مهدی عزیزی *

تصمیم  ناگهانی محمود عباس برای کناره گیری از شرکت در انتخابات ریاست تشکیلات خودگردان فلسطین که قراربود در ژانویه آینده برگزار شد ، تردید افکار عمومی جهان و سرزمین های اشغالی را به همراه داشته است. به ویژه اینکه این تصمیم در شرایطی اتخاذ می شود که فرایند صلح خاورمیانه پس از سخنان  هیلاری کلینتون وزیرخارجه امریکا درباره توقف جزیی ساخت شهرکهای اسرائیلی ، به بن بست رسید. از اینرو  نمی توان فهمید که آیا این تصمیم ابومازن جدی است یا تنها به خاطر تحت فشار قراردادن امریکا اتخاذ می شود تا اینگونه توقف کامل شهرک سازی در ازای صلح در دستور کار آنها قرارگیرد.
هیچ تردیدی نیست که این تصمیم بیش ازهرچیز نشان دهنده حالت ناامیدی و سرخوردگی ابومازن از مواضع اخیر آمریکایی هاست که دیدگاه بنیامین نتانیاهو را درباره توقف شهرک سازی پذیرفتند . در حقیقت ابومازن از اینکه آمریکایی ها او را تنها گذاشته اند به شدت عصبانی و سرخورده است . چراکه وی  در این مدت به تمامی خواسته های آمریکا پاسخ گفت و حاضر شد بدون هیچ پیش شرطی در گفت وگوهای صلح و نشست های مشترک با طرف اسرائیلی حضور یابد.به هرحال اگر ابومازن در تصمیم خود جدی باشد به این معناست که وی بزرگترین اقدام فداکارانه را در زندگی سیاسی خود انجام داده است و این کار معادله فلسطین را به حالت اول خود یعنی دو جریان مقاومت و اشغالگری بازخواهند گرداند و جریان میانه روی عربی نیز به دروغ های آمریکا در حمایت از صلح پی خواهد برد یا دست کم از آن ناامید خواهد شد.
از سویی دیگر اگر این تصمیم ابومازن یک مانور سیاسی باشد هدف از آن  اعمال فشار به آمریکایی ها است تا آرمان فلسطین در برابر توقف ساخت شهرک های اسرائیلی در سرزمین های فلسطینی محدود شود و از سویی دیگر شرایط برای قانونی کردن حضور وی در انتخابات و به دست آوردن رای بیشتر فراهم شود تا حافظه فلسطین ، اقدام وی در به تاخیر انداختن بررسی گزارش گلدستون را به  فراموشی بسپارد.  بدیهی است که ابومازن دراین باره جدی نیست و یکی از مهمترین اهداف وی آماده کردن شرایط برای حذف حماس ازعرصه سیاسی فلسطین است. و به نظرمی رسد که آمریکایی ها با این موضوع کنار بیایند چراکه یافتن شخصیت دیگری به جای ابومازن برای آن دشوار و غیرممکن است و از سویی آنها نمی توانند با دو دست خود کرانه باختری را به حماس واگذار کنند.