کودکان فلسطینی پشت نوار مرزی با مصر

“عثمان ابو زنید” استاد دانشگاه فلسطین در گفت‌وگو با خبرگزاری فارس با ابراز تأسف از رفتار دولت‌های عربی در قبال محاصره ظالمانه غزه اظهار داشت: متاسفانه هرجزئی از دولت‌های عربی به دنبال منافع خویش هستند و یک دیوار حائل با غزه ایجاد کرده‌اند که درواقع در راستای منافع آمریکا و اسرائیل است.
وی در این صاحبه از رفتار دولت‌های عربی در قبال محاصره غزه انتقاد کرد و گفت: برخی دولت‌های عربی در محاصره غزه با اسرائیل همکاری می‌کنند، در حقیقت غزه علاوه بر اسرائیل و غرب در مقابل کشورهای عربی نیز ایستادگی می کنند.
این استاد دانشگاه با بیان اینکه “فلسطینی‌ها خواستار جنگ نیستند”، یادآور شد: ما نمی‌خواهیم که ثبات و آرامش منطقه از بین برود اما نمی‌خواهیم شاهد چنین رکودی از سوی کشورهای عربی باشیم که منجر به هلاکت ملت فلسطین می‌شود.
وی درباره اوضاغ غزه نیز تأکید کرد که روزانه مادران بسیاری در غزه فرزندانشان را از دست می‌دهند، کودکان زیادی امروز در غزه جان خود را به دلیل قطعی برق در بیمارستان‌ها از دست می‌دهند و اوضاع بسیار ناگواری بر این شهر سایه انداخته است.
ابو زنیده در این مصاحبه با تقدیر از موضع جمهوری اسلامی ایران بعد از انقلاب تاکنون گفت: برکسی پوشیده نیست که از زمان پیروزی انقلاب اسلامی ایران، این کشور کمک‌های شایانی به کشورهای اسلامی و در رأس آن فلسطین کرده است، ایران به ضرورت بازپس گیری سرزمین های اشغالی ایمان کامل دارد.
این استاد دانشگاه همچنین در این مصاحبه از اختلاف برخی گروه‌ها رد داخل فلسطین انتقاد کرد و گفت: جنبش فتح موضع واضحی ندارد و در پاره‌ای از مواقع به اسرائیل خدمت می‌کند و درباره منافع ملی مردد است که امیدوارم ملت فلسطین به وحدت کامل برسد تا بتواند آزادی و استقلال از دست رفته خود را باز پس گیرد.

متن کامل مصاحبه خبرنگار خبرگزاری فارس در لندن با مسئول بخش برنامه‌های کنترل سلاح‌های هسته‌ای در یک مرکز تحقیقات هسته‌‌ای انگلیس را در زیر می‌خوانید.

فارس: به عقیده شما نتیجه محاصره نوارغزه چه خواهد بود؟
ابو زنید: نتیجه محاصره غزه یکی از این دو حالت است؛ یا اینکه ملت فلسطین و اهل غزه در این محاصره باقی بمانند که این امر بسیار سخت و طاقت فرساست و یا اینکه محاصره از هم بپاشد که این مطلوب اهل غزه است.
استمرار محاصره غزه بسیار عجیب است؛ زیرا ملت عرب هیچ حرکتی نمی‌کند. من نمی‌گویم ملت‌های عربی چراکه اصل همه آنها یکی است . آن ها یک قومیت هستند. فرهنگ، تمدن و دغدغه آنها یکی است اما متاسفانه هر جزئی از این ملت سرگرم کار خویش است و یک دیوار آهنی به دور منافع شخصی خود کشیده‌اند.
به عقیده من غرب آن‌ها را درگیر مشکلات زیادی کرده، چه در عرصه داخلی و چه در عرصه خارجی. غرب ده‌ها سال است که برای این امت نقشه می‌کشد اما ما هیچ برنامه‌ای برای مبارزه با این توطئه‌ها و یافتن راه حلی برای مقابله با آنان نداریم. با کمال تاسف می‌بینیم که بسیاری از فرزندان همین امت علیه برادران و خواهران خود توطئه می کنند.

فارس: به نظر شما چه کشورها و یا قدرت‌هایی در پشت پرده محاصره غزه قرار دارند؟
ابوزنید: در وهله اول و به شکل مستقیم رژیم اشغالگر صهیونیستی نوار غزه را محاصره کرده اما در پس پرده ، آمریکا و کشورهای اروپایی قرار دارند. پس از این کشورها ما برخی دولت‌های عربی را می بینیم که در محاصره غزه با اسرائیل همکاری می‌کنند. چه کسی گذرگاه رفح را بسته است؟ مصر این کار را کرده است. آیا فکر می کنید که مصر بوسیله توان نظامی خود نمی تواند محاصره را بشکند؟ در حقیقت غزه علاوه بر اسرائیل و غرب در مقابل کشورهای عربی نیز ایستادگی می کنند.
ما خواستار جنگ نیستیم و نمی‌خواهیم که ثبات و آرامش منطقه ازبین برود اما نمی خواهیم شاهد چنین رکودی ازسوی کشورهای عربی باشیم که منجر به هلاکت ملت فلسطین می شود.
به نظر شما اهل غزه چه می خواهد؟ این مردم فقط به حمایت معنوی و لقمه ای نان برای سیر کردن خود و فرزندانشان احتیاج دارند.

فارس: وظیفه کشورهای عربی در قبال محاصره غزه و ساکنان آن چیست؟
ابو زنید: کشورهای عربی باید تمام تلاش خود را در برداشتن این محاصره بکنند؛ چه محاصره شکسته شود و چه شکسته نشود. این کشورها باید به هر طریق ممکن مواد غذایی و نیازهای اساسی زندگی را به این منطقه برسانند. سپس باید تمام تلاش خود را جهت وارد آوردن فشار به منظور عدم تکرار قطع برق در غزه به کار گیرند. چه کسی می تواند در این روزگار بدون برق زندگی کند؟
همچنین کشورهای عربی باید از تمام نفوذشان جهت باز کردن گذرگاه رفح توسط مصر استفاده کنند. مصر اکنون به شکل مستقیم با اسرائیل همکاری می کند.
روزانه مادران بسیاری در غزه فرزندانشان را از دست می دهند. کودکان زیادی امروز در غزه جان خود را به دلیل قطعی برق در بیمارستان‌ها از دست می دهند. علاوه بر اسرائیل و غرب چه کسی مسوول این فجایع است؟

فارس: نقش ایران را درحمایت از مردم فلسطین بویژه ساکنان غزه چگونه ارزیابی می‌کنید؟
ابو زنید: ایران همواره در برابر ظلم و ستم آمریکا و اسرائیل ایستاده است. برکسی پوشیده نیست که از زمان پیروزی انقلاب اسلامی ایران، این کشور کمک‌های شایانی به کشورهای اسلامی و در رأس آن فلسطین کرده است . ایران به ضرورت بازپس گیری سرزمین های اشغالی ایمان کامل دارد.
موضع ایران در قبال مساله فلسطین بیانگر این مطلب است که در ناخودآگاه ایرانیان مساله فلسطین مساله مرکزی و اول منطقه است. ملت ایران در حمایت از فلسطین بسیار جدی و صادق است.
ما از ایران انتظار نداریم که بیش از این کاری برای فلسطین بکند بلکه فقط می خواهیم که به این کمک ها و حمایت ها ادامه دهد؛ زیرا این کشور از لحاظ جغرافیایی از فلسطین دور است و نیز از لحاظ سیاسی در محاصره قرار دارد. همچنین نباید فراموش کرد که ایران دغدغه های اجتماعی و اقتصادی خاص خود را دارد.

فارس: وظیفه نیروهای داخل فلسطین در قبال این بحران چیست؟
ابو زنید: فتح و حماس و همه نیروهای مقاومت در داخل فلسطین باید با هم متحد شوند، همه این نیروها وظایف خود را به خوبی می‌دانند. اما مهم نیست که وظایف خود را بدانند بلکه مهم این است که به وظایف خود عمل کنند.
مشکل داخلی فلسطین این است که این ملت به ۲ دسته تقسیم می‌شود: گروه اول راه مقاومت را در پیش گرفته و هرگز در این راه پاپس نمی کشد. این گروه در محاصره نیروهای عربی و اسرائیلی قرار دارد.
گروه دوم نیز به دنبال منافع شخصی خود هستند. این‌ها اطمینان کامل دارند که منافعشان مرتبط با خواسته های آمریکا و اسرائیل است. این گروه دائماً سرگردان است چراکه میان منافع شخصی خود و منافع ملی مردد هستند. این مساله را می‌توان به وضوح در جنبش “فتح” مشاهده کرد. فتح موضع واضحی ندارد؛ زیرا در پاره‌ای از مواقع به اسرائیل خدمت می‌کند.
امیدوارم که ملت فلسطین به وحدت کامل برسد تا بتواند آزادی و استقلال از دست رفته خود را باز پس گیرد.

فارس: آیا ممکن است محاصره غزه به انتفاضه سوم منجر شود؟
ابو زنید: به عقیده من انتفاضه سوم دور از ذهن به نظر می‌رسد. انتفاضه سوم در حقیقت شبیه به فریاد انسان پیش از مرگ است. ملت فلسطین در حال حاضر با دغدغه‌های زیادی روبروست. من نمی‌گویم که ملت مظلوم فلسطین از مقاومت بیزار شده بلکه معتقدم از مقاومت خسته شده است. از ۱۰۰ سال پیش این ملت خون می ریزد. از زمان وعده “بلفور” تاکنون زخم این ملت روز به روز عمیق تر می شود و اختلافات داخلی نیز به این زخم نمک می پاشد.
بنابراین ملت فلسطین دیگر توانی برای انتفاضه ندارد.