حزب الله لبنان تنها مقاومتی است در جهان عرب که توانست رژیم صهیونیستی را خوار و ظرف شش سال دو بار این رژیم را شکست داده و به پیروزی دست یابد. پیروزی که کشورهای عربی در طول شصت سال اشغالگری رژیم اسرائیل نتوانسته است آن را به دست آورد.
به گزارش خبرگزاری مهر، لبنانی ها و اعراب در تاریخ ۲۵ می (پنج خرداد) خاطره ای را گرامی می دارند که پس از دو دهه اشغال، عزت و کرامت را به آنها بازگرداند.
در مورد چگونگی اشغال جنوب لبنان توسط رژیم صهیونیستی و فرار آن در سال ۲۰۰۰ باید گفت: رژیم اسرائیل که همواره از زمان تشکیل خود سعی داشت جهانیان را به این مسئله قانع کند که نسبت به لبنان چشم طمع ندارد؛ در سال ۱۹۷۸ بخشهایی از جنوب لبنان که به عملیات لیطانی معروف بود را به اشغال خود درآورد.
رژیم اسرائیل در توجیه اشغال جنوب لبنان، مقابله با گروههای مقاومت فلسطینی و واکنش به حملات آنان بر ضد اراضی اشغالی ۱۹۴۸ را بهانه هجوم به جنوب لبنان و اشغال این منطقه اعلام کرد.
اسرائیل مقابله با گروههای مقاومت فلسطین را بهانه اشغال جنوب لبنان قرار داده بود اما در پاسخ به این ادعا باید گفت نه تنها این مسئله تحقق نیافت بلکه این اشغال باعث ظهور و افزایش قوای حزب الله و مقاومت شد.
رژیم صهیونیستی پس از هجوم به این منطقه با همکاری شماری از مزدوران لبنانی به رهبری سعد حداد و سپس آنطوان حداد توانست در جنوب لبنان کمربند امنیتی ایجاد کند.
اما این کمربند امنیتی نیز نتوانست اهداف رژیم صهیونیستی را محقق کند و احداث یک منطقه امنیتی از سوی این رژیم، به دلیل حملات موشکی حزب الله به شمال فلسطین اشغالی و تبدیل این منطقه به شکارگاه مرگبار نظامیان صهیونیستی اهمیت خود را از دست داد.
پنج روز پس از حمله به جنوب لبنان، شورای امنیت سازمان ملل متحد قطعنامه ۴۲۵ را صادر کرد.
این قطعنامه بر ضرورت عقب نشینی اسرائیل از اراضی لبنان، تشکیل نیروی بین المللی که بر این عقب نشینی نظارت داشته باشد، صلح را احیا و به دولت لبنان در کنترل اراضی خود کمک کند؛ تاکید داشت.
در تابستان سال ۱۹۸۲ اسرائیل لبنان را اشغال و بیش از نیمی از این کشور از جمله بیروت را اشغال کرد. این رژیم پس از مدتی از بیروت عقب نشینی اما تا سال ۲۰۰۰ جنوب لبنان را تحت اشغال خود قرار داد.
هر چند اسرائیل به طور یکجانبه و بدون امضای توافقنامه با لبنان از جنوب این کشور عقب نشینی کرد اما علت اصلی فرار اسرائیل در حقیقت به دلیل مقاومت حزب الله لبنان صورت گرفت.
مقاومت مبارزان حزب الله تا جایی پیش رفت که ایهود باراک نخست وزیر وقت رژیم صهیونیستی در یکی از نشست های کابینه خود در سال ۲۰۰۰ اعلام کرد: ما به طور یقین نمی توانیم در لبنان کاری انجام دهیم. حزب الله به فعالیت خود ادامه می دهد و ما باید یا فرزاندانمان را در لبنان دفن کنیم و یا کاری که کمترین ضرر را دارد؛ انتخاب کنیم. وی در این نشست از تصمیم این رژیم برای عقب نشینی از جنوب لبنان پیش از جولای سال ۲۰۰۰ خبر داد.
این اظهارات، اعتراف به این مسئله بود که عقب نشینی از جنوب لبنان در نتیجه عدم توانایی رژیم صهیونیستی در تداوم اشغال جنوب لبنان به هر بها و قیمتی بود.
نکته دیگر اینکه باراک پس از عقب نشینی از جنوب لبنان سعی داشت با تهدید حزب الله و لبنان مبنی بر اینکه هر گونه عملیات نظامی یا پرتاب موشکهای کاتیوشا به شهرکهای صهیونیستی، عملیات جنگی قلمداد می شود که مستوجب واکنشی متفاوت تر از گذشته خواهد بود؛ دل مخالفان کابینه که وی را به عقب نشینی خفت بار از جنوب لبنان متهم کرده بودند، به دست آورد.
آمارها نشان می دهد که عملیات نظامی موفقیت آمیز حزب الله در طول دو دهه اشغال جنوب لبنان، سالانه بین ۲۲ و ۲۳ کشته و شمار زیادی زخمی و اسیر در میان ارتش رژیم صهیونیستی بر جا می گذاشت.
متوسط عملیات نظامی حزب الله در فاصله سالهای ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۱ بالغ بر ۲۹۲، سالهای ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۴، ۴۶۵ و در فاصله سالهای ۱۹۹۵ تا ۱۹۹۷، ۹۳۶ عملیات بوده است.
تنها در سال ۱۹۸۸ به دلیل مقاومت مبارزان حزب الله ۳۶ نظامی اسرائیلی کشته و ۶۴ نفر زخمی و دو نفر دیگر به اسارت گرفته شدند.
به طور کلی آمار تلفات اسرائیل در طول ۱۸ سال اشغال جنوب لبنان بالغ بر هزار و ۲۰۰ کشته بود.
صرف نظر از موافقت ایهود باراک با عقب نشینی از جنوب لبنان، در پی مقاومت اسلامی و ضربات وارد آمده بر رژیم صهیونیستی، موجی در رژیم اسرائیل به وجود آمد که خواستار عقب نشینی این رژیم از باتلاق لبنان بود. نظرسنجی روزنامه یدیعوت آحارونت در تاریخ ۲۷/۵/۲۰۰۰ در مورد عقب نشینی اسرائیل از جنوب لبنان بیانگر این بود که ۷۲ درصد شرکت کنندگان در نظرسنجی، این عقب نشینی را تایید و آن را اقدامی صحیح دانستند و در مقابل تنها ۲۰ درصد با این امر مخالف بودند.
مقاومت اسلامی حزب الله در عملیاتهای نظامی خود از شیوه های رایج جنگهای چریکی یعنی گروههای کوچک برای شبیخون به گشتی ها و استحکامات دشمن و کار گذاشتن بمب، مین و نصب کمین بر سر راه خطوط مواصلاتی و محل های رفت و آمد این نیروها استفاده می کرد.
مقاومت اسلامی در جریان نبردها و عملیاتهای خود، تنها به شیوه هایی همچون کمین در جاده ها و مناطق کوهپایه ای با گلوله باران پایگاههای دشمن صهیونیست اکتفا نکرد بلکه به عملیاتهای گسترده علیه یک یا چند پایگاه در آن واحد دست زد و حتی موفق شد در بسیاری از موارد این پایگاهها را تا ساعتها به تصرف درآورده یا افراد آن را به اسارت بگیرد.
عملیات انصاریه در سال ۱۹۹۷ مشهورترین عملیات حزب الله در طول دو دهه اشغال جنوب لبنان بود. نیروهای مقاومت با نصب کمین بر سر راه یک گروه ۱۵ نفره از کماندوهای ویژه ارتش اشغالگر در روستای انصاریه آنها را تار و مار کردند. مقاومت پس از مدتی در تاریخ ۲۵/۶/۱۹۹۸ اجساد تکه تکه شده این نظامیان را با پیکرهای ۴۰ شهید لبنانی که ۳۰ نفر از آنها شهدای مقاومت اسلامی بودند، مبادله کرد. این اولین بار در طول تاریخ رژیم صهیونیستی بود که چنین شکستی به تل آویو وارد می شد.
علاوه بر مقاومت اسلامی که باعث عقب نشینی خفت بار نظامیان اسرائیلی شد؛ نباید از نقش دولت لبنان در حمایت از مقاومت به ویژه در دوره لحود- الحص (فرماندهی ارتش لبنان از سوی امیل لحود و نخست وزیری سلیم الحص) غافل شد.
پیروزی چشمگیر حزب الله در جنوب لبنان که پس از ۲۲سال اشغال حاصل شد؛ بار دیگر اعتماد به نفس را در به تمامی ملتهای عربی و اسلامی بازگرداند.
این پیروزی نشان داد که عقیده تسلیم و سازش راه حلی برای پایان بخشیدن به مناقشه اعراب و اسرائیل نیست و مقاومت تنها راه احیای عزت این ملتها به شمار می رود و خلاصه اینکه مناقشه در مورد خلع سلاح حزب الله در داخل لبنان تنها به نفع اسرائیل است و اهداف این رژیم را در مورد لبنان محقق خواهد کرد.
