پس از آنکه احزاب سیاسی و در رأس آن ها احزاب مخالف دولت اردن در جریان جنگ ۲۲ روزه و پس از آن به مخالفت آشکار با دولت اردن و سیاست های صهیونیستی آن پرداختند، روز به روز بر فشار دولت اردن بر این احزاب افزوده شد تا اینکه احزاب این کشور کاملا وارد بایکوت شدند.
در حال حاضر ۱۷ حزب در اردن به طور رسمی مشغول فعالیت هستند که به دلیل سیاست های ضدحزبی دولت اردن کاملا از عملکرد و اهداف خود باز مانده اند و دیگر پاسخگوی انتظارات حزبی مردم و فعالان سیاسی نیستند.
از آنجا که بر اساس قوانین حزبی اردن، حکومت، مسئول تامین بودجه احزاب می‌باشد، چند ماهی است که حکومت به بهانه بحران مالی جهانی حاضر به تامین بودجه مورد نیاز احزاب نیست و احزاب قادر به ادامه فعالیت نیست.
فشارها بر احزاب اردن به حدی زیاد است که حتی بزرگ‏ترین احزاب مخالف دولت این کشور از جمله “جبهه عمل اسلامی ” از ترس قطع شدن بودجه خود توسط دولت، دیگر هیچ انتقادی به دولت و فعالیت‌های آن و حتی فعالیت‌های همسو با سیاست‌های صهیونیستی نمی‌کنند.
بر اساس بند الف ماده ۱۸ قانون احزاب اردن، احزاب باید به طور کامل بر منابع مالی دولت تکیه کنند و مجاز به دریافت بودجه از سایر نهادها و جهات رسمی و غیر رسمی نیستند.
در همین خصوص مسوولان دولتی ادعا کرده‌اند که مشکل احزاب ربطی به مسائل مالی ندارد و دلیل ضعف عملکرد آنان به مسائل داخلی احزاب بر می گردد.
مسئولان همچنین اعلام کردند که اختلاف داخلی در میان احزاب از جمله “اخوان المسلمین ” باعث رکود این حزب شده و احزاب چپ‌گرای مخالف دولت که با سرزمین‌های اشغالی در ارتباطند، به دلیل وجود اختلاف در سرزمین های اشغالی قادر به ایفای نقش خود نیستند.
اما وجود اختلاف در سرزمین‌های اشغالی و یا وجود اختلاف‌های مدیریتی در داخل احزاب امر تازه‌ای نیست و شنیده‌ها حاکی از آن است که دست‌های پشت پرده دولت مانع ادامه روند کار احزاب مخالف می‌شود.
کارشناسان سیاسی و فعالان حزبی اردن معتقدند که وجود فشارهای دولت از جمله قانون منع تجمعات بزرگترین عامل رکود احزاب می‌شود.
علاوه بر این، اتخاذ سیاست “مشت آهنی ” به جای زبان گفت‌وگو، سرکوب، قلع و قمع و دستگیری تعداد زیادی از فعالان سیاسی و حزبی سبب شده که ترس شدیدی بر فعالیت احزاب سایه افکند و مانع از ادامه ایفای نقش آنها شود.
همچنین وجود قید و بندهای فراوان از سوی دولت برای فعالان حزبی و شهروندانی که گرایشات حزبی دارند موجب شده که استقبال مردم از احزاب، پیوستن و یا همسو شدن با آن ها بی فروغ گردد و احزاب فقط اسم رسمی خود را یدک کشند.
آخرین پژوهش‌ها نیز نشان می‌دهد که مردم اردن اعتماد خود را به مصداقیت احزاب از دست داده و دیگر امیدی به تاثیر گذاری این احزاب در معادلات سیاسی کشور ندارند.
از سوی دیگر وزارتخانه‌ای در اردن وجود دارد به نام “وزارت توسعه سیاسی ” که مسئول زمینه سازی و فراهم آوردن بستر مناسب برای فعالیت های سیاسی و حزبی است؛ ولی این وزارتخانه در ماههای گذشته در زمره کم‌کارترین وزارتخانه‌های اردن قرار داشته است.
حال باید دید که آیا احزاب سیاسی و مخالف اردن آیا به سکون خود ادامه می دهند وتسلیم فشارها و خواست دولت می مانند ویا با اتخاذ تدبیر لازم و تقویت روح اتحاد و همدلی از پس این مشکل بر می آیند؟

منبع:خبرگزاری فارس