بسم الله القاصم الجبارین

کودکان فلسطینی

قلم شرم دارد که برای چندمین بار در سال جاری، از مصائب و بلایای آوار شده بر سر مردم غزه بنالد! شرم از این که هر بار نشستند و گفتند و برخاستند؛ اما هیچ اتفاقی که قدری از آلام این مظلومان اسیر در چنگال گرگ صهیونیسم بکاهد، حادث نشد! صهیونیستهای جانی ویران ساختند و سوختند و کشتند و بدون کمترین توبیخ و سرزنش موثری رفتند تا از پس استراحتی و با نفسی تازه، پس از بازسازی روندهای سیاسی و تبلیغاتی، بار دیگر چون دیوانگان کف بر دهان آورده و با اعمال سبعانه ترین محاصره  تمام عیار بر مردم مسلمان غزه ، کینه های بنی اسرائیلی خود را تمکین کنند.
براستی چه امری این شقی ترین دشمنان بشریت را این چنین بر نوامیس مسلمین مسلط نموده و در ایذاء آنان تجری بخشیده است؟ صرف نظر از سکوت و همراهی وقیحانه سران خائن کشورهایی چون مصر و اردن و عربستان سعودی، آیا نباید از کم کاری و سستی مقاومت اسلامی نگران بود؟ آیا این ملاحظات سیاسی در پس پرده است که از حجم آتش انتقام سرایاالقدس و گردانهای الاقصی و دیگر مجاهدان شهادت طلب کاسته است؟
امروز بر همگان ثابت شده است که محاصره کامل غزه جز با همکاری تام و تمام حکومت جبار و خائن مصر ممکن نیست و بدیهی است که از امثال فرعون مستبد مصر، انتظاری جز دنائت و خیانت به جهان اسلام و خدمت به شیاطین نمی رود. این ساده لوحی است که از وزیر خارجه کشور مصر که می گوید: ” پای فلسطینی هایی را که از مرز رفح بگذرند قلم      می کنیم” توقع کمترین  اقدام عملی و حتی همدردی داشت. آیا از پادشاه اردن با مادر و همسری انگلیسی و پدری که فاجعه کشتار وسیع آوارگان و مبارزین فلسطینی پناهنده را در کارنامه خدمات خود به صهیونیستها دارد، می توان انتظار حرکت در مسیر آرمان آزادسازی قدس شریف و دفاع از ملت مظلوم فلسطین داشت؟ و آیا امید می رود که شاه فاسد عربستان که در پیشگاه اربابان سیاه عملش خوش رقصی و با صهیونیستها علنا ملاقات و دوستی می کند و بر خلاف شرع مبین اسلام پیمانه شراب را به افتخار و به سلامتی شیاطین سر می کشد، درد دین خدا یا بندگان خدا را داشته باشد؟
امروز چشمهای گریان کودکان و دلهای نگران مادران و قلبهای شکسته پدران در غزه، تنها به ید بیضای شهادت طلبان مقاومت اسلامی دوخته شده است. کجاست عصای موسایی فرزندان مقاومت اسلامی که سحر جادوگران صهاینه را باطل کند؟ کجایند پیروان شهید یحیی عیاش و شهید محمود طوالبه که زمین را زیر پای بنی صهیون به لرزه درآوردند؟ کجایند دختران دلاور زیتون که به قصد تحمیل صلحی اصیل و عادلانه به دشمن درنده، آتش صاعقه آسمانی را بر سرش ببارند؟ چه شده است شاگردان شهید احمد یاسین و شهید فتحی شقاقی را که امروز در ورطه محافظه کاریها و ملاحظات، مجال چنین عرض اندام و اقدام گستاخانه را به متجاوزان و اشغالگران داده اند؟ آیا نباید آخرین امیدها را به رویکرد سیاسی و سیاست ورزان به فراموشی سپرد و موشکهای انتقام را بر سر سیاهی لشکر صهیونیسم  در جای جای اراضی اشغالی روانه کرد؟ یا لیتنا کنا معکم!!
ستاد پاسداشت شهدای نهضت جهانی اسلام که اعضای شهادت طلب خود را فدایی مردم مظلوم فلسطین و آرمان آزادی قدس شریف می داند با دعوت ملت مقاوم فلسطین به استقامت و صبر سرخ، یک بار دیگر به برادران خود در سازمانهای جهادی مقاومت اسلامی فلسطین یادآور می شود که همان گونه که شهید عزیز، دکتر رنتیسی فرمود تنها زبانی که دشمن صهیونیست می فهمد، زبان قهر و زور و سلاح است که موجب می شود حداقل برای مدتی کوتاه، دستان کثیفش را از گلوی ساکنین بی پناه غزه بردارد؛ امروز تنها راه رهایی از محاصره همه جانبه غزه مظلوم، انجام عملیات شهادت طلبانه و پرتاب پی در پی موشکهایی است که خوف را بر دل دشمنان چیره کند و اراده شیطانی آنان را در هم بشکند.
هم چنین این ستاد با یاد روح بلند رهبر نهضت جهانی اسلام، حضرت امام خمینی(ره) و یادآوری تعالیم عالی معظم له ورسالتی که خون شهدا بر عهده ما نهاده است، و با تکریم شهدای نهضت جهانی اسلام علی الخصوص شهید خالد اسلامبولی که با به درک واصل کردن ام الفساد جریان مقاومت اسلامی ذکاوت انقلابی خود را ثابت نمود، به مسوولان ام القرای جهان اسلام هشدار می دهد که این گونه بی عملی و اکتفا به حرکتهای دیپلماتیک در حمایت از مردم غزه، به هیچ وجه شایسته داعیه های جمهوری اسلامی ایران در د