مریم حقیقت

رخصت دهید قافیه‌ها را به نامِ سنگ
ای آخرین تلاوت باران امام ِ سنگ

این قبله را گلوله به تاراج برده است
اینجا نماز می‌شکند در مقام سنگ

پر پر شده ست بر پر بابا کبوتری
یعنی هجوم فاجعه بر التیام ِ سنگ

این کاروان زخمی لب تشنه از کجاست؟!
زینب به دوش می‌رسد از کعبه شام ِسنگ

دارد سپاه کفر زمان غرق می‌شود
جاریست از تمام زمین نیل؛ رام ِ سنگ

باید دوباره فتح شود قبله‌گاه عشق
بالا رود بلال اذانی به بام سنگ

ای آخرین ستاره‌ی خیبر شکن بتاب
بردار ذوالفقار علی[ع] از نیام ِسنگ

“هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق
ثبت است بر جریده‌ی عالم” قیامِ سنگ