به گزارش خبرگزاری فارس در غزه، چهره محله “الزیتون” شهر غزه تغییر کرده است، بوی مرگ همراه با بوی باروت و فسفر در همه جا به مشام می‌رسد، موج ویرانی همه ساختار زیربنایی و حیاتی را در برگرفته است، گویی زلزله شدیدی منطقه را به کلی زیر و رو کرده و ویرانی و کشتار انسان و نبات را به همراه آورده است.
این چهره غزه بعد از هولوکاست رژیم صهیونیستی است که ۲۳ روز ادامه یافت و ماشین نظامی این رژیم درچارچوب تجاوزگری خود موسوم به “سرب مذاب” در این مدت حتی لحظه‌ای از کشتار شهروندان فلسطینی و انهدام همه چیز در نوار غزه دست نکشید.
با مقاومت دلاورانه ملت فلسطین، رژیم صهیونیستی مجبور به برقراری آتش‌بس یکجانبه و عقب نشینی از نوار غزه شد و در پی آن بسیاری از شهروندان فلسطینی به محل سکونت خود بازگشتند که هدف گلوله باران و بمباران شدید قرار گرفته بود و مشاهده کردند که چهره این مناطق با توجه به تخریب و ویرانی گسترده تغییر کرده‌است و همه از شدت جنایت آفرینی ارتش رژیم اشغالگر علیه مردم بی دفاع و انهدام ساختار زیربنایی شوکه بودند.
هولناک‌ترین کشتار و ویرانگری اشغالگران در کوی عشیره “السمونی” در محله الزیتون است که درجریان جستجو و آوار برداری از آن پیکرهای بیش از ۳۰ شهید یافته شده‌است و اکثر این شهیدان را اعضای عشیره السمونی تشکیل می‌دهند که بیشتر آنها کودک و زن هستند و یکی از پلیدترین اعدام دسته جمعی رژیم صهیونیستی علیه بشریت در قرن کنونی به شمار می‌رود.
حاج “صبحی السمونی” شیخ عشیره السمونی با صدایی اندوهگین می‌گوید:ارتش رژیم صهیونیستی کشتار پلیدی علیه دهها نفر از اعضای عشیره من مرتکب شد و حتی به کودکان، زنان و سالخوردگان که به خاطر گلوله باران شدید و بی‌هدف اشغالگران نتوانستند از منطقه خارج شوند، رحم نکرد.
وی افزود: ارتش رژیم صهیونیستی اکثر مردمی را که در منطقه باقی مانده بودند یعنی حدود ۱۵۰ نفر را در خانه “وائل السمونی” جمع کرد و آنها را به مدت سه روز از حداقل حقوق انسانی خود از جمله دستیابی به ‌آب و غذا محروم کرد و با گلوله سنگین و موشک این خانه را هدف قرار داده و دهها نفر را شهید و زخمی کرد.
حاج صبحی السمونی که با دهها نفر از اعضای عشیره خود توانست پیش از محاصره منطقه از آن خارج شود، افزود که وی از همه نهادهای انسانی، بین‌المللی و اطلاع رسانی برای نجات اعضای عشیره خود درخواست کمک کرد اما به خاطر مخالفت اشغالگران نتیجه‌ای نداد و تنها ۱۰ کودک و سالخورده تحت حفاظت کمیته بین‌المللی صلیب سرخ توانستند خارج شوند و این درحالی بود که اعضای این کمیته نیز بارها از طریق تک تیراندازهای رژیم صهیونیستی بر فرار ساختمان‌های بلند اطراف هدف تیراندازی قرار گرفتند و از فعالیت آنها جلوگیری شد.
السمونی افزود: نیروهای اشغالگر دهها نفر از اعضای عشیره من و سایر کسانی را که در منطقه بودند، اعدام کرده و آنها را در زیر ویرانه‌های خانه‌های منهدم شده دفن کردند تا از این طریق، جنایت پلید خود را که از آن عرق شرم بر پیشانی بشریت می‌نشیند، پنهان کنند.
مصیبت‌های ناشی از هولوکات رژیم صهیونیستی علیه غزه به انهدام خانه‌ها، مزارع کشاورزی و خیابانها و تاسیسات زیربنایی محدود نشد بلکه همه خطوط قرمز را زیر پا گذاشت به گونه‌ای که نیروهای اشغالگر “محمد حلمی السمونی” کودک ۱۸ ماه را در آغوش مادرش به شهادت رساندند و دو روز بعد نیز این مادر فلسطینی را شهید کردند.
“فارس حمدی السمونی” ۵۱ ساله یکی از نجات یافته گان از کشتار هولناک رژیم صهیونیستی در کوی السمونی است که با غم و اندوه می‌گوید: صحنه بسیار هولناک و وحشتناکی بود، حتی یک لحظه پیش بینی نمی‌کردم که بعد از گذراندن ۲۱ روز در خانه‌ای که ماشین نظامی رژیم صهیونیستی آن را به گورستان بزرگی مملو از دهها شهید و زخمی که از سرما، درد، تشنگی و گرسنگی رنج می‌کشیدند، به زندگی بازگردم.
فارس درحالی که سعی می‌کند خود را از غم و اندوه از دست دادن همسر و فرزند خود تسلی دهد و گریه خود را پنهان کند، می‌افزاید: جگرگوشه و همسرم را در برابر دیدگانم از دست دادم بدون اینکه بتوانم برای نجات آنها به علت گلوله باران شدید و مداوم رژیم صهیونیستی کاری بکنم.
“صلاح محمد السمونی” کودک ۱۲ ساله فلسطینی نیز در کنار خانه‌شان در محله السمونی ایستاده است، خانه‌ای که به کلی زیرو رو شده و همه اعضای خانواده هشت نفره وی در داخل آن اعدام شده‌اند و تنها وی شاهدی بر این کشتار وحشیانه است که زبان از توصیف آن ناتوان است.
صلاح به توصیف روز حادثه می‌پردازد که واحدهای توپخانه ارتش رژیم صهیونیستی خانه آنها را گلوله باران و بلدوزرهای این رژیم نیز باقی مانده آن را تخریب کردند.
وی می‌گوید: تاریکی منطقه را فرا گرفت و وحشت و ترس از آینده‌ای نامعلوم حاکم شد و چیزی جز صدای اصابت گلوله‌های سنگین شنیده نمی‌شد که منطقه را به توده‌هایی از آتش تبدیل کرده بود.
صلاح افزود: یکی از این گلوله‌ها به خانه ما اصابت کرد، خانه‌ای که فکر می‌کردیم ما را از دلهره ناشی از شنیدن صدای گلوله‌ها و جنگنده‌های اف ۱۶ رژیم صهیونیستی که لحظه‌ای متوقف نمی‌شد، محافظت می‌کند و اعضای خانواده‌ام به شهادت رسیدند.