از ۱۵ بهمن تا ۱۴ بهمن
بدون شک اگر روابط پاکستان با جهان غرب را مرور کنیم، دلایل بسیاری برای این تعلل اروپا و امریکا نسبت به این فاجعه انسانی مییابیم اما در فاجعه انسانی مثل پاکستان هیچ توجیه و بهانه سیاسی پذیرفته و مقبول نیست.
آمارها نشان از آن دارد که اروپاییها تنها ۱۰ روز بعد از زلزله هائیتی بود که یک میلیارد دلار کمک به این کشور فرستادند. در زلزله پاکستان نیز که سال ۲۰۰۵ رخ داد تنها در چند روز بیش از ۳۰۰ میلیون دلار جمعآوری شد. همین میزان کمکها به سونامی اقیانوس هند هم در سال ۲۰۰۴ شد.
چنین سابقهای نشان میدهد غرب این بار، فاجعه پاکستان را با ملاحظات سیاسی آمیخته است. اروپا این بار حدود ۲۰ روز کمک به پاکستان را به تعویق انداخت و فقط زیر بار فشار افکار عمومی و بعد از آنکه سازمان ملل و چند سازمان جهانی درباره ابعاد فاجعه گزارشهایی هشدارآمیز منتشر کردند و کشورهایی مثل ایران، عربستان و چین پیشگام ارسال محمولههای کمکی به سیلزدگان پاکستانی کردند، اتحادیه اروپا تکانی به خود داد.
طبق گزارش رسانههای اسلامآباد، افکار عمومی پاکستان از این نوع برخورد سیاسی با فاجعه انسانی کاملاً خشمگین هستند. طارق علی تاریخنگار و تحلیلگر زدویچه زیتونگ معتقد است اروپا و امریکا در ارسال کمکها تعلل کردند زیرا در حال حاضر پاکستان را کشوری میشمارند که تبدیل به مأمن نیروهای ضدغرب شده است.
اما به راستی آیا همین مشکل اجتماع طالبان در پاکستان، حاصل اراده اسلامآباد است؟ دستکم ناظران شبه قاره میدانند شکل گیری شبکه افراطیون نتیجه ائتلاف امریکا و پاکستان بود. وانگهی همین سیاست بایکوت غرب در عدم ارسال کمک به مصیبتزدگان پاکستان سندی بزرگ در دست طالبان است که نشان دهند غرب ارزشی برای جان مردم قائل نیست.
سازمان ملل و دیگر نهادهای مسئول در حادثه پاکستان چه پاسخی برای این ادعا دارند که تبلیغات سوء غربی مانع کمک اروپا به پاکستان شده است.البته این تنها یکی از توجیهات بیتوجهی غرب به ۱۵ میلیون سیلزده پاکستان است. اتفاق ناگوار این است که در ارزیابی کمکهایی که به پاکستان شده است روشن میشود که مردم خود پاکستان قادر نیستند کمک زیادی را به مناطق سیلزده بفرستند که این ناشی از اولاً بضاعت اندک آنها و سپس بیاعتمادی مردم نسبت به دولت است.
رسانههای پرنفوذ اروپا و امریکا که در فاجعهها نقش کلیدی در بسیج افکار عمومی و دولتها دارند این بار ترجیح دادند به جای نشان دادن عمق فاجعه پاکستان از وجود فساد مالی در بین سیاستمداران این کشور بنویسند.
مطالبی که در سه هفته اخیر در رسانههای یاد شده درج شده است، موضوعاتی را دربرمیگیرد که به جز سیل و آوارگی، به انتشار سلسله گزارشهایی مبنی بر اینکه در همسایگی سلاحهای اتمی پاکستان، طالبان و القاعده لانه کردهاند و هر آن بیم آن میرود که این سلاحها به دست آنان افتد . اما درج گزارشهای تکراری مبنی بر اینکه سرویس امنیتی پاکستان (ISI) متهم اول همکاری با طالبان است چه دردی از ۱۵ میلیون مصیبت دیده شمال و جنوب پاکستان درمان میکند؟ بله پاکستانیها کمک مالی زیاد دریافت میکنند تا با تروریسم مبارزه کنند. اما آیا اینکه این مبارزه در طول یک سال اخیر به نتیجه مشخص نرسیده است میتواند بهانه سد کردن راه ارسال کمک به سیلزدگان بیپناه باشد؟
نه ایدئولوژی نه تروریسم و نه مسائل دیگری مثل فساد مالی نمیتواند مانع از کمکهای غیرنقدی و انساندوستانه به این کشور شود. قواعد کمک به حادثهدیدگان بینالمللی همین است. بخش اعظمی از مردم پاکستان در وضعیت مرگ و زندگی قراردارند و همین کافی است تا کمکهای بینالمللی به سمت آن گسیل شود.
