کمکرسانی وقتی خوب انجام میشود که دوربین تلویزیون هم در صحنه حضور داشته باشد. این شکایت گروهی از مردم در منطقهای در ایالت سند است که سیل، خانه و زندگی را در آن به هم ریخته است. مردم جادهای را بستهاند و از فرصت وجود دوربین تلویزیون استفاده میکنند، تا اعتراض خود را به ضعف سیستم کمکرسانی بیان کنند.
روزنامه “داون نیوز” مینویسد که در بخش رحیم یرخان عدهای زخمی شدهاند. مردم به سوی یک کاروان حامل کمکها سنگ پرتاب کردهاند.
کندی کمکرسانی جهانی
سازمان ملل نیز از اینکه کمک جهانی برای پاکستان دیر جمعآوری میشود، نگران است.
پاکستان در غرب کمتر همدلی برمیانگیزد و این بدان برمیگردد که نام این کشور یادآور خبرهایی در مورد افراطگرایی است. از این گذشته به دستگاه دولتی این کشور اعتمادی نیست و مدام در رسانهها گزارشهایی حاکی از فساد و ناکارآمدی دولت منتشر میشود.
رودلف زایترس، رئیس صلیب سرخ آلمان، گفته است که کمکهای مردمی به سیلزدگان پاکستان در حال افزایش است. در ابتدا میزان کمکها کم بود، اما در روزهای اخیر افزایش یافته است. به نظر زایترس کمی کمکهای عمومی به پاکستان به دلیل تعدد فجایع طبیعی در ظرف امسال است که نمونهای از آنها زلزله در هائیتی است. در همه موارد مردم کمک میکنند، ظرفیت کمکها محدود است و هنگامی بر موارد لزوم کمکرسانی افزوده شود، محدودیت بروز می کند.
کمک مورد نیاز
کمک به سیلزدگان بایستی مداوم و مرحلهبهمرحله باشد. در مرحله کنونی کمک غذایی و درمانی اهمیت دارد. شیرازه زندگی ۲۰ میلیون نفر از هم پاشیده شده و اقتصاد مناطق سیلزده نابود گشته است. تخمین زده میشود که ۷۰۰ هزار باب خانه آسیب دیده یا کاملا ویران شده باشد. همین رقم نشان میدهد که پاکستان به چه میزان عظیمی از کمک نیاز دارد.
بانک جهانی تصویب کرده که ۹۰۰ میلیون دلار وام به پاکستان داده شود. چنین وامی فقط به کار تسکین دردهایی فوری میآید. طبق برآورد اولیه، پاکستان دست کم به ۱۵ میلیارد دلار نیاز دارد، تا خسارات فعلی سیل را برطرف کند.
