حضرت عالی روابط میان شیعه وسنی را در بستر تاریخ اسلام چگونه ارزیابی می کنید؟
مذاهب فراوانی در آغوش اسلام سر بر آورند که اهل سنت و تشیع بزرگ ترین آنها هستند. این دو مذهب اسلامی در بسیاری از کشورها ، در طول تاریخ هم زیستی برادرانه داشته اند و حتی از طریق ازدواج میان زن و مرد شیعه و سنی،در درون خانه ای واحد زندگی می کردند و فرزندانشان در فضای دوستی و مهربانی پرورش یافته اند.
از زمانی که پای اشغالگران بیگانه به بلاد مسلمانان باز شد،آنان همواره در پی اسباب و عوامل تفرقه و گسستن رشته پیوندمیان شیعه وسنی،و انگشت نهادن بر نقاط اختلاف بوده اند و کوشیده اند، میان برادران دینی و وطنی،احساس نفرت و بیزاری پدید آورند و اصل شیطانی (تفرقه بینداز و حکومت کن)را پیشه خود ساختند.نخستین برنامه اختلاف افکن آنان،تقسیم جهان اسلام به دولت ها و دولتک ها و ایجاد مشکل مرزی میان دولت های مجاور،و تعمیق و تقویت احساس انزوا و جدایی و چند دستگی میان فرزندان یک وطن،با سؤ استفاده از اختلافات نژادی،دینی و مذهبی بوده است.
زمانی هم که مقاومت مسلمانان،آن بیگانگان اشغالگر را به خروج از این منطقه مجبور کرد،تن به خروج ندادند؛مگر پس از آن که رژیم صهیونیستی را در دل جهان عرب و اسلام کاشتند تا نقش همان قدرت های استعمار گر را تکمیل و میراثشان را که تضعیف و نفرت زایی و تفرقه افکنی میان مسلمانان بود،تقویت کند.
مجله کیفونیم ارگان سازمان جهانی صهیونیسم در سال ۱۹۸۲ م،سندی را با عنوان(راهبرد اسرائیل برای دهه هشتاد)منتشر کرد که در آن از برنامه هایی برای جدایی جنوب سودان،تقسیم لبنان به چند دولت طائفه ای و تقسیم عراق، سخن به بیان آمده است، این سند می گوید که نشانه های جدایی و جنگ داخلی در عراق در حال آشکار شدن است و تجزیه عراق از تجزیه سوریه بسیار مهم تر است، زیرا قدرتمندشدن عراق در کوتاه مدت برای اسرائیل خطر ناک است و در صورت بر هم خوردن اوضاع عراق،امکان تقسیم آن به مناطق اقلیمی و طائفه ای،همانند آنچه برای سوریه در عصر عثمانی رخ داد،پدید خواهد آمد و سه دولت مستقل عراقی قابل شکل گیری است:دولت بصره،دولت بغداد و دولت موصل که مناطق شیعه را در جنوب،از مناطق سنی در مرکز و مناطق کرد نشین در شمال، از یکدیگر جدا خواهد کرد.
با افسوس شدید باید گفت که به رغم روشنی برنامه های صهیونیست ها، حاکمان مستبد با سیاست های طاغوتی خود،به تحقق این امر کمک کردند و موجب تثبیت کینه و نفرت میان شیعیان و سنیان شدند و این، راه را برای اشغالگران امریکایی در عراق باز کرد و موجب شد تا میان شیعیان نیز گرایش های طائفه ای پررنگ شود و نظام سیاسی (عراق) بر مبنای سهم خواهی شکل گیرد و ارتش و پلیس نیز صبغه ای طائفه ای بگیرد؛در حالی که با یسته و شایسته بود،کسانی که خود طعم تلخ ستم و طغیان و تبعیض را چشیده بودند، به بی گناهان چنین روا ندارند و در مقابل تضاد مذاهب،جانب برادری اسلامی را در پیش بگیرند و مراجع و علما به مسئولیت خود در برابر خدا و لگام زدن بر مرکب تعصب و انتقام گیری عمل کنند.
با این حال، جنگی ویرانگر در گرفت که تر و خشک را یکجا سوزاند و نزدیک به یک میلیون نفر را به کام مرگ فرستاد و زندگی مردم را به جهنمی سوزان تر از دوزخ نظام طاغوتی سابق تبدیل کرد و طغیان آن نظام را از یادشان برد و انفجارها،هیچ مکانی،حتی عبادت گاه ها را هم در امان نگاه نداشت و جوخه های مرگ از هر سو روان شدند و بی گناهان را درو کردند. همه آنچه اکنون می گذرد، هشدار هایی برای تقسیم و تجزیه عراق،طبق برنامه صهیونیست ها است.
آمریکایی ها امروزه همۀ تلاش خود را برای اجرای همین برنامه صهیونیستی که آن را در قالب طرح استعماری [خاورمیانه جدید] پی گیری می کنند،به کار گرفته اند؛آیا ما آن قدر قدرت دید خود را از کف نهاده ایم که اهداف دشمنانمان را با دست خود اجرا کنیم و خانه های خود را ویران و کشورهای خود را پاره پاره کنیم؟!
به همۀ عمق این فجایع و عظمت مصائب ما به دلیل حوادث عراق،باز هم امریکایی ها دست از کار نکشیده اند واز وضعیت عراق سؤاستفاده می کنند تا کشورهای سنی را بر اصل و اساس مذهب شیعه بشورانند و آن را بزرگترین خطر تهدید کننده معرفی کنند که امنیتشان را به چالش کشیده و سعی در توسعۀ منطقه نفوذ خود و پر کردن خلأ حضور دیگران دارد و به آنان چنین القا می کنند که برای مقابله با این خطر بزرگ!چاره ای جز قرار گرفتن زیر پرچم ایالات متحده و رژیم صهیونیستی ندارند.همۀ این شیطنت ها،زمینه سازی برای حمله به نیروگاه های هسته ای ایران است،چنان که اخباری که به بیرون درز کرده و تحلیل های کارشناسان و صاحب نظران همین امر را نشان می دهد.
تعجب من از این است که مسلمانان،همۀ این فجایع را که آنان مرتکب می شوند و برادرانشان را می کشند و گروهی را آواره می سازند،فراموش می کنند و مسئلۀ اساسی اشان،یعنی مسئله فلسطین و مسجدالاقصی را فراموش می کنند و مسائلی ساختگی و فرعی را مطرح می سازند که مصائبی بر مصائب پیشین ما می افزاید.مصیبت اشغال عراق توسط امریکا و حضور نیروهای امریکایی و پایگاه های نظامی اش در کشورهای پیرامون عراق کافی نیست ؟!
این وضع،حاکمیت کشورهای منطقه را خدشه دار ساخته و کرامتشان را به خواری کشانده و آزادی و استقلال ملی اشان را ستانده و اموالشان را تباه کرده و آنان را به اردوگاه وابستگی کشانده است و آزادی و استقلال ملی شان را ستانده، اموالشان را تباه کرده و آنان را به اردوگاه وابستگی کشانده است.

شما راه حل را در چه می بینید؟
من از همۀ علمای مسلمان و مراجع کمک می طلبم.پیش تر از علمای سنی،مانند شیخ حارث انصاری و مراجع شیعه،مانند آیت الله سید علی سیستانی کمک خواستم،و امروز هم همگان را مخاطب قرار می دهم،همۀ علمای مسلمان عراق و ایران را که می توانند،از شعله ور شدن آتش تعصب طائفه ای در میان شیعیان جلوگیری کنند و احساس اخوّت اسلامی را میان مسلمانان شیعه و سنی احیا کنند. به همه علمای سنی ندا می دهم که بار دیگر تجاوز تکفیری ها را نسبت به شیعیان محکوم کنند و عموم اهل سنت را از در افتادن در این پرتگاه باز دارند،زیرا ریختن خون مسلمان بر مسلمان حرام است و مسلمان کسی است که دیگران از دست و زبان او آسوده باشند. راه نجات اسلام که امروزه با بدرفتاری گروهی تندرو بد نام شده است.
و راه نجات مسلمانان از کشتارهای وحشیانه، همین است؛راه نجات عراق از اشغال و ایران از تجاوز و کشورهای اسلامی از سیاست محور سازی و پیمان سازی زیر پرچم و صهیونیست ها و راه نجات ملت ها از ویرانی و اموال از تباهی و چپاول وراه نجات فلسطین از فراموشی،همین است.
همین جا از فرصت بهره می گیریم و سیاستمداران و متفکران و نویسندگان را به یاد مسئولیتشان در برابر خدا نسبت به این امور می آورم و آنان را به تقوای الهی در برابر این امور،و تلاش برای حل آنها و دفع ورفع آتش فتنه و باز گرداندن روح دوستی و برادری اسلامی و میهنی میان فرزندان اسلام و میهن فرامی خوانم.
خدا از ما خواسته است،تا با اهل کتاب به نیکی رفتار کنیم و اگر وظیفۀ ما در برابر مخالفان دینی ما چنین است،آیا سزاوار تر نیست که ما مسلمانان،هوا خواه یکدیگر باشیم؛در حالی که در اصول،یعنی دین و خدا و پیامبر و قرآن و قبله و شعائر با یکدیگر مشترکیم و تنها در پاره ای فروع،با هم اختلاف داریم؟آیا نباید به امام علی(علیه السلام)اقتدا کنیم که موضعی سرشار از تسامح در برابر خوارج داشت؛همانان که بر جماعت مسلمانان خروج کرده و آنان را تکفیر کرده بودند؛ اما امام علی دربارۀ آنان گفت:”اخواننا قدبعوا علینا و لهم علینا حق النصیحه؛ برادران مایند که بر ما شورش کرده اند و بر ما حق نصیحت(خیر خواهی)دارند” و تصمیم گرفت پیش از جنگ با آنان،ایشان را به هم زیستی و صلح فراخواند.
ای علما!ای مراجع!ای متفکران!ای روشنفکران!پس این فرهنگ که امام علی(علیه السلام)الگوی آن است،کجا رفت؟ فرهنگ برادری،وحدت،تسامح،هم زیستی و همکاری در نیک کاری و تقوا کجاست؟آیا شما بانور علم و هدایت مردم را رهبری می کنید یا آنان با جهل و شورش و تعصب،خود را رهبری می کنند؟

جناب مرشدعام اخوان المسلمین،رابطه میان شیعه و سنی را چگونه ارزیابی می کنید؟
برادر من!این امور،اموری ساختگی است.فرقی میان شیعه و سنی نیست و تا زمانی که همۀ ما شهادت به توحید خدا و
نبوت پیامبر محمد(ص)می دهیم و از قرآنی واحد تبعیت می کنیم و قبله ای واحد داریم،همگی ما مسلمانیم و اختلاف میان مذاهب،اختلافی معقول و معمول است.
انچه اکنون در عراق اتفاق می افتد،نزاع مذهبی میان شیعه و سنی نیست؛نزاعی سیاسی است که شیعیان و سنیان،هزینۀ آن را می پردازند و منشا آن نیز اشغالگران امریکایی هستند.

وحدت میان شیعه و سنی چقدر اهمیت دارد؟
از آن جا که وحدت امت،موجب فزونی نیروی آن است،غرب کوشیده است تا این امت را به ضعف و سستی بکشاند.
آغاز تلاش غرب،فروپاشی خلافت عثمانی بود و از آن پس هم به توطئه چینی ها و برنامه ریزی هایش ادامه داد تا جغرافیای امت را تا اندازۀ ممکن دستخوش تغییر کند. و دولت ها و واحد های سیاسی و حتی دولتک های متعددی را از دل آن برسازد و دشمنی و نفرت میانشان بیافریند.توافق نامه سایکس پیکو در اوائل قرن بیستم،از این دست توطئه ها است که شام را به چهار قسمت تجزیه کرد و سپس سودان را از مصر جدا کرد.غربی ها به این اندازه بسنده نکردند و به تقسیم و تجزیۀ مناطق اسلامی ادامه دادند.شرق شناس صهیونیست، برنارد لوئیس،برنامه ای را برای فروپاشی مناطق اسلامی تدوین کرد.او از عناصری مانند اقلیت های دینی و مذهبی و نژادی در جهان اسلام و عرب سوء استفاده کرده،در مقاله ای که در مجله وزارت دفاع امریکا منتشر کرد،خواهان اضافه شدن بیش از سی منطقه جدایی طلب در مناطق اسلامی،به فهرست کشورهای جهان شد.
وی در این مقاله نوشت:سیمای جغرافیای کنونی منطقه،حقیقت منازعات را منعکس نمی کند؛آنچه در سطح در جریان است،با آنچه در عمق جریان دارد،متناقض است.در سطح،موجودیت های سیاسی با دولت های مستقل وجود دارند؛ولی در عمق،اقلیت هایی هستند که این دولت ها را نمایندۀ خود نمی دانند وحتی بخشی از خواسته های خود را از سوی این دولت ها بر آورده نمی بینند.
برنارد لوئیس ادامه می دهد:اسرائیلی ها بر آنند که این مناطق جدایی طلب،نه تنها در دست یابی به وحدت ناتوان هستند،بلکه اختلافات پایان ناپذیر آنان را فلج کرده است و با توجه به این که هر یک از این واحد های سیاسی جدید(دولت های کوچک تازه تاسیس)ضعیف تر از اسرائیل خواهند بود،تفوق اسرائیل حداقل برای مدت نیم قرن تضمین شده است.
در پرتو حقائق این توطئه چینی ها می توانیم،وضعیت کنو نی عراق را بهتر درک کنیم و تجاوز،اشغال و سرکوب ملت عراق و ترویج صداهای طائفه گرایانه و تلاش برای برافروختن آتش جنگ خانگی را که نهایت آن تکه تکه شدن عراق است، در یک افق بنگریم.این وضع، وظیفه مقاومت ملی را در بیرون راندن اشغالگران و ناکام نهادن آرزوی اسرائیلی ها سنگین می نمایاند.
هتک حرمت به مسجد امامان بزرگوار علی الهادی و حسن العسکری از امامان اهل بیت(علیهم السلام)در سامرا،در همین مسیر قابل ارزیابی است.این مسجد در منطقۀ سنی نشین واقع است و اهل سنت،همۀ امامان اهل بیت را محترم می شمارند و همانند شیعیان،آنان را دوست دارند.احتمالات متعددی درباره عوامل این جنایت مطرح است که قطعا اهل سنت از آن مبرا هستند و انتقام جویی های بی حساب و کتاب می توانست،وخیم ترین عواقب را در داخل عراق،در جهت تحقق اهداف صهیونیست ها داشته باشد و اگر صدای عقلا و اخلاص مخلصان و صبر و خویشتن داری آنان نبود،فتنه ای فراگیر عراق را در بر می گرفت.از این رو من همه آقایانی را که فتنه را در نطفه خفه کردند و آتش را پیش از زبانه کشیدن خاموش کردند،می ستایم.

کسانی ادعا می کنند،تلاش هایی برای شیعه کردن مصری ها در جریان است،نظر شما به عنوان بزرگ ترین جماعت سنی در جهان سنی در جهان اسلام چیست؟
من این ادعا را کاملا رد می کنم؛ نه چنین چیزی را مشاده کرده و نه شنیده ام.افراد بیمار چنین ادعایی را مطرح می کنند.آقای هاشمی رفسنجانی رئیس جمهور پیشین ایران اعلام کرده که چنین چیزی دروغ است و آنچه برایش اهمیت دارد،این است که اهل سنت با آنان همراه باشند و در مقابلشان نباشند و از هر گونه آزار و اهانت به اهل سنت اعلام برائت کرده است.اگر اقدامات فردی ای هم در جریان باشد،اهمیتی ندارد.مهم این است که ما با مراجع شیعه در ارتباطیم و با آنان گفت وگو می کنیم و معتقدم که آنان به خوبی به حرف هایمان گوش می دهند.

به نظر شما چگونه می توان به بحران عراق پایان داد؟
نخست لازم است بر روی نقطه آزاد سازی عراق از چنگ اشغال گران غاصب و یکپارچه سازی تلاش ها برای تحقق استقلال توافق شود.باید نسبت به توطئه ها و برنامه هایی که با هدف تجزیه عراق تنظیم می شود،بیدار بود و این توطئه را برای مردم توضیح داد و رسوا کرد تا مردم بدانندکه چه خبر است.
گام بعدی تشکیل دولت وحدت ملی،با صرف نظر از سهم خواهی های طائفه ای و نژادی است؛البته در چنین دولتی هیچ گروه و طائفه ای نباید از مشارکت محروم بماند.گام مهم دیگر این است که جلوی انتقام جویی های ناروا که می خواهدانتقام نظام سابق را از اهل سنت بگیرد،گرفته شود،زیرا همۀ طوائف و نژادها،قربانیان آن نظام ستمگر بوده اند و اسلام بار گناه هیچ کس را بر گردن دیگری نمی گذارد.گام دیگر،حمایت و حراست از اماکن مقدس،علما،مراجع،متفکران و استادان دانشگاه در مقابل خطرها و انفجارها و ترورهایی است که دست دستگاه های اطلاعاتی بیگانه به راه انداخته است.
در کنار این اقدامات،لازم است،به مدد استدلال و برهان و ترویج اندیشه اسلامی میانه رو و معتدل،با اندیشه تفکیری مقابله کرد و جوانان را از در افتادن در دام تکفیر گری بازداشت.
باید به صراحت،همۀ انواع و اشکال اقدامات جنایتگرانه که شهروندان بی گناه را هدف خود قرار می دهد و بهانه تداوم حضور قدرت های اشغالگر را فراهم می سازد،محکوم شود.
اتحادیه عرب و سازمان کنفرانس اسلامی می توانند،نقش مثبتی در مسئله عراق داشته باشند و فتنه ها را بخوابانند و به وحدت ملت عراق و سرعت دستیابی به استقلال و رهایی عراق از چنگ اشغالگران کمک کنند.این دو سازمان نباید عرصه را برای امریکایی ها خالی کنند و نباید مجال تحقق اهداف صهیونیست ها را در منطقه فراهم آورند.

حضرت عالی با قدرت و صراحت از جنبش حزب الله در برابر رژیم غاصب و متجاوز صهیونیست حمایت و این جنبش را تایید کردید؛ ولی با انتقاد برخی مواجه شدید؛آیا از کارتان پشیمان نیستید؟
برخی از اهل سنت مرا به دلیل حمایت و تایید حزب الله،سرزنش کردند؛اما من پشیمان نیستم،زیرا موضع من،در فهم حقیقی اسلام ریشه دارد و اقدامات حزب الله مایۀ افتخار این امت و افتخار مقاومت در بزرگ ترین و شرافتمندانه ترین عرصۀ پیکارش بوده است و ما در آینده هم از حزب الله حمایت خواهیم کرد و از هر کس که در مقابل صهیونیست ها مقاومت
کند و توطئه هایشان را بر هم زند،حمایت می کنیم.

آیا شما با سید حسن نصرالله دیدار هم داشتید؟
خیر ولی جانشین خودم را نزدشان فرستادم و ایشان هم گویا اخوان المسلمین و مرشد عام اخوان را ستایش کردند.

نظرتان درباره هلال شیعی که برخی عرب ها مطرخ کرده اند چیست؟
حکایت هلال شیعی،حکایتی نا معقول و غیر واقعی است و کسانی که به این مسئله دامن می زنند،در خدمت منافع امریکا و صهیونیست ها هستند.ریشه بحران در عراق، اشغالگران امریکایی هستند؛نه ایران.

منبع: پگاه حوزه، شماره ۲۲۴، بهمن ۸۶