۹۸در رشته ادبیات و علوم اجتماعی این دانشگاه موفق به اخذ مدرک لیسانس شود.

روزنامه صهیونیستی «معاریف» در ۸ جولای ۲۰۰۵  مصاحبه ای  با وی انجام داد که طی آن قنطار گفت که وکیل وی به او پیشنهاد داده نامزد پارلمان لبنان شود اما او از پذیرش این پیشنهاد خودداری نموده و گفته که نمی تواند از زندان صهیونیست ها نماینده پارلمان شود.

در ۲۴ ژانویه ۲۰۰۴ رژیم صهیونیستی در عملیات تبادلی که با حزب الله و با میانجگری آلمان  انجام داد، اقدام به آزاد کردن اسرای لبنانی نمود اما برخلاف مذاکرات انجام شده از آزادی “سمیر قنطار” و “نسیم نسر” سرباز زد.

حزب الله نیز پس از این خلف وعده به ملت لبنان وعده داد که اسرای دربند رژیم صهیونیستی را به هر قیمتی آزاد خواهد کرد.

به سخنان سید حسن در این مراسم، خوب دقت کنید:

“آنها احمق هستند.چون برادر ما سمیر قنطار را نگه داشتند. او الان باید آزاد شده بود و روی این صندلی در کنار ما می نشست….ولی راه سومی هم هست.به دستهای من خوب توجه کنید.”

و با دست به تصویر پشت سر خود اشاره کرد و گفت:

“راه سوم این است.”

تشویق حضار

“این عکس برادران شما در مقاومت اسلامی است ، اما دستشان کمی پر زور بود و اسرائیلی ها را مرده آوردند! من به شما می گویم راه سوم این است . اما به شما قول می دهم ، به نام مجاهدین مقاومت اسلامی که دفعه ی آینده ، در روزی از روزها ، این اسرای صهیونیستی را زنده خواهند آورد.”

سید حسن نصرالله در سخنرانی دیگری خطاب به سمیر قنطار گفت: با تو هستم !  دیدار ما خیلی خیلی خیلی نزدیک است. ان شاءالله

در تاریخ ۲۹ نوامبر ۲۰۰۵ نیروهای حزب الله به منظور گرفتن اسیر از نظامیان اشغالگر وارد روستای «غجر» در مزارع «شبعا» شده و به یک پایگاه ارتش صهیونیستی که محل استقرار نیروهای تیپ چتربازان بود حمله بردند اما موفق به اسیرگیری نشده و با انهدام تاسیسات پایگاه عقب نشینی کردند.

در این نبرد ۴ تن از نیروهای حزب الله به شهادت رسیدند. با این حال اتاق عملیات مقاومت اسلامی نه تنها گزینه «اسیرگیری» را کنار نگذاشت بلکه با آسیب شناسی عملیات های پیشین و اصلاح خطاها بار دیگر دست به کار شد و با انجام عملیات “وعده صادق” در تاریخ ۱۲ جولای ۲۰۰۶ (۲۱ تیر۱۳۸۵) در ساعت ۹ صبح به مرز فلسطین اشغالی در شهرک صهیونیست نشین «شتولا» در جوار روستای «عیت الشعب» لبنان حمله برده و با انهدام یک دستگاه خودرو نظامی «هامر» و به هلاکت رساندن ۳ تن از نیروهای آن ۲ نیروی احتیاط تیپ ۵ ارتش اسراییل را به اسارت گرفت.

اسراییل پس از این حادثه جنگی ۳۳ روزه را به لبنان تحمیل کرد اما موفق به بازپس گیری اسرای خود نشد.

طی هفته گذشته، ایهود اولمرت نخست وزیر رژیم صهیونیستی، با دیدار از خانواده “رون آراد” خاطرنشان کرد نگهداری قنطار دیگر برای اسراییل حکم یک برگ برنده را ندارد و بی ارزش است.

و اکنون رژیم صهیونیستی در انتظار تبادل دو اسیر خود با سمیر قنطار است.

 بعدالتحریر:

«یحیی اسکاف» لبنانی دیگری که گفته می شود در زندان های صهیونیستی است اما اشغالگران قدس تاکنون هیچ اشاره ای به وجود یا عدم وجودش در زندان های این رژیم نکرده اند.